"ΤΑ ΤΡΙΑ ΔΕΝΤΡΑ" Ή ΑΛΛΙΩΣ..."ΤΙ 'ΓΙΝΑΝ ΤΑ ΟΝΕΙΡΑ ΜΑΣ;"

Όταν τα όνειρα μοιάζουν να φεύγουν από κοντά μας...ας το ξανασκεφθούμε. Μπορεί και να μην είναι έτσι!


  

ΝΕΟ ΠΡΟΓΡΑΜΜΑ ΣΤΟΝ ΠΡΟΣΩΠΙΚΟ ΜΑΣ ΥΠΟΛΟΓΙΣΤΗ

 

Ευχές για γρήγορη και επιτυχή εγκατάσταση του παρακάτω προγράμματος στον υπολογιστή σου

Τεχνική Υποστήριξη: Παρακαλώ, πως μπορώ να βοηθήσω;

Πελάτης: Χμ… μετά από πολλή  σκέψη, αποφάσισα να εγκαταστήσω το πρόγραμμα που λέγεται “Αγάπη”.
Μπορείτε να με καθοδηγήσετε πώς να το κάνω;

Τ.Υ. : Φυσικά μπορώ. Είστε έτοιμος να ξεκινήσουμε;

Π: Είμαι λίγο άσχετος από τεχνολογία, αλλά ας προσπαθήσουμε. Τι πρέπει να κάνω;

Τ.Υ.: Το πρώτο βήμα είναι να εντοπίσετε και να ανοίξετε το παράθυρο “Η Καρδιά μου”.
Μπορείτε να την εντοπίσετε;

ΚΥΡΙΑΚΗ ΤΩΝ ΒΑΪΩΝ: ΤΟ ΞΕΚΙΝΗΜΑ ΤΗΣ ΠΟΡΕΙΑΣ ΜΑΣ ΠΡΟΣ ΤΟΝ ΔΙΚΟ ΜΑΣ ΓΟΛΓΟΘΑ

 

Όσοι Τον ζητωκραύγασαν, στην συνέχεια Τον σταύρωσαν.

Και Αυτός, ανεξίκακος ων, τους συγχώρεσε!

 

Εμείς, γιατί απαιτούμε καλύτερη συμπεριφορά από τους γύρω μας;

Σύμφωνα με τα πρότυπά μας, μπορούμε ή να αντιμετωπίσουμε με ηρεμία και ανεξικακία

(όσο μας είναι δυνατόν!) αυτά που συμβαίνουν στην ζωή μας,

ή να επαναστατήσουμε και να ματαιοπονούμε διεκδικώντας το δίκαιό μας.

 

Γιατί, δίκαιο δεν υπάρχει σε έναν κόσμο χωρίς Θεό!

 

Σήμερα, Κυριακή των Βαΐων, ξεκινάει η δύσκολη πορεία του Θεανθρώπου προς την νίκη του θανάτου, που περνάει όμως απαραιτήτως μέσα από την πικρία και την απογοήτευση.
 

Η ζωή του Χριστού εφαρμόζεται σε όλους μας, αλλά σε μικρότερη κλίμακα, στο μέτρο που ο καθένας μας αντέχει. Όμως, σε αυτό τον αγώνα δεν είμαστε μόνοι μας.

Η δύναμή Του και η Χάρις Του μας χαρίζονται δωρεάν,

αρκεί να Τον κάνουμε το πρότυπό μας.

 

Καλή δύναμη σε όλους και καλό Πάσχα,

με την ευχή αυτή τη φορά η Μεγάλη Εβδομάδα να είναι η αρχή της ανακάλυψης

βαθύτερων και ουσιωδέστερων νοημάτων στην ζωή μας,

μαζί με τον Χριστό και όχι χώρια.

 

ΠΟΙΑ ΕΙΝΑΙ ΤΑ ΣΚΑΛΟΠΑΤΙΑ ΜΕ ΤΑ ΟΠΟΙΑ ΑΝΕΒΑΙΝΟΥΜΕ ΤΗΝ ΣΚΑΛΑ ΤΗΣ ΟΛΟΚΛΗΡΩΣΗΣ;

 

Το θέμα δεν είναι να ζούμε σαν καλοί Καθηγητές, Τεχνίτες, Επιστήμονες...

που ασχολούνται με τα πνευματικά...

 

 
 

Αλλά σαν πνευματικοί άνθρωποι που ασχολούνται

με την Επιστήμη, την Τεχνολογία, την Εκπαίδευση...

 

 

και ασκούν ένα επάγγελμα για να ζουν αξιοπρεπώς. 

 

 

 

 Η Πνευματική Ζωή είναι μία πορεία, μία κλίμακα,

μία σκάλα ανοδική που ξεκινάει από την Γη...

 

Και καταλήγει στον Ουρανό.

 

 

Η νοητή αυτή Κλίμακα (Σκάλα), που ξεκινάει από εδώ, αφορά την κάθε ημέρα μας, πράξεις και σκέψεις και μας οδηγεί ψηλά ή μας ρίχνει χαμηλά.

Τα σκαλοπάτια της φθάνουν στον Ουρανό, αλλά δεν μπορούν όλοι να τα ανέβουν.

 

 

Αν και σκάλα, δεν τους οδηγεί όλους ψηλά.

 

Κάποιοι πέφτουν, χωρίς, όσο ζουν, να σκέφτονται και να αναρωτιόνται,

και χωρίς να έχουν συναίσθηση ότι βρίσκονται σε πτώση.

 

 

Τα συνηθέστερα ελαττώματα που μας οδηγούν στην πτώση είναι τα εξής:

ΤΟ ΠΕΤΑΓΜΑ ΤΟΥ ΑΕΤΟΥ

 

Πώς πήγε το πέταγμα του αετού σας;

Έχουμε σκεφτεί ποτέ να παρομοιάσουμε τον χαρταετό με την εσωτερική κατάσταση του εαυτού μας;

Να είμαστε εμείς ο αετός που πετάει στα ουράνια;

 

Θα μπορούσαμε να παρομοιάσουμε την πνευματική πορεία με το πέταγμα του χαρταετού:
Τα υλικά του χαρταετού εικονίζουν τα βιολογικά μας δεδομένα.
Τα ζύγια, την ψυχοσυναισθηματική ισορροπία.
Η ουρά, τον προσωπικό σταυρό.
Ο σπάγκος,... τη σωφροσύνη που μας γειώνει στην πραγματικότητα και δεν επιτρέπει στα μυαλά μας να πάρουν αέρα.
Οι χειρισμοί που απαιτούνται, τη διάκριση.
«Κεφάλι» κρατάει ο πνευματικός πατέρας ο οποίος είναι οδηγός και συμπαραστάτης.
Ο άνεμος είναι το πνεύμα του Θεού, η Χάρη χωρίς την οποία τίποτε δεν γίνεται.

ΠΟΙΟΣ ΕΙΝΑΙ Ο ΠΙΟ ΠΛΟΥΣΙΟΣ;

 

 

Ένας πατέρας που είχε οικονομική άνεση ήθελε να διδάξει στον γιο του τι σημαίνει πραγματικά φτώχεια. Πήρε λοιπόν τον γιο του για να περάσει κάποιες μέρες στο χωριό μαζί με μια οικογένεια στο βουνό.

Αφού πέρασαν τρεις μέρες στο βουνό ρώτησε ο πατέρας τον γιο του επιστρέφοντας στο σπίτι:
«Πώς σου φάνηκε η εμπειρία;»
«Ωραία» απάντησε ο γιος.
... «Και τι έμαθες;» ρώτησε ο πατέρας.

Ο γιος απάντησε:

ΤΟ ΗΛΙΟΤΡΟΠΙΟ ΠΟΥ ΔΕΝ ΚΟΙΤΑΖΕ ΤΟ ΦΩΣ!

 

Ηλιοτρόπιο: Το φυτό που στρέφεται προς τον ήλιο, προς το φως, από το οποίο παίρνει ζωή.

 

Ένα μοναδικό φυτό που μας μαθαίνει πού πρέπει να κοιτάμε για να πάρουμε ζωή.

 

"Το Ηλιοτρόπιο" του Ευγένιου Τριβιζά θα μπορούσαμε να το ερμηνεύσουμε σαν την ανάγκη που έχει ο άνθρωπος για μια προσωπική και αποκλειστική σχέση με τον Θεό.
 

Και ο Θεός δεν αρνείται την μοναδικότητα αυτής της σχέσης με τον καθένα μας ξεχωριστά.

 

ΤΟ ΗΛΙΟΤΡΟΠΙΟ

 

Ήταν κάποτε ένα λιβάδι γεμάτο ηλιοτρόπια. Κι όλα αυτά τα ηλιοτρόπια κοιτούσαν ολημερίς με θαυμασμό τον ήλιο. Όταν ο ήλιος ήταν από κει, γύριζαν από κει. Όταν ο ήλιος ήταν από δω, γυρνούσαν από δω. Εκτός από ένα.

Ένα μόνο ηλιοτρόπιο απ΄όλα τα ηλιοτρόπια του κάμπου δεν κοίταζε τον ήλιο. Όταν ο ήλιος ήταν από δω, το ηλιοτρόπιο αυτό κοιτούσε από κει. Όταν ο ήλιος ήταν από κει, το ηλιοτρόπιο κοιτούσε από δω.

 

«Μα γιατί δεν κοιτάς κι εσύ τον ήλιο τον ακριβοθώρητο όπως εμείς;» ρωτούσαν τ΄άλλα ηλιοτρόπια απορημένα.
«Και γιατί να τον κοιτάω;»
«Επειδή είναι χρυσός. Επειδή λάμπει κι ανασαίνει φως».
«Ε και λοιπόν; Χαρά στο πράγμα! Ανασαίνει φως και κάτι έγινε»

Η ΜΙΚΡΗ ΕΛΙΑ

ΤO ΠΑΡΑΜΥΘΙ ΤΗΣ ΕΛΙΑΣ !

 

Μια όμορφη ιστορία για το ανιδιοτελές δόσιμο στους συνανθρώπους μας.

  

 Μια φορά κι έναν καιρό ζούσε σε μια φτωχογειτονιά ένα φτωχό μα πολύ καλόκαρδο κορίτσι που το έλεγαν Ελιά.
...
Κάθε μέρα η Ελιά γύριζε τη γειτονιά της, έβλεπε τον κόσμο να ζει φτωχός και δυστυχισμένος και γύριζε στο σπίτι της πολύ στενοχωρημένη.

Κάτι πρέπει να κάνω να τους βοηθήσω, σκεφτόταν. Κι από την άλλη μέρα κιόλας άρχισε. Βγήκε στη γειτονιά, κράτησε τα παιδιά της γειτόνισσας για να πάει να δουλέψει και να μπορεί να φέρει στα παιδιά της λίγο φαΐ.

ΠΟΣΑ ΜΠΟΡΕΙ ΝΑ ΜΑΣ ΔΙΔΑΞΕΙ ΕΝΑ ... ΜΟΛΥΒΙ;

 

Μπορείτε να φανταστείτε ότι ένα μολύβι θα μπορούσε να μας διδάξει φιλοσοφία Ζωής;

Και όμως, μια γιαγιά χρησιμοποίησε αλληγορικά το μολύβι για να διδάξει το εγγόνι της

τον τρόπο να σκέφτεται και να ενεργεί.

Και να πώς:

 

Η ιστορία ενός μολυβιού…

Το παιδί κοιτούσε τη γιαγιά του που έγραφε ένα γράμμα. Κάποια στιγμή τη ρώτησε:

– Γράφεις μια ιστορία που συνέβη σε εμάς; Και μήπως είναι μια ιστορία για μένα;
...
Η γιαγιά σταμάτησε να γράφει, χαμογέλασε και είπε στον εγγονό της:

– Όντως γράφω για σένα, Ωστόσο, αυτό που είναι πιο σημαντικό κι από τις λέξεις είναι το μολύβι που χρησιμοποιώ. Θα ήθελα, όταν μεγαλώσεις, να γίνεις σαν κι αυτό.

Το παιδί, περίεργο, κοίταξε το μολύβι και δεν είδε τίποτα το ιδιαίτερο.

– Αφού είναι το ίδιο με όλα τα μολύβια που έχω δει στη ζωή μου!

– Όλα εξαρτώνται από τον τρόπο τον οποίο βλέπεις τα πράγματα. Το μολύβι έχει πέντε ιδιότητες, τις οποίες αν καταφέρεις να διατηρήσεις, θα είσαι πάντα ένας άνθρωπος που θα βρίσκεται σε αρμονία με τον κόσμο.

Η ΠΟΡΕΙΑ ΤΩΝ ΜΑΓΩΝ ΣΗΜΑΤΟΔΟΤΕΙ ΤΗΝ ΠΡΟΣΩΠΙΚΗ ΜΑΣ ΑΝΑΖΗΤΗΣΗ ΣΤΗΝ ΖΩΗ

 

 

Ένα αστέρι, ένα σημείο, μια σηματοδότηση.

Η έναρξη μιας αναζήτησης. Της προσωπικής αναζήτησης του καθενός.

 

Ξεκίνησε ο καθένας μόνος του την αναζήτησή του.

Και δεν περίμενε να έχει συνοδοιπόρους σε αυτή την πορεία.

Την δική του προσωπική πορεία, μοναχική αρχικά.

 

 Ο σκοπός δεν ήταν η παρέα.

Ήταν η αναζήτηση της Αλήθειας.

 

Κάποιοι το 'ψαξαν και ξεκίνησαν την αναζήτηση με πίστη...

 

και κάποιοι άλλοι ήταν αμέριμνοι.

Αμέριμνοι αλλά απλοί και αγνοί.

Και γι αυτό η Αλήθεια τους αποκαλύφθηκε χωρίς να την αναζητήσουν.

Η ΖΟΥΓΚΛΑ ΚΑΙ Η ΑΠΕΛΠΙΣΙΑ

Όταν νοιώθεις σαν χαμένος μέσα στην απελπισία και δεν βρίσκεις διέξοδο,

μην πάψεις να κάνεις πράγματα. Αυτά θα σε βγάλουν από το σκοτάδι.

Μην αφεθείς να βυθίζεσαι στο τέλμα της απελπισίας χωρίς μάχη.

Σκέψου αν είχες χαθεί στην ζούγκλα χωρίς όπλο.

Θα κινδύνευες από τα πάντα - πουλιά, ζώα, ερπετά, έντομα, νερό.

Αν σταμάταγες όμως να προχωράς,

ακόμα και αν δεν ήξερες πού πηγαίνεις

αυτό θα ήταν το ΤΕΛΟΣ.

 

 

Πίεσε τον εαυτό σου να δράσει

κάνε ό,τι νομίζεις

αλλά πρώτα σκέψου με ψυχραιμία

και ΚΑΝ' ΤΟ!

ΚΑΝΕ ΚΑΤΙ!

ΜΗΝ ΜΕΝΕΙΣ ΣΤΑΣΙΜΟΣ!

ΟΙ ΤΕΛΕΥΤΑΙΕΣ ΕΠΙΘΥΜΙΕΣ ΤΟΥ ΜΕΓΑ ΑΛΕΞΑΝΔΡΟΥ

" Οι τελευταίες επιθυμίες του Μ. Αλεξάνδρου "

Eυρισκόμενος στα πρόθυρα του θανάτου, ο Μέγας Αλέξανδρος συγκάλεσε τους στρατηγούς του και τους κοινοποίησε τις τρεις τελευταίες επιθυμίες του... 

1. Να μεταφερθεί το φέρετρό του στους ώμους από τους καλύτερους γιατρούς της εποχής.

2. Τους θησαυρούς που είχε αποκτήσει [ασήμι, χρυσάφι, πολύτιμους λίθους] να τους σκορπίσουν σε όλη τη διαδρομή μέχρι τον τάφο του.

3. Τα χέρια του να μείνουν να λικνίζονται στον αέρα, έξω από το φέρετρο, σε θέα όλων...


Ένας από τους στρατηγούς, έκπληκτος από τις ασυνήθιστες επιθυμίες, ρώτησε τον Αλέξανδρο ποιοι ήταν οι λόγοι.

Ο Αλέξανδρος του εξήγησε:

Η ΜΠΟΛΝΤΌΖΑ ΚΑΙ ΤΟ ΛΟΥΛΟΥΔΙ

 

Μπορούμε να φανταστούμε να χρησιμοποιούμε μία μπολντόζα για να κόψουμε ένα λουλούδι;

Χρειάζεται τόσος "δυναμισμός" για να πετύχουμε έναν μικρό σκοπό;

Έτσι μοιάζουν ορισμένοι άνθρωποι οι οποίοι, προκειμένου να πετύχουν κάτι ή για να αποφύγουν τα εμπόδια, χρησιμοποιούν τέτοια σαρωτική δύναμη, που ισοπεδώνει γύρω της τα πάντα.

Αυτό εκείνοι συνηθίζουν να το λένε "αυτοπεποίθηση και σιγουριά" στον εαυτό τους και είναι υπερήφανοι γι' αυτό.

Μόλις όμως κάτι τους σταθεί εμπόδιο, ίσως απλά η αντίθετη άποψη του άλλου, τότε γίνεται σεισμός. Για να αντικρούσουν κάθε τι ενάντιο χρησιμοποιούν τέτοια δύναμη που, όταν κάποτε κοιτάξουν γύρω τους θα δουν μόνο ερείπια.

Τότε λένε "Μα γιατί σε εμένα αυτό; Τι έχω κάνει;"

Ο ΓΑΪΔΑΡΟΣ ΣΤΟ ΠΗΓΑΔΙ: ΟΤΑΝ ΟΙ ΚΑΤΑΣΤΑΣΕΙΣ ΣΤΡΕΦΟΝΤΑΙ ΕΝΑΝΤΙΟΝ ΜΑΣ

Τι κάνουμε όταν τα πράγματα δείχνουν άσχημα για μας και οι καταστάσεις στρέφονται εναντίον μας; Λυποψυχούμε; Αγωνιούμε; Εγκαταλείπουμε τον αγώνα και αλλάζουμε σχέδια; Αφηνόμαστε στην μοίρα μας; Ή δεν το βάζουμε κάτω και εκμεταλλευόμαστε την κατάσταση, στρέφοντάς της υπέρ μας;

 

Μια πολύ έξυπνη ιστορία διάβασα εδώ και καιρό στο ιστολόγιο ΜΕ ΛΟΓΙΑ ΑΠΛΑ και η οποία διδάσκει πραγματικά με λόγια απλά πώς να τα βγάζουμε πέρα στα δύσκολα. Απολαύστε την:

"Μια πολύ διδακτική ιστορία..."

Μια μέρα o γάιδαρος ενός αγρότη έπεσε σε ένα πηγάδι.
Το ζώο φώναζε απελπισμένα για ώρες κι ο αγρότης προσπαθούσε να καταλάβει τι έπρεπε να κάνει.
Τέλος, αποφάσισε ότι το ζώο ήταν γέρικο, και τα έξοδα που απαιτούνταν για να το βγάλει από το πηγάδι ήσαν πολλά.
Δεν άξιζε τον κόπο να προσπαθήσει να σώσει τον γάιδαρο. Το μόνο που σκέφτηκε να κάνει ήταν να το θάψει ζωντανό.

ΜΙΑ ΙΣΤΟΡΙΑ ΓΙΑ ΤΗΝ ΑΛΛΗΛΟΒΟΗΘΕΙΑ

 

 Όταν αρνούμαστε την συμπαράσταση σε έναν συνάνθρωπό μας, ουσιαστικά αρνούμαστε να την λάβουμε και εμείς σε κάποια δύσκολη στιγμή.
Ο πνευματικός κανόνας "κάνε στους άλλους αυτό που θα ήθελες να σου κάνουν εσένα" και η μοιραία φράση που άκουσε ο Απόστολος Πέτρος "μάχαιρα έδωσες, μάχαιρα θα λάβεις" διέπουν τις ανθρώπινες σχέσεις και την άρνηση ή την αποδοχή να βοηθήσουμε αλλά και να βοηθηθούμε σε κρίσιμες καταστάσεις.

Συμπέρασμα: ό,τι κάνουμε θα πάθουμε, όπως και οι ήρωες της επόμενης ιστορίας που μοιάζει με παραμύθι, είναι όμως πέρα για πέρα αληθινή.
Με πολύ παραστατικό τρόπο μας δίνει να καταλάβουμε το "δούναι και λαβείν" των ανθρωπίνων σχέσεων.

ΟΙ ΔΥΟ ΛΥΚΟΙ: ΙΝΔΙΑΝΙΚΗ ΙΣΤΟΡΙΑ

Σοφή ιστορία που βρήκα στο facebook και κυκλοφορεί εκεί αλλά και σε διάφορα μπλογκ.

"Ένα βράδυ ένας γέρος Ινδιάνος της φυλής Τσερόκι, μίλησε στον εγγονό του για τη μάχη που γίνεται μέσα στην ψυχή των ανθρώπων. Είπε: "Γιέ μου, η μάχη γίνεται μεταξύ δυο 'λύκων' που υπάρχουν μέσα σε όλους μας... Ο ένας είναι το Κακό! - Είναι ο θυμός, η ζήλια, η θλίψη, η απογοήτευση, η απληστία, η αλαζονεία, η αυτολύπηση,... η ενοχή, η προσβολή, η κατω...τερότητα, τα ψέματα, η ματαιοδοξία, η υπεροψία,... και το εγώ. Ο άλλος είναι το Καλό. - Είναι η χαρά, η ειρήνη, η αγάπη, η ελπίδα, η ηρεμία, η ταπεινοφροσύνη, η ευγένεια, η φιλανθρωπία, η συμπόνια, η γενναιοδωρία, η αλήθεια, η ευσπλαχνία και η πίστη στο Θεό."! Ο εγγονός το σκέφτηκε για ένα λεπτό και μετά ρώτησε τον παππού του: "Ποιος λύκος νικάει;" Ο γέρος Ινδιάνος Τσερόκι απάντησε απλά : "Αυτός που ταΐζεις…"!!!"