ΠΟΙΟΥΣ ΦΟΒΟΜΑΣΤΕ;

'' Εάν ο Θεός μας σας ενοχλεί, τότε σας προτείνω να σκεφτείτε κάποιο άλλο μέρος του πλανήτη σαν την νέα σας πατρίδα, γιατί ο Θεός είναι μέρος της κουλτούρας μας.''

Κοιτάξτε στο διαδίκτυο πόσα άρθρα υπάρχουν σχετικά με την αυτοεκτίμηση, τρόπους για να είμαστε ο εαυτός μας, να αντιμετωπίσουμε τους φόβους μας, να προχωρήσουμε μπροστά στην ζωή ΕΛΕΥΘΕΡΟΙ από φοβίες και κατάλοιπα του υποσυνειδήτου κλπ. κλπ.

ΠΟΙΟΝ ΚΟΡΟΪΔΕΥΟΥΜΕ; ΤΟΝ ΕΑΥΤΟ ΜΑΣ; ΤΗΝ ΖΩΗ; ΤΑ ΠΑΙΔΙΑ ΜΑΣ; ΤΟΥΣ ΓΥΡΩ ΜΑΣ;

Όταν στην Ελλάδα θεωρείται πλέον μίασμα το να κάνεις τον σταυρό σου και πολλοί προσπαθούν να το σταυροκοπιούνται κρυφά σε δημόσιους χώρους, αλλά θεωρείται προσωπική ελευθερία το να επιδεικνύονται ελεύθερα οι ομοφυλόφιλοι, για παράδειγμα, τότε για ποια προσωπική ελευθερία μιλάμε; Όσα άρθρα και να διαβάσουμε, σε όσους ψυχολόγους και να καταφύγουμε, τίποτα δεν θα αλλάξει μέσα μας αν δεν αποφασίσουμε να είμαστε Ο ΕΑΥΤΟΣ ΜΑΣ με όλη την σημασία της λέξης.

Η ισότητα και ο φιλελευθερισμός μας χτυπάει και στο εθνικο-θρησκευτικό μας επίπεδο. Όλοι είμαστε ίσοι, λέει. Είμαστε; Γιατί; Άλλο να έχουμε ίσες ευκαιρίες όλοι και ο καθένας, ανάλογα με την προσπάθεια που κάνει και τον κόπο ή το ξενύχτι που καταβάλλει, να ανεβαίνει στην κλίμακα της κοινωνικής ή οικονομικής καταξίωσης και άλλο να ισοπεδώνονται όλοι σε ένα και μοναδικό (κατώτερο) επίπεδο ώστε να μην υπάρχουν πλούσιοι και φτωχοί. Συμφωνώ ο πλούτος να διανέμεται ελεύθερα σε όσους εργάζονται και το αξίζουν. Γιατί να αξίζουν όλοι το ίδιο; Τι ρόλο παίζει τότε η προσωπική προσπάθεια; Γιατί ένας μαθητής να ξενυχτά διαβάζοντας για να πάρει 20 και ένας άλλος να ξενυχτά διασκεδάζοντας γιατί ούτως ή άλλως τον ίδιο βαθμό θα πάρουν όλοι; 

Τα παραπάνω δεν είναι η κύρια ανάρτηση. Αυτό είναι απλώς το προοίμιο. Μία σύντομη και αγανακτισμένη αναφορά για πράγματα που δεν στέκουν καλά στην κοινωνία μας σήμερα. 

"Χαϊδεύουμε" τους πάντες για να ενταχθούμε σε ένα παγκόσμιο σχέδιο ισότητας ή, καλύτερα, ισοπέδωσης. Και ελάχιστοι έχουν τα κότσια να αντιταχθούν σθεναρά σε αυτό.

Σθεναρά όμως αντιτάχθηκε για να υπερασπιστεί όχι μόνο τα δικά της πιστεύω αλλά ενός έθνους ολόκληρου η πρωθυπουργός της Αυστραλίας Julia Gillard και είναι αξιοθαύμαστη όσο και δυσεύρετη.

Η δυναμική δήλωσή της προς τους ισλαμιστές υπερασπιζόμενη το δικαίωμα των Αυστραλών να είναι αυθεντικοί έσπασε το διαδίκτυο όσο σπάει και τα κοινωνικά ισοπεδωτικά δεδομένα της εποχής μας.

Παρ' όλα αυτά στο αμερικάνικο διαδίκτυο λέγεται ότι το περιεχόμενο της δήλωσής της προέρχεται από έναν βετεράνο της αμερικανικής αεροπορίας, τον Barry Loudermilk ο οποίος, μετά τα γεγονότα της 11ης Σεπτεμβρίου την έστειλε ως γράμμα σε φίλο του και σε μια τοπική εφημερίδα, την Bartow Trader.

Από όπου και αν προέρχεται η δήλωση αυτή, σίγουρα προέρχεται από πατριώτες και ευαισθητοποιεί ανάλογα και τον δικό μας πατριωτισμό, εισάγει όρια στον φιλελευθερισμό, κηρύττει ισότητα και όχι ισοπέδωση και μας ξυπνάει από τον λήθαργο και τον παροπιδισμό των κοινωνικο-θρησκευτικών σημερινών πεποιθήσεων. Αξίζει να το διαβάσουμε:

Πρωθυπουργός της Αυστραλίας προς τους Μουσουλμάνους της χώρας:

'' Εάν ο Θεός μας σας ενοχλεί, τότε σας προτείνω να σκεφτείτε κάποιο άλλο μέρος του πλανήτη σαν την νέα σας πατρίδα, γιατί ο Θεός είναι μέρος της κουλτούρας μας.''

Η Αυστραλία λέει ΟΧΙ στο Ισλάμ και είναι η δεύτερη φορά που το κάνει!
Οι μουσουλμάνοι που θέλουν να ζήσουν σύμφωνα με τον Ισλαμικό νόμο Sharia, ενημερώθηκαν ότι πρέπει να φύγουν από την Αυστραλία, καθώς η Κυβέρνηση έχει στοχοποιήσει όλους τους εξτρεμιστές στην προσπάθεια της να αντιμετωπίσει τις εν δυνάμει τρομοκρατικές επιθέσεις.

Επί πλέον, η Gillard εκνεύρισε μερικούς μουσουλμάνους με την δήλωση της ότι υποστηρίζει πλήρως τις ενέργειες των μυστικών υπηρεσιών στην παρακολούθηση των τζαμιών σε όλη την επικράτεια.

Ανακοίνωση της πρωθυπουργού της Αυστραλίας Julia Gillard - Australia σε ελεύθερη μετάφραση:

"ΟΙ ΜΕΤΑΝΑΣΤΕΣ, ΟΧΙ ΟΙ ΑΥΣΤΡΑΛΟΙ, ΠΡΕΠΕΙ ΝΑ ΠΡΟΣΑΡΜΟΣΤΟΥΝ...

Είτε σας αρέσει είτε όχι. Έχω κουραστεί από την ανησυχία αυτού του έθνους μήπως ενοχλούμε μερικούς ανθρώπους ή την κουλτούρα τους. Από την εποχή των επιθέσεων στο Bali, έχουμε παρατηρήσει μια αύξηση του πατριωτισμού στην πλειονότητα των Αυστραλών.

Η κουλτούρα μας έχει εξελιχθεί για περισσότερο από δύο αιώνες με αγώνες, προσπάθειες και επιτυχίες από εκατομμύρια ανδρών και γυναικών που κατέκτησαν την ελευθερία.

Ο ΣΠΟΡΟΣ!

Αν σπείρεις εντιμότητα, θα θερίσεις εμπιστοσύνη.


Αν σπείρεις καλοσύνη, θα θερίσεις φίλους.


Αν σπείρεις ταπεινοφροσύνη, θα θερίσεις μεγαλείο.


Αν σπείρεις επιμονή, θα θερίσεις νίκη.


Αν σπείρεις στοχασμό, θα θερίσεις αρμονία.

Αν σπείρεις σκληρή δουλειά, θα θερίσεις επιτυχία.


Αν σπείρεις συγχώρηση, θα θερίσεις συμφιλίωση.


Αν σπείρεις ειλικρίνεια, θα θερίσεις καλές σχέσεις.


Αν σπείρεις υπομονή, θα θερίσεις βελτίωση.


Αν σπείρεις πίστη, θα θερίσεις θαύματα.

Αν σπείρεις ανεντιμότητα, θα θερίσεις δυσπιστία.


Αν σπείρεις εγωισμό, θα θερίσεις μοναξιά.


Αν σπείρεις περηφάνια, θα θερίσεις καταστροφή.


Αν σπείρεις ζήλια, θα θερίσεις ταλαιπωρία.


Αν σπείρεις οκνηρία, θα θερίσεις στασιμότητα.


Αν σπείρεις πικρία, θα θερίσεις απομόνωση.


Αν σπείρεις πλεονεξία, θα θερίσεις απώλεια.


Αν σπείρεις κακολογία, θα θερίσεις εχθρούς.


Αν σπείρεις στενοχώριες, θα θερίσεις ρυτίδες.


Αν σπείρεις αμαρτίες, θα θερίσεις ενοχές.


Πρόσεχε, λοιπόν, τι σπέρνεις τώρα. Αυτό θα καθορίσει τι θα θερίσεις αύριο.

ΓΙΑΤΙ ΟΙ ΓΑΜΟΙ ΝΑΥΑΓΟΥΝ

Μία εξαιρετική ομιλία από τον πατέρα Ανδρέα Κονάνο, δοσμένη σε τηλεοπτική εκπομπή στην Κύπρο. 

Η ΙΣΤΟΡΙΑ ΤΟΥ ΑΛΑΝ

 

Η παρακάτω ιστορία είναι εξαιρετικά ενδιαφέρουσα για κάθε ηλικία με μεταφυσικές αναζητήσεις. Ο Άλαν ήταν ένας νέος που ψαχνόταν και νόμισε ότι ανακάλυψε κάτι στους γκουρού. Μέχρι που η αναζήτηση τον έφερε ...
Η ιστορία του Άλαν προέρχεται από το βιβλίο "Η Ασκητική της Αγάπης" της Γερόντισας Γαβριηλίας.

Μια φορά στην Ινδία ήταν ένας πολύ μεγάλος «Δάσκαλος», απ’ αυτούς που λένε Γκουρού (εγώ τότε εργαζόμουν στο μικρό νοσοκομείο που ανήκε στο ashram του). Μια μέρα λοιπόν, ήρθε ένας νέος 26 χρονών από την Αυστραλία πολύ χαρούμενος και φέρνοντας μαζύ του ένα μεγάλο κιβώτιο. Παρουσιάστηκε εκεί που ήταν ο μεγάλος αυτός Δάσκαλος και είχε γύρω του κόσμο που τον άκουγε να μιλά…

Όταν μπήκε αυτός ο νέος, ήταν κατακόκκινος από την χαρά και την συγκίνησή του. κοίταζε τον Δάσκαλο, όπως κοιτάζουμε, τι να σας πω, μιαν Εικόνα Αγίου! Αφού λοιπόν ο «Δάσκαλος» τον κοίταξε καλά-καλά, του λέει:

ΑΞΙΖΕΙΣ...

"ΑΣΕ ΤΟΝ ΑΝΕΜΟ... ΘΑ ΣΕ ΠΑΕΙ ΑΥΤΟΣ"

π. Ανδρέας Κονάνος-”Άσε τον άνεμο, θα σε πάει αυτός”

Αξίζεις. Αξίζεις, επειδή είσαι πλάσμα του Θεού, δημιούργημά Του. Επειδή ο Θεός σ’ αγαπάει και όλος ο ουρανός ασχολείται μαζί σου, σε φροντίζει και σου δίνει σημασία. Ακόμα και αν δε σε πάρει κανένας τηλέφωνο για μια μέρα, ακόμα και αν δε σου μιλήσει κανείς, έχεις μια φοβερή δυναμική μέσα σου. Είσαι ένα πλάσμα που όμοιό του δεν υπάρχει σ’ όλη τη γη. Κανείς δεν είναι σαν κι εσένα, δεν έχει τα γνωρίσματά σου, τα χαρίσματά σου μα και τα προβλήματά σου. Ο Χριστός σ’ αγαπάει και σου δίνει σημασία. Θέλει να σε δυναμώσει.

Πώς θα γίνει αυτό; Με τα σκαμπανεβάσματα.

ΟΤΑΝ ΘΕΛΟΥΝ ΝΑ ΣΕ ΘΛΙΨΟΥΝ, ΜΗ ΘΛΙΒΕΣΑΙ ΕΣΥ...

ΦΙΛΕ, ΔΙΚΟ ΣΟΥ ΤΟΥ ΠΡΟΒΛΗΜΑ!

Μην έχεις την απαίτηση

να έχουν όλοι την ίδια σκέψη

με σένα....

Άλλη η δική σου πορεία.

Άλλη των άλλων.

Σε άλλες καρέκλες

έκατσες εσύ,

σε άλλες αυτοί.

Άλλοι γονείς,

άλλοι φίλοι,

συγγενείς.

Άλλα γονίδια

και κληρονομικά.

Συμπέρασμα:

ζήσε τη ζωή σου,

αγάπα όλους,

κοντά με όλους,

μα και μακριά απ' όλους.

Όταν θέλουν να σε θλίψουν,

μη θλίβεσαι εσύ.

Το πρόβλημα

είναι δικό τους.

Μην το οικειοποιείσαι

ως δικό σου.

Αλλο εσύ,

άλλο το πρόβλημα του άλλου.

Να 'σαι

σαν το λάδι με το νερό

μέσα στο καντήλι.

π. Ανδρέας Κονάνος

Από Πατήρ Ανδρέας Κονάνος - Φίλοι

ΔΙΔΑΧΕΣ ΑΠΟ ΤΟΝ ΑΓΙΟ ΓΕΡΟΝΤΑ ΠΟΡΦΥΡΙΟ ΓΙΑ ΓΟΝΕΙΣ, ΠΑΙΔΙΑ ΚΑΙ ΣΥΖΥΓΟΥΣ

ΑΓΙΟΚΑΤΑΤΑΞΙΣ ΓΕΡΟΝΤΟΣ ΠΟΡΦΥΡΙΟΥ

Στην αγιοκατάταξη του Γέροντος Πορφυρίου προχώρησε η Αγία και Ιερά Σύνοδος του Οικουμενικού Πατριαρχείου, κατά την συνεδρίαση της 27ης Νοεμβρίου 2013.

Όσοι γνώρισαν τον Άγιο Γέροντα, έχουν πολλά να πουν.

Να κάποια από αυτά τα λίγα, κάποιες από την πληθώρα των διδαχών που καταγράφηκαν για να τιμήσουν τον Άγιο και να βοηθήσουν εμάς:

Ἔλεγε ὁ π. Πορφύριος ὅτι τὸ ἐνδιαφέρον τοῦ καλοῦ πατέρα γιὰ τὸ παιδί του πρέπει νὰ μένει ἀμείωτο, ἀκόμη κι ὅταν τὸ παιδὶ μεγαλώνει καὶ σκληρύνεται καὶ ἐπαναστατεῖ καὶ δὲν τὸν ἀκούει καὶ παίρνει ἀκόμη καὶ θέσεις ἐχθρικὲς καὶ ἀντίθετες. Ἐκεῖ θὰ φανεῖ ἡ δεξιοτεχνία, ἀλλὰ καὶ ἡ ἀγάπη τοῦ καλοῦ πατέρα, γιατὶ τὰ παιδιά, μέχρι νὰ εἰσέλθουν εἰς τὴν ἀνδρικὴ ἡλικία, κάνουν πολλὲς ἀνέμπειρες καὶ ἀνόητες ἐνέργειες καὶ προκαλοῦν τοὺς γονεῖς, εἰδικὰ τὸν πατέρα.

Ὁ πατέρας καμιὰ φορὰ σκληρύνεται καί, ἀπὸ ἀπερισκεψία λησμονεῖ τὴ θέση τοῦ καλοῦ πατέρα καὶ γίνεται ἀστυνομικὸς σκληρὸς καὶ κάνει στὸ παιδί του, πολλὲς φορές, ἀνεπανόρθωτο κακό.

Ἂν τὸ ἀνώριμο παιδί, ὁ νέος αὐτός, ψυχολογήσει τὸν πατέρα του ὅτι εἶναι πραγματικὰ καλὸς πατέρας, ὅτι κάνει παράλογες παραχωρήσεις καὶ ὑπομονὴ πατρική, τότε τὸ παιδὶ αὐτό, μέχρι νὰ πεθάνει, θὰ ἔχει συνεχῶς στὸ στόμα του τὸ ὄνομα τοῦ πατέρα του, καὶ θὰ λέει: Ἐμένα ὁ πατέρας μου ἤτανε ἅγιος· τὸν γνώρισα, ὅταν εἶχα τὶς νεα­νικές μου τρέλες.

(Ἀνθολόγιο Συμβουλῶν Γέροντος Πορφυρίου, 296)

Μὲ τόσες ψυχολογικὲς γνώσεις, καί… ἔχασαν τὸ παιδί τους!

Γιὰ τοὺς γονεῖς ἑνὸς παραστρατημένου παιδιοῦ, μοῦ ἔλεγε μὲ λύπη: «Οἱ γονεῖς του, μὲ τόση μόρφωση, μὲ τόσες ψυχολογικὲς γνώσεις, μὲ τόση ἐπιστημονικὴ κατάρτιση, ἔχασαν τὸ παιδί τους μέσα ἀπὸ τὰ χέρια τους. Τί νὰ σοῦ κάνει ἡ μόρφωση; Μόνο ἡ χάρη τοῦ Θεοῦ, μόνο ἡ ἀληθινὴ ἀγάπη μας, ποὺ θυσιάζεται μυστικὰ γιὰ τοὺς ἄλλους, μπορεῖ νὰ σώσει καὶ τοὺς ἄλλους καὶ ἐμᾶς».

(Ἀνθολόγιο Συμβουλῶν Γέροντος Πορφυρίου, 295π.)

http://www.porphyrios.net/?p=2617

Ἐμεῖς καὶ τὰ παιδιά

Οὔτε μιὰ φορὰ δὲν πρέπει νὰ τσακωθεῖτε

μπροστὰ στὰ παιδιά

— Οὔτε μιὰ φορὰ δὲν πρέπει νὰ σᾶς ἀκούσουν τὰ παιδιά σας νὰ τσακώνεστε ἤ, ἔστω, νὰ ὑψώνετε τὸν τόνο τῆς φωνῆς σας ὁ ἕνας στὸν ἄλλο.

— Μὰ εἶναι δυνατὸ αὐτό, Γέροντα;

— Καὶ βέβαια εἶναι. Καὶ μάλιστα ἔτσι, ὅπως σᾶς τὸ λέω· οὔτε μιὰ φορά.

Τὰ παιδιὰ δὲν θέλουν καταπίεση

Σὲ μιὰ μητέρα, ποὺ ρώτησε τὸ Γέροντα Πορφύριο ἂν εἶναι προτιμότερο νὰ πάρει τὰ παιδιά της καὶ νὰ ἐγκατασταθεῖ στὸ Λονδίνο, εἶπε: «Μὴν ἀγοράσεις σπίτι στὸ Λονδίνο, μὴν πᾶς ἐκεῖ. Δὲν ἔχεις τὴν ἐργασία σου ἐκεῖ. Τὸ κλίμα εἶναι ὑγρό, οἱ ἄνθρωποι ξένοι, ψυχροί, ἑτερόδοξοι. Τὰ παιδιά σου θὰ εἶναι λυπημένα ἐκεῖ. Εἶναι καλύτερα νὰ μείνουν ἐδῶ, ποὺ οἱ ἄνθρωποι εἶναι χριστιανοὶ ὀρθόδοξοι, Ἕλληνες. Τὸ κλίμα ἐδῶ εἶναι καλὸ καὶ θὰ τὸ χαροῦν τὰ παιδιά.

Τὰ παιδιὰ δὲν θέλουν καταπίεση. Ὅταν κάνουν ἀταξίες, σὰν μητέρα λάβε τὰ μέτρα σου, ἀλλὰ μὴν τὰ πιέζεις. Καλὰ κάνεις, ποὺ τοὺς διαβάζεις τὴν Ἁγία Γραφὴ κάθε μέρα. Ἂν ἕνα σου παιδὶ ἀντιδρᾶ, ἄφησέ το, πάρε τὰ ἄλλα, πήγαινε σ’ ἄλλο δωμάτιο καὶ συνέχισε τὸ διάβασμα. Ὅταν πηγαίνεις στὴν ἐκκλησία καὶ τὰ παιδιά σου δὲν θέλουν νὰ σὲ ἀκολουθήσουν, μὴν τὰ ἐξαναγκάζεις, ἀλλὰ καὶ μὴν ἀδιαφορήσεις γι’ αὐτά. Νά, πές τους: Ἐγώ, παιδιά, φεύγω γιὰ τὴν ἐκκλησία. Ὅποιος θέλει μπορεῖ νὰ ἔρθει μαζί μου, τώρα ἢ ἀργότερα. Αὐτὰ τὰ λόγια νὰ τοὺς πεῖς καὶ νὰ κάνεις πολλὴ προσευχὴ γιὰ τὰ παιδιά. Μὲ τὴν προσευχή σου θὰ τοὺς μιλήσει ὁ Θεός».

http://www.porphyrios.net/?p=1317

Το χάρισμα της Διάκρισης στην ορθόδοξη πνευματική καθοδήγηση, 283, 284

Δυσκολίες, πειρασμοὶ καὶ ἀπελπισία



Νὰ ξέρεις, παιδί μου, ὅτι ὁ πονηρὸς ὅταν δὲν μπορεῖ νὰ μᾶς νικήσει ἐσωτερικά, τότε μᾶς κάνει αὐτὲς τὶς ἐξωτερικὲς ἐπιθέσεις μὲ διάφορα συμβάντα, ποὺ ἐπιτρέπει ὁ Θεός, γιὰ νὰ μᾶς φοβίσει.

Δὲν ὑπάρχει ἀπελπισία μέσα στὴν Ἐκκλησία, ὅ,τι καὶ νὰ ἔχεις κάνει, ὅ,τι καὶ νὰ ἔχεις ὑποστεῖ. Δὲν ὑπάρχει ἀπελπισία. Στενοχώρια μπορεῖ νὰ ἔχεις, ἀλλὰ ἀπελπισία ὄχι. Ὁ Θεὸς, μέσα ἀπὸ τὴν ἐξομολόγηση σὲ βοηθᾶ καὶ ξεπερνᾶς αὐτὰ τὰ ὁποῖα μπορεῖ νὰ σὲ ὁδηγήσουν στὰ ἔσχατα ὅρια τῆς ἀπελπισίας.

Ἔχει ὁ Θεός. Ἐκεῖ ποὺ ἀπελίζεσαι, σοῦ στέλνει κάτι ποὺ δὲν τὸ περιμένεις… ἀρκεῖ νὰ Τὸν πιστεύεις καὶ νὰ Τὸν ἀγαπᾶς.


Τὸ μέλλον τοῦ τόπου μας καὶ τῆς ἀνθρωπότητας



Τόσο στὴν προσωπική μας ζωή, ὅσο καὶ στὴ ζωὴ τοῦ τόπου μας καὶ τῆς ἀνθρωπότητος, ἔβλεπε σημάδια ἐλπίδας. Ἕνα βράδυ ποὺ τοῦ εἴχαμε ἐμπιστευθεῖ τὴ θλίψη μας καὶ τὴ στενοχώρια μας γιὰ τὰ ὅσα συνέβαιναν γύρω μας, μᾶς ἐκμυστηρεύθηκε.

“Ἡ ἐποχή μας εἶναι σὰν τὴν ἐποχὴ τοῦ Χριστοῦ. Καὶ τότε ὁ κόσμος εἶχε φθάσει σὲ μιὰ ἄθλια κατάσταση. Ὁ Θεὸς ὅμως, μᾶς λυπήθηκε.

Καὶ τώρα δὲν πρέπει ν’ ἀπελπιζόμαστε. Βλέπω μέσα ἀπὸ τὴ συμφορὰ νὰ ἐμφανίζεται κάποιος πολὺ σπουδαῖος ἄνθρωπος τοῦ Θεοῦ, ὁ ὁποῖος θὰ συνεγείρει καὶ θὰ ἑνώσει τὸν κόσμο πρὸς τὸ καλό”

(Ἀνθολόγιο ΣυμβουλῶνΓέροντος Πορφυρίου, σελ. 82)

Ὁ ἄνθρωπος ποὺ δίνεται στὸν Χριστὸ ξεπερνάει τὶς δυσκολίες χωρὶς νὰ φθείρεται

"HAPPY NEW YEAR"

Το "χάπι νιου γίαρ" δεν έρχεται μόνο του. Το δημιουργούμε εμείς, συχνά κόντρα και ενάντια σε αντίξοες καταστάσεις. Στο χέρι μας είναι.

Και είναι ανεξάρτητο από εκλογές, πολιτική, τρόικα, εφορίες και οικονομική κατάρρευση.

Λίγο παράτολμο ακούγεται αυτό, αλλά τελικά ΕΜΕΙΣ, ο εσωτερικός μας Άνθρωπος, αυτός που κατέχει την δύναμη, την πίστη, την υπομονή και την ελπίδα, καλείται να βγάλει στην επιφάνεια αυτές τις κρυμμένες δυνάμεις που από την ευημερία των προηγουμένων ετών είχαν πέσει σε λήθαργο.

Συχνά σκέφτομαι πόση δύναμη θα έπρεπε να αντλήσουν από μέσα τους οι Έλληνες για να ξεσηκωθούν ενάντια στον τουρκικό ζυγό μετά από 400 χρόνια σκλαβιάς. Πρώτα ο Έλληνας έπρεπε να επαναστατήσει μέσα του.

Ευκολότερα ήταν τότε τα πράγματα;

Η εκκίνηση αυτής της "αναδόμησης" της ζωής μας γίνεται με διαφορετικό τρόπο από αυτόν που φανταζόμαστε. Όχι με διαδηλώσεις και πορείες, ούτε με συσσίτια και φιλανθρωπίες. Τα πρώτα δεν έχουν δείξει να αλλάζουν τελικά ουσιώδη πράγματα και τα τελευταία απλά μας κρατάνε στην ζωή.

Το θέμα είναι πώς θα ζήσουμε αυτή την ζωή.

Κάθε Νέα Χρονιά θέτουμε νέους στόχους.

Αυτή η διαδικασία όμως γίνεται σωστά;

 Έχουμε θέσει τον σωστό στόχο ή μας έχει ξεφύγει κάτι καθοριστικό;

Κάτι που αλλάζει τα πράγματα γιατί αλλάζει πρώτα εμάς τους ίδιους.

Να η αρχή του νήματος!

Το παρακάτω απόσπασμα κάτι μας λέει:

ΠΕΝΤΕ ΠΡΑΓΜΑΤΑ ΠΟΥ ΜΕΤΑΝΙΩΝΟΥΝ ΟΙ ΑΝΘΡΩΠΟΙ ΛΙΓΟ ΠΡΙΝ ΠΕΘΑΝΟΥΝ

 

 

H Bronnie Ware εργαζόταν στην…παρηγορητική φροντίδα ασθενών, κυρίως σε αυτούς που γυρνούσαν στα σπίτια τους για να πεθάνουν.

Για χρόνια μιλούσε με ανθρώπους που δεν κατάφερναν να ξεπεράσουν τις ασθένειές τους και κρατούσε σημειώσεις απ’όσα έλεγαν. Έπειτα από καιρό έγραψε και κυκλοφόρησε το βιβλίο «The Top Five Regrets of the Dying», για όσα μετανιώνουν οι άνθρωποι όταν φτάνουν στο τέλος της ζωής τους.

Η ίδια αναφέρει στο blog της:

Οι άνθρωποι ωριμάζουν πολύ όταν έρχονται πρόσωπο με πρόσωπο με το θάνατο. Οι ασθενείς, περνώντας από πολλά και διαφορετικά συναισθήματα (άρνηση, φόβο, θυμό, στεναχώρια, περισσότερη άρνηση), στο τέλος αποδέχονταν το τέλος τους. Κάθε ασθενής έβρισκε την εσωτερική του γαλήνη.

Όταν τους ρωτούσα αν μετάνιωναν για κάτι ή αν θα έκαναν κάτι διαφορετικά, παρατήρησα πως πολλές απαντήσεις ήταν κοινές.

Παρακάτω σας δίνω αυτά που άκουσα πιο συχνά:

1. Εύχομαι να είχα το κουράγιο να ζήσω τη ζωή μου όπως την ήθελα στ’ αλήθεια, κι όχι όπως ήθελαν οι άλλοι.

ΝΕΟ ΠΡΟΓΡΑΜΜΑ ΣΤΟΝ ΠΡΟΣΩΠΙΚΟ ΜΑΣ ΥΠΟΛΟΓΙΣΤΗ

 

Ευχές για γρήγορη και επιτυχή εγκατάσταση του παρακάτω προγράμματος στον υπολογιστή σου

Τεχνική Υποστήριξη: Παρακαλώ, πως μπορώ να βοηθήσω;

Πελάτης: Χμ… μετά από πολλή  σκέψη, αποφάσισα να εγκαταστήσω το πρόγραμμα που λέγεται “Αγάπη”.
Μπορείτε να με καθοδηγήσετε πώς να το κάνω;

Τ.Υ. : Φυσικά μπορώ. Είστε έτοιμος να ξεκινήσουμε;

Π: Είμαι λίγο άσχετος από τεχνολογία, αλλά ας προσπαθήσουμε. Τι πρέπει να κάνω;

Τ.Υ.: Το πρώτο βήμα είναι να εντοπίσετε και να ανοίξετε το παράθυρο “Η Καρδιά μου”.
Μπορείτε να την εντοπίσετε;

ΟΙ ΕΝΟΧΕΣ, ΦΙΛΕΣ ΚΑΙ ΕΧΘΡΟΙ ΣΤΗΝ ΖΩΗ ΜΑΣ

 

ΕΝΟΧΕΣ: Συχνά μία αδυσώπητη σύντροφος στην ζωή μας. Εμείς κλείνουμε τα μάτια και αυτές είναι ακόμα εκεί. Όταν νομίζουμε ότι τους ξεφύγαμε, αυτές επανέρχονται δριμύτερες ρυθμίζοντας έτσι τις σχέσεις μας, καταλαμβάνοντας την σκέψη μας, διαβρώνοντας τον ψυχισμό μας και αρρωσταίνοντας την ζωή μας.

 

 

Πολύ συχνά ακούμε τρόπους και μεθόδους για να απαλλαγούμε από τις ενοχές που ο κάθε άνθρωπος σχεδόν πάντα κουβαλάει μέσα του. Είναι αναμφίβολα ένα από τα μεγαλύτερα βάρη πάνω στις πλάτες μας, τις ψυχές μας, τις ζωές μας.

 

Νεώτερες θεωρίες μας αναλύουν το πόσο οι ενοχές μας παραλύουν γι' αυτό και πρέπει να τις πετάξουμε από πάνω μας, να τις αποποιηθούμε, να τις ξεχάσουμε, να τις εξορίσουμε από την ζωή μας και να μην τις ξανασκεφθούμε πλέον ώστε να απελευθερωθούμε από αυτές και να συνεχίσουμε δυναμικά  κοιτώντας μόνο μπροστά και όχι πίσω.

 

Όλα αυτά είναι σωστά και χρήσιμα, αν δεν παραβλέψουμε όμως τον λόγο ύπαρξης των ενοχών.

Οι ενοχές έχουν μία ουσιώδη χρησιμότητα. Δεν γεννήθηκαν απλά για να μας βασανίζουν.

Η ΕΠΙΤΥΧΙΑ ΚΑΙ ΕΥΤΥΧΙΑ ΣΤΗΝ ΖΩΗ ΞΕΚΙΝΑ ΑΠΟ ΤΗΝ ΑΝΕΒΑΣΜΕΝΗ ΑΥΤΟΕΚΤΙΜΗΣΗ ΤΟΥ ΠΑΙΔΙΟΥ

 

ΤΟ ΕΠΙΤΥΧΗΜΕΝΟ, ΕΥΤΥΧΙΣΜΕΝΟ, ΟΛΟΚΛΗΡΩΜΕΝΟ ΑΤΟΜΟ

ΝΟΙΩΘΕΙ ΚΑΛΑ ΜΕ ΤΟΝ ΕΑΥΤΟ ΤΟΥ ΚΑΙ ΕΧΕΙ "ΑΥΤΟΠΕΠΟΙΘΗΣΗ".

ΤΑ ΔΥΟ ΑΥΤΑ ΣΤΟΙΧΕΙΑ ΕΧΟΥΝ ΤΙΣ ΡΙΖΕΣ ΤΟΥΣ ΣΤΗΝ ΠΑΙΔΙΚΗ ΜΑΣ ΗΛΙΚΙΑ.

 

 

Η ΙΣΤΟΣΕΛΙΔΑ ΜΕΝΤΟΡΑΣ ΣΤΟΧΕΥΕΙ ΣΤΟ ΝΑ ΔΩΣΕΙ ΠΛΗΡΟΦΟΡΙΕΣ ΣΕ ΓΟΝΕΙΣ ΚΑΙ ΕΚΠΑΙΔΕΥΤΙΚΟΥΣ ΓΙΑ ΤΟΝ ΕΣΩΤΕΡΙΚΟ ΚΑΙ ΕΞΩΤΕΡΙΚΟ ΚΟΣΜΟ ΤΟΥ ΠΑΙΔΙΟΥ

ΜΕ ΣΚΟΠΟ ΤΗΝ ΚΑΤΑΝΟΗΣΗ ΤΟΥ ΚΑΙ ΤΗΝ ΨΥΧΙΚΗ ΚΑΙ ΣΩΜΑΤΙΚΗ ΤΟΥ ΑΝΑΠΤΥΞΗ, ΟΛΟΚΛΗΡΩΣΗ ΚΑΙ ΠΡΟΣΤΑΣΙΑ.

Η ΨΗΛΑΦΗΣΗ ΤΟΥ ΑΠΟΣΤΟΛΟΥ ΘΩΜΑ

 

Ο Απόστολος Θωμάς, δεν αρκέστηκε να του πουν ότι ο Χριστός αναστήθηκε.

Ήθελε ο ίδιος να το διαπιστώσει, βάζοντας το δάχτυλό του στις τρύπες των καρφιών, για να το πιστέψει. Και ο Χριστός το επέτρεψε. Δεν το θεώρησε απιστία ή προδοσία αυτό.

 

Μερικές φορές δεν μας αρκεί να μας δώσουν οι άλλοι μαθήματα ζωής, συμβουλές, νουθεσίες και επιπλήξεις. Θέλουμε να ψάξουμε και μόνοι μας, να κάνουμε τις δικές μας διαπιστώσεις, να βγάλουμε τα δικά μας συμπεράσματα. Και φυσικά, να κάνουμε τα δικά μας λάθη. Αρκεί να μην είναι μοιραία και να είμαστε έτοιμοι να αναλάβουμε και τις ευθύνες των συνεπειών τους.