
Σχολική βία και παιδικός εκφοβισμός. Ένα φαινόμενο με τραγική άνοδο.
Τόσο τραγική που στις Ηνωμένες Πολιτείες η κυβέρνηση και πολλοί νομοί της Αμερικής παρακινούν και υποστηρίζουν τους γονείς σε καταγγελίες εναντίων παιδιών που ευθύνονται για σχολική βία αλλά, όταν και όπου χρειαστεί, και σε μηνύσεις εναντίων των γονέων τους.Δεν είναι δύσκολο να καταλάβουμε από πού ξεκινάει η σχολική βία καθώς κάποιοι γονείς υποστηρίζουν τα παιδιά τους στην βίαιη συμπεριφορά ή αυτοί οι ίδιοι απείλησαν δασκάλους και καθηγητές όταν τους έγινε παρατήρηση για την διαγωγή των παιδιών τους.Και άλλοι θεωρούν αυτή την συμπεριφορά απλές διενέξεις μεταξύ συμμαθητών που, αν δεν μπλεχτούμε εμείς, θα τα βρουν μεταξύ τους.
Και το πρόβλημα ξεκινάει από το Δημοτικό "αθώα" και ανενόχλητα και συνεχίζεται στο Γυμνάσιο πιο έντονα μέχρι που στο Λύκειο γίνεται πλέον ανεξέλεγκτο.
Έτσι "αθώα" ξεκίνησε από το Δημοτικό σε χώρες του εξωτερικού και δεν το αντιμετώπισαν έγκαιρα, για να καταλήξει τελικά σε πόλεμο συμμοριών μέσα στα σχολεία.
Αν στο σχολείο των παιδιών μας δεν συμβαίνουν αυτά που λέγονται εδώ, ας μην επαναπαυτούμε. Συμβαίνουν, απλά ίσως όχι στον ίδιο βαθμό επικινδυνότητας που μπορεί να συμβαίνουν σε άλλα σχολεία. Αυτό δεν σημαίνει ότι πρέπει να κοιμόμαστε ήσυχοι.
Σήμερα οι διενέξεις των παιδιών έχουν πάψει να είναι παιδικές και δεν λύνονται εύκολα. Έχουν κακότητα, ζήλια σε μεγάλο βαθμό, πολύ ψέμα και άδικες κατηγορίες, ενώ κάποια παιδιά χαίρονται πραγματικά να προκαλούν τρόμο στους συμμαθητές τους.
Και δεν μιλάμε καν για Γυμνάσιο ή Λύκειο αλλά για Δημοτικό!
Να λοιπόν τι βρήκαμε ψάχνοντας στο διαδίκτυο. Διαβάστε τα αίτια αλλά και τις προφυλάξεις, πού θα απευθυνθείτε και πώς πρέπει να ενεργήσετε:
ΚΕΡΔΙΖΕΙ ΕΔΑΦΟΣ...
Φαινόμενο το οποίο κερδίζει διαρκώς έδαφος αποτελεί πλέον και στη χώρα μας η σχολική βία. Ένας στους τρεις μαθητές έχει εμπλακεί σε ένα τουλάχιστον περιστατικό εκφοβισμού, ως θύτης, θύμα ή παρατηρητής! Σύμφωνα με τα αποτελέσματα σχετικής έρευνας, τουλάχιστον το 10 - 15% των μαθητών είναι θύματα συστηματικής βίας από τους συμμαθητές τους, πάνω από το 5% παραδέχονται ότι ασκούν βία και η συντριπτική πλειονότητα των μαθητών είναι μάρτυρας περιστατικών σχολικού εκφοβισμού.
Oι λόγοι που οδηγούν σε αύξηση σχετίζονται:
• με το μετασχηματισμό της οικογένειας,
• την αύξηση της μονογονεϊκότητας,
• την ανεργία και το χαμηλό οικονομικό επίπεδο των γονέων,
• την έλλειψη ελεύθερου χρόνου για τους γονείς,
• την αδιαφορία των γονέων για τα παιδιά τους,
• την απογύμνωση των εκπαιδευτικών από κάθε εξουσία ελέγχου στην τάξη και τις διαρκείς και ασταθείς αλλαγές στο εκπαιδευτικό σύστημα.
Μορφές Σχολικής βίας / Μπουλιγκ
Η βία στο σχολείο έχει διάφορες μορφές, σωματικές, λεκτικές, ψυχολογικές που μπορούν να παρουσιάζονται σε συνδυασμό μεταξύ τους. Όλες έχουν σοβαρό συναισθηματικό αντίκτυπο.
• Η συνεχείς κοροϊδία, η καζούρα, οι γκριμάτσες και τα καψώνια
• Οι κλωτσιές, οι τρικλοποδιές, οι σπρωξιές, τα χτυπήματα, το φτύσιμο, μαλλιοτράβηγμα, δάγκωμα ή οποιασδήποτε άλλης μορφής σωματική επίθεση
• Η σωματική επαφή σε σημεία που καλύπτει ένα μαγιό
• Η αρπαγή, απόκρυψη ή καταστροφή των πραγμάτων του άλλου
• Η στέρηση φίλων, η απομόνωση και ο αποκλεισμός απ το παιχνίδι
• Οι διάδοση φημών και οι συκοφαντίες
• Ρατσιστικές, μεροληπτικές δηλώσεις και συμπεριφορές που αφορούν, την προέλευση, το παρουσιαστικό, την ταυτότητα, τη σεξουαλική τοποθέτηση, τη δυσκολία, την ιδιαιτερότητα, την ασθένεια του άλλου
• Τα σεξουαλικά υπονοούμενα σε βάρος κάποιου.
• Υπονοούμενα ή συκοφαντία σχετικά με τη σεξουαλική ταυτότητα του άλλου
• Η αποκάλυψη όσων σου εκμυστηρεύτηκε ο άλλος
• Τα κακοήθη μηνύματα ή οι σιωπηλές κλήσεις κινητού
• Η φωτογράφηση ή μαγνητοσκόπηση χωρίς τη συγκατάθεση του άλλου
• Η τοποθέτηση στο διαδίκτυο υλικού και κειμένων που αφορούν κάποιον χωρίς την συγκατάθεσή του.
• Το να επιμένεις στα ίδια παρότι ο άλλος αναστατώνεται και πληγώνεται





