Ο ΑΕΤΟΣ ΠΟΥ ΥΜΝΟΥΣΕ

Προσπαθώντας να βρω μία ιστορία με κάποιον/κάποιους που κλείστηκαν σε μια σπηλιά και τελικά επιβίωσαν εκεί για 150 χρόνια μιμούμενοι την ηρεμία και ακινησία μίας χελώνας που είδαν εκεί (και όλα αυτά χάριν των δραστηριοτήτων μίας Περιβαλλοντικής Ομάδας που δημιουργούμε στην περιοχή μας) έψαξα και την παρακάτω ιστορία που διάβασα κάποτε ίσως σε κάποιο Γεροντικό.

Είναι διδακτική και μας βάζει να σκεφτούμε πάνω στα μυστήρια του Θεού.

Πως είναι δυνατόν να περάσουν χίλια χρόνια σαν μία ημέρα; (Μέρος Α')







Ζούσε πολύ παλιά σε ένα μοναστήρι κάποιος μοναχός, ο οποίος συνεχώς αναρωτιόταν: «Στον Παράδεισο, πως είναι δυνατόν να περνούν χίλια ολόκληρα χρόνια και όμως να φαίνονται σαν μία ημέρα; Τόσο ωραία είναι εκεί και τέτοια μακαριότητα επικρατεί; Αλλά πάλι… χίλια χρόνια σαν μία μέρα; Πώς γίνεται;».

Ο μοναχός αυτός, ο οποίος είχε το διακόνημα του νεωκόρου και ήταν αρκετά προχωρημένος στην πνευματική ζωή, προσευχόταν στην κυρία Θεοτόκο με αυτά τα λόγια: «Παναγία Μητέρα μας, παρακάλεσε τον Υιό Σου και Σωτήρα μας να μου δείξει πως είναι δυνατόν τα χίλια χρόνια να φαίνονται σαν μία ημέρα.
Διότι είμαι βέβαιος ότι τα λόγια του Αγίου Πνεύματος είναι αληθινά». Έτσι προσευχόταν ο μοναχός για τρία χρόνια και τελικά ο Θεός του έδειξε.

Κάποιο απόγευμα λοιπόν ο μοναχός, μετά τη νυχτερινή ακολουθία, έμεινε μόνος του στο ναό, για να διαβάσει τους Χαιρετισμούς της Θεοτόκου. Ακούμπησε τον σκούφο του στο αναλόγιο και, κρατώντας στο χέρι του το κλειδί της εκκλησίας, διάβαζε.
Ξαφνικά, μπαίνει μέσα στην εκκλησία ένας αετός και κάθεται επάνω στο τέμπλο. Και ήταν μάλιστα τόσο ωραίος αυτός ο αετός, που ποτέ στη ζωή του δεν είχε δει άλλον σαν κι αυτόν.

"HAPPY NEW YEAR"

Το "χάπι νιου γίαρ" δεν έρχεται μόνο του. Το δημιουργούμε εμείς, συχνά κόντρα και ενάντια σε αντίξοες καταστάσεις. Στο χέρι μας είναι.

Και είναι ανεξάρτητο από εκλογές, πολιτική, τρόικα, εφορίες και οικονομική κατάρρευση.

Λίγο παράτολμο ακούγεται αυτό, αλλά τελικά ΕΜΕΙΣ, ο εσωτερικός μας Άνθρωπος, αυτός που κατέχει την δύναμη, την πίστη, την υπομονή και την ελπίδα, καλείται να βγάλει στην επιφάνεια αυτές τις κρυμμένες δυνάμεις που από την ευημερία των προηγουμένων ετών είχαν πέσει σε λήθαργο.

Συχνά σκέφτομαι πόση δύναμη θα έπρεπε να αντλήσουν από μέσα τους οι Έλληνες για να ξεσηκωθούν ενάντια στον τουρκικό ζυγό μετά από 400 χρόνια σκλαβιάς. Πρώτα ο Έλληνας έπρεπε να επαναστατήσει μέσα του.

Ευκολότερα ήταν τότε τα πράγματα;

Η εκκίνηση αυτής της "αναδόμησης" της ζωής μας γίνεται με διαφορετικό τρόπο από αυτόν που φανταζόμαστε. Όχι με διαδηλώσεις και πορείες, ούτε με συσσίτια και φιλανθρωπίες. Τα πρώτα δεν έχουν δείξει να αλλάζουν τελικά ουσιώδη πράγματα και τα τελευταία απλά μας κρατάνε στην ζωή.

Το θέμα είναι πώς θα ζήσουμε αυτή την ζωή.

Κάθε Νέα Χρονιά θέτουμε νέους στόχους.

Αυτή η διαδικασία όμως γίνεται σωστά;

 Έχουμε θέσει τον σωστό στόχο ή μας έχει ξεφύγει κάτι καθοριστικό;

Κάτι που αλλάζει τα πράγματα γιατί αλλάζει πρώτα εμάς τους ίδιους.

Να η αρχή του νήματος!

Το παρακάτω απόσπασμα κάτι μας λέει:

ΤΙ ΕΛΕΓΕ Ο ΓΕΡΟΝΤΑΣ ΠΟΡΦΥΡΙΟΣ ΓΙΑ ΤΗΝ ΘΕΡΑΠΕΙΑ ΤΟΥ ΚΑΡΚΙΝΟΥ

 

http://apantaortodoxias.blogspot.gr/2013/02/blog-post_8528.html

ΓΕΡΟΝΤΑΣ ΠΑΪΣΙΟΣ: "ΟΣΟ ΚΑΝΕΙΣ ΓΚΡΙΝΙΑΖΕΙ, ΤΟΣΟ ΡΗΜΑΖΕΙ"

Γέροντα, που οφείλεται η γκρίνια και πως μπορείς να την αποφύγης;
- Στην κακομοιριά οφείλεται και με την δοξολογία την κάνει κανείς πέρα. Η γκρίνια γεννά γκρίνια και η δοξολογία γεννά δοξολογία. Όταν δεν γκρινιάζει κανείς για μια δυσκολία που τον βρίσκει , αλλά δοξάζει τον Θεό, τότε σκάζει ο διάβολος και πάει σε άλλον που γκρινιάζει , για να του τα φέρει όλα ανάποδα. Γιατί, όσο γκρινιάζει κανείς, τόσο ρημάζει.
Μερικές φορές μας κλέβει το ταγκαλάκι (διάβολος) και μας κάνει να μη μας ευχαριστεί τίποτε, ενώ μπορεί κανείς όλα να τα γλεντάει πνευματικά με δοξολογία και να έχει την ευλογία του Θεού.
Να, ξέρω κάποιον εκεί στο Όρος που, αν βρέξει και του πεις « πάλι βρέχει », αρχίζει : « Ναι , όλο βρέχει, θα σαπίσουμε από την πολλή υγρασία » . Αν μετά από λίγο σταματήσει η βροχή και του πεις « ε, δεν έβρεξε και πολύ », λέει: « Ναι, βροχή ήταν αυτή; Θα ξεραθεί ο τόπος ...; » . Και δεν μπορεί να πει κανείς ότι δεν είναι καλά στο μυαλό, αλλά συνήθισε να γκρινιάζει. Να είναι λογικός και να σκέφτεται παράλογα!
Η γκρίνια έχει κατάρα. Είναι σαν να καταριέται ο ίδιος ο άνθρωπος τον εαυτό του , οπότε μετά έρχεται η οργή του Θεού.

ΑΡΩΜΑ ΓΕΡΟΝΤΟΣ ΠΟΡΦΥΡΙΟΥ

 

ΦΩΤΟΓΡΑΦΙΑ ΑΠΟ ΤΟ
ΙΕΡΟΝ ΓΥΝΑΙΚΕΙΟΝ ΗΣΥΧΑΣΤΗΡΙΟΝ
Η ΜΕΤΑΜΟΡΦΩΣΙΣ ΤΟΥ ΣΩΤΗΡΟΣ
ΜΕΤΟΧΙΟΝ ΜΗΛΕΣΙΟΥ

«Να είμαστε ταπεινοί, αλλά να μην ταπεινολογούμε. Η ταπεινολογία είναι παγίδα του διαβόλου, που φέρνει την απελπισία και την αδράνεια, ενώ η αληθινή ταπείνωση φέρνει την ελπίδα και την εργασία των εντολών του Χριστού».

Συχνά μπλέκουμε τις έννοιες. Την μετάνοια με την καταδίκη του εαυτού μας, την ταπεινοφροσύνη με την κακομοιριά και την κατωτερότητα, την θρησκευτικότητα με την θρησκοληψία.

Όσοι, νέοι και μεγαλύτεροι, γνώρισαν τον Γέροντα Πορφύριο, ξέρουν ότι αυτό που γνώρισαν απείχε πολύ από την τυπική και συνηθισμένη ιδέα που έχει ο πολύς ο κόσμος για έναν ιερέα, πόσο μάλλον για έναν ιερομόναχο.

 

Ο Γέροντας Πορφύριος έσπαγε τα δεδομένα. Δεν έκρινε, συμβούλευε. Δεν απαιτούσε, καθοδηγούσε. Δεν στυλίτευε, χαμογελούσε και μιλούσε. Έτσι διορθωνόμασταν όλοι. Και όσοι τον γνώρισαν και αυτοί που δεν τον γνώρισαν αλλά διάβασαν τις διδαχές του μέσα από τα πάμπολλα βιβλία που κυκλοφόρησαν γύρω από αυτόν. Γιατί, δεν ήταν δυνατόν να μην γράψει κανείς για τον Γέροντα Πορφύριο, την μεγαλοψυχία του, την μοναδική κατανόηση της ψυχής του ανθρώπου και ειδικά των νέων που όλοι τους στήνουν στον τοίχο και τους κατηγορούν για όλα. Όχι! Ο Γέροντας Πορφύριος συχνά έστηνε στον τοίχο τους γονείς που του πήγαιναν εκεί τα ατίθασα παιδιά τους για να τα διορθώσει. Αυτούς διόρθωνε πρώτα ο Γέροντας Πορφύριος και όχι τα παιδιά.

Μέρος από τα μεγάλα διδάγματά του θα δούμε στην συνέχεια:

92- Γέροντας Πορφύριος"Αλλο το κόμπλεξ, άλλο η ταπείνωση, άλλο η μελαγχολία"

Μου έλεγε ο Γέροντας μια μέρα: «Ο χριστιανός πρέπει να αποφεύγει την αρρωστημένη θρησκευτικότητα: τόσο το αίσθημα ανωτερότητος για την αρετή του, όσο και το αίσθημα κατωτερότητος για την αμαρτωλότητά του. Άλλο πράγμα είναι το κόμπλεξ και άλλο η ταπείνωση ∙ άλλο η μελαγχολία και άλλο η μετάνοια. Με επισκέφθηκε κάποτε ένας κοσμικός ψυχίατρος και μου κατηγόρησε τον Χριστιανισμό, διότι, όπως είπε, δημιουργεί ενοχές και μελαγχολία. Του απάντησα: Παραδέχομαι ,ότι μερικοί χριστιανοί ,από σφάλματα δικά τους ή άλλων, παγιδεύονται στην αρρώστια των ενοχών, αλλά κι εσύ πρέπει να παραδεχθείς, ότι οι κοσμικοί παγιδεύονται σε μια χειρότερη αρρώστια, την υπερηφάνεια. Και οι μεν θρησκευτικές ενοχές ,κοντά στον Χριστό, φεύγουν με την μετάνοια και την εξομολόγηση, η υπερηφάνεια όμως των κοσμικών, που ζουν μακριά από τον Χριστό, δεν φεύγει.



Χρειάζονται «λίγα» λόγια και πολλή προσευχή
Στους γονείς ενός νέου, που έκανε απόπειρα αυτοκτονίας, για αγνώστους σ’ αυτούς λόγους, ο Γέροντας είπε, όταν τον επισκέφθηκαν αναστατωμένοι: «Το παιδί σας είναι ευαίσθητο ∙ από μικρό έλιωνε από τη ζήλια κι άρχισε σιγά σιγά να αποξενώνεται από σας. Έφθασε μέχρι την απόπειρα αυτοκτονίας μετά από ερωτική απογοήτευση. Θέλει προσοχή ∙ ίσως του ξαναέρθει η στενοχώρια. Για να θεραπευθεί το παιδί από το τραύμα του, χρειάζονται λίγα λόγια και πολλή προσευχή. Όχι συμβουλές, κατακρίσεις και τέτοια. Λίγα προσεγμένα λόγια, που να του τονώσουν την ελπίδα κι αμέσως μετά προσευχή. Πολιορκήστε τον με τις προσευχές σας». Τα γεγονότα δικαίωσαν τα λόγια του Γέροντα.


[ Γ 299-300]

ΣΤΟΥΣ ΔΥΣΚΟΛΟΥΣ ΚΑΙΡΟΥΣ...ΕΙΜΑΣΤΕ ΓΙΑ ΓΑΜΟ;

Οι χριστιανοί στο καιρό των διωγμών και παντρεύονταν και παιδιά έκαναν-Γέροντας Παίσιος

Ρώτησε κάποιος τον γέροντα Παϊσιο:

_Γέροντα σήμερα πολλοί νέοι άνθρωποι δεν θέλουν να κάνουν παιδιά γιατί σκέφτονται σε τι είδος κόσμο θα φέρουν το παιδί τους. Μόλυνση από τα χημικά, από τα πυρηνικά, ζωή γεμάτη άγχος, άγρια κοινωνία, πόλεμοι, πεινά, σκοτωμοί, βιασμοί, αρπαγές, απαγωγές…

ΓΙΑΤΙ ΖΗΛΕΥΟΥΜΕ ΚΑΙ ΠΩΣ ΤΟ ΞΕΠΕΡΝΑΜΕ;

 

Όποιος θάβει τα δικά του χαρίσματα, ζηλεύει τα χαρίσματα των άλλων

 

Πραγματικά, κάποτε διαπίστωσα την παραπάνω αλήθεια, βλέποντας τα μικρά παιδιά του σχολείου να το κάνουν αυτό μεταξύ τους, πόσο μάλλον εμείς οι ενήλικες, το κάνουμε και δεν το καταλαβαίνουμε. Αυτοθαβόμαστε και κοιτάμε τι έχουν οι άλλοι και όχι τι δυνατότητες έχουμε εμείς.
Κοιτάμε τα σπίτια των άλλων, τα αυτοκίνητα των άλλων, τον κήπο των άλλων, την οικογένεια των άλλων και αναλωνόμαστε να τους ζηλεύουμε, ίσως και να τους φθονούμε, καθήμενοι με σταυρωμένα τα χέρια, χωρίς να κάνουμε τίποτα, ή κάνοντας λίγα πράγματα για να εκτιμήσουμε σωστά και να καλυτερέψουμε, να ομορφήνουμε, να διορθώσουμε και να επεκτείνουμε αυτό που έχουμε.

Η παρακάτω διήγηση από τον πατέρα Παΐσιο, έρχεται από το ωραιότατο ιστολόγιο ΤΑΛΑΝΤΟ.
 

Όποιος θάβει τα δικά του χαρίσματα, ζηλεύει τα χαρίσματα των άλλων 

 Γέροντα, πώς θα βοηθηθεί κάποιος που ζηλεύει να ξεπεράσει την ζήλια;

 "Αν γνωρίσει τα χαρίσματα με τα όποια τον έχει προικίσει ό Θεός και τα αξιοποίηση, τότε δεν θα ζηλεύει και ή ζωή του θα είναι Παράδεισος. Πολλοί δέν βλέπουν τα δικά τους χαρίσματα· βλέπουν μόνον τα χαρίσματα των άλλων και τούς πιάνει η ζήλια. Θεωρούν τον εαυτό τους αδικημένο, μειωμένο, κι έτσι βασανίζονται και κάνουν την ζωή τους μαύρη. «Γιατί αυτός να έχει αυτά τα χαρίσματα κι εγώ να μην τα έχω;», λένε. Μα εσύ έχεις άλλα χαρίσματα,εκείνος άλλα. Θυμάστε τον Κάιν και τον Άβελ; Δεν έψαξε ό Κάιν να βρει τα δικά του χαρίσματα, αλλά κοιτούσε τα χαρίσματα τού Άβελ· οπότε καλλιέργησε τον φθόνο προς τον αδελφό του, μετά τα έβαλε και με τον Θεό και τελικά από τον φθόνο έφθασε στον φόνο.

Και μπορεί αυτός να είχε περισσότερα και μεγαλύτερα χαρίσματα από τον Άβελ.

- Γέροντα, πώς μπορεί κανείς, όταν βλέπει τα χαρίσματα των άλλων, να μη ζηλεύει,αλλά να χαίρεται;

 

ΠΩΣ ΚΡΙΝΟΥΜΕ ΤΟΥΣ ΑΛΛΟΥΣ;

"Ο κόσμος έβλεπε χρόνια ένα αλκοολικό μοναχό που σκανδάλιζε τους προσκυνητές, ο Θεός έβλεπε ένα αγωνιστή μαχητή με μεγάλο αγώνα"


 Εμείς τι βλέπουμε, κοιτώντας τους άλλους και καταδικάζοντας μόνο με τα λίγα που ξέρουμε;

Και...αν κάνουμε λάθος;

 

Ο γέροντας Παΐσιος, στην παρακάτω ιστορία που διηγόταν στους προσκυνητές

βάζει τα πράγματα στην θέση τους.


 

 ΔΙΔΑΚΤΙΚΗ ΙΣΤΟΡΙΑ ΑΠΟ ΤΟΝ ΓΕΡΟΝΤΑ ΠΑΪΣΙΟ

Κάποτε στο Άγιον Όρος ήταν ένας μοναχός που διέμενε στις Καρυές. Έπινε καθημερινά και μεθούσε και γινόταν αιτία να σκανδαλίζονται οι προσκυνητές.
Κάποια στιγμή πέθανε και ανακουφισμένοι κάποιοι πιστοί πήγαν στον γέροντα Παΐσιο να του πουν με ιδιαίτερη χαρά ότι επιτέλους λύθηκε αυτό το τεράστιο πρόβλημα.

Η ΕΥΧΗ ΠΟΥ ΣΩΖΕΙ

Λέγε με τα χείλη, με το νου και με την καρδιά σου, όπου και εάν ευρίσκεσαι, ότι και να κάνεις, συνεχώς


«ΚΥΡΙΕ ΙΗΣΟΥ ΧΡΙΣΤΕ ΕΛΕΗΣΟΝ ΜΕ»






και πολύ σύντομα θα αντιληφθείς και θα ομολογήσεις μία πολύ μεγάλη αλλαγή μέσα σου.

Θα προσέξεις ότι η προσευχή αυτή σύντομα θα τσακίσει εκείνες τις τρικυμίες και ταραχές που σε συγκλονίζουν στην καρδιά, θα σβήσει την οργή, θα αφαιρέσει τη λύπη, θα εξαφανίσει την κατάθλιψη και θα προσέξεις ότι μια χαρά εκχέεται στην καρδιά σου και ποτέ πλέον δεν θα λέγεις ότι είσαι δυστυχής.

ΔΥΟ ΣΠΟΥΔΑΙΟΙ ΛΟΓΟΙ ΤΟΥ ΠΑΤΕΡΑ ΠΑΪΣΙΟΥ

"Ελέγχοντας το κακό, δε βγαίνει τίποτε.
 Παρουσιάζοντας όμως το καλό, ελέγχεται από μόνο του το κακό.
Μόνο με καλά παραδείγματα ελέγχονται όσοι έκαναν μόδα την αμαρτία!"

Γέροντας Παΐσιος

Πηγή: Ιστολόγιο ΛΕΙΜΩΝΑΣ


Η αληθινή αγάπη πληροφορεί τον άλλον χωρίς εξωτερικές εκδηλώσεις.




-Γέροντα, πώς θα δείξω αγάπη;

- Να δείξω αγάπη; Δεν το καταλαβαίνω. Αυτό είναι κάτι ψεύτικο, υποκριτικό. Να υπάρχη η αγάπη μέσα μας και να μας προδώση, ναι. Η αληθινή αγάπη πληροφορεί τον άλλον χωρίς εξωτερικές εκδηλώσεις. Αγάπη είναι να ακούσης με πόνο την στενοχώρια του άλλου.

Αγάπη είναι κι ένα βλέμμα πονεμένο κι ένας λόγος που θα πης με πόνο στον άλλον, όταν αντιμετωπίζη κάποια δυσκολία. Αγάπη είναι να συμμερισθής την λύπη του, να τον αναπαύσης στην δυσκολία του. Αγάπη είναι να σηκώσης έναν βαρύ λόγο που θα σου πη. Όλα αυτά βοηθούν περισσότερο από τα πολλά λόγια και τις εξωτερικές εκδηλώσεις.
Όταν πονάς εσωτερικά για τον άλλον, ο Θεός τον πληροφορεί για την αγάπη σου και την καταλαβαίνει χωρίς εξωτερικές εκδηλώσεις.

ΣΤΗΝ ΜΝΗΜΗ ΤΟΥ ΓΕΡΟΝΤΑ ΠΟΡΦΥΡΙΟΥ

Όποιος αγαπάει λίγο, δίνει λίγο

όποιος αγαπάει περισσότερο δίνει περισσότερο

κι όποιος αγαπάει πάρα πολύ τι έχει αντάξιο να δώσει;

...
Δίνει τον εαυτό του..

ΓΕΡΟΝΤΑΣ ΠΟΡΦΥΡΙΟΣ 

 

2 Δεκεμβρίου, στο Μοναστήρι "Μεταμόρφωση του Σωτήρος" στο Μήλεσι Ωρωπού, γνωστό ως το Μοναστήρι του Γέροντα Πορφυρίου, θα γίνει το μνημόσυνο του Γέροντα, ο οποίος έφυγε από αυτόν τον κόσμο στις 2 Δεκεμβρίου 1991, στο καλύβι του στα Καυσοκαλύβια του Αγ. Όρους, σε ηλικία 95 ετών

 
Πηγή: Οι αγγελοι του φωτος.

Οι ιδέες του γέροντα Πορφυρίου για την ανατροφή των παιδιών ήταν πολύ προχωρημένες, όπως και των υπολοίπων γερόντων (π. Ιακώβου, π. Παϊσίου και άλλων).

Ας πάρουμε μια μικρή ιδέα περί του θέματος αυτού από τον πατέρα Πορφύριο:

 

Η υπερπροστασία αφήνει ανώριμα τα παιδιά (Γέροντας Πορφύριος)

 

Ένα άλλο πάλι, που βλάπτει τα παιδιά, είναι η υπερπροστασία, δηλαδή η υπερβολική φροντίδα, η υπερβολική αγωνία κι άγχος των γονέων. Ακούστε ένα περιστατικό.

ΜΗΝΥΜΑ ΑΠΟ ΤΟ "ΧΑΜΟΜΗΛΑΚΙ"

Το διάβασα στο ΧΑΜΟΜΗΛΑΚΙ και μου άρεσε το μήνυμα,

όπως και όλα τα μηνύματα που μας περνάει:

 

Κάνε το Καλό ...

Όλο και πιο πολλοί χτυπάνε την πόρτα σου για βοήθεια.
Με διάφορους τρόπους και διάφοροι άνθρωποι.
Δύσκολοι καιροί. Ο καθένας μας βοηθάει, όπως μπορεί.



Ο καθένας μας βοηθάει, όπως μπορεί.

Κι αυτοί που ζητάνε, είναι Πακιστανοί, Αιγύπτιοι, Έλληνες....
Και ζητάνε απ' όλα. Ρούχα, φαγητό, λεφτάκια, δουλειά.
Κι έχουν ένα ύφος, όλο πόνο.
Κι' ούτε ξέρω αν ο πόνος είναι αληθινός ή ψεύτικος.
Πολλές φορές θέλω να αποφύγω να δώσω, αλλά ντρέπομαι. Τις περισσότερες φορές κάτι δίνω.
Πάντα όμως με πιάνει μια αμφιβολία.
Μήπως με εκμεταλλεύονται; Μήπως συνεννοούνται μεταξύ τους και έρχονται για "βοήθεια".
Δίνω το κάτι τις μου και ζορίζομαι.
Μισερή βοήθεια μου φαίνεται.
Λειψή.

ΝΟΜΙΖΟΥΜΕ ΟΤΙ ΜΠΟΡΟΥΜΕ ΝΑ ΚΡΥΦΤΟΥΜΕ;

Πώς ο προορατικός και ψυχογνώστης Γέροντας Πορφύριος διάβαζε την ψυχή των αγνώστων.

 

Ο Γέροντας Πορφύριος και το ταξί

 

Μια καταπληκτική ιστορία...

Μιὰ μέρα, ὁ Γέροντας Πορφύριος πῆρε τρία πνευματικά του παιδιά, γιὰ νὰ τελέσει ἕναν Ἑσπερινὸ σὲ κάποιο μοναστήρι. Ἀρχικά, εἴπανε νὰ πᾶνε μὲ τὰ πόδια· ἀφοῦ, ὅμως, περπάτησαν κάποια ἀπόσταση καὶ ἐπειδὴ ὁ Γέροντας ἦταν κουρασμένος, ἀπoφάσισαν νὰ πάρουν ΤΑΞΙ. Ἀμέσως φάνηκε ἕνα ΤΑΞΙ καὶ τὰ πνευματικά του παιδιὰ εἶπαν νὰ τοῦ κάνουν νεῦμα νὰ σταματήσει.

- Θὰ σταματήσει μόνος του ὁ ὁδηγός· ἀλλὰ ὅταν μποῦμε μέσα, μὴ μιλήσει κανένας στὸν ὁδηγό. Μόνον ἐγὼ θὰ τοῦ μιλάω, εἶπε ὁ Γέροντας Πορφύριος.

Πράγματι, σταμάτησε χωρὶς νὰ τοῦ κάνουν νεῦμα. Μόλις ξεκίνησε, ἄρχισε ὁ ὁδηγὸς τοῦ ΤΑΞΙ νὰ καταφέρεται ἐναντίον τῶν κληρικῶν καὶ νὰ τοὺς κατηγορεῖ γιὰ 1002 πράγματα.

ΣΟΦΙΑ ΣΕΙΡΑΧ: Ο ΣΥΜΠΑΘΗΣ ΑΝΘΡΩΠΟΣ

 

Ἀποκρουστικοὶ καὶ ἀπαράδεκτοι εἶναι ὅσοι ἀπὸ τοὺς ἀνθρώπους στὶς κοινωνικές τους σχέσεις εἶναι σκληροὶ καὶ ἀσυμπαθεῖς. Διὰ τοῦτο καὶ ὁ σοφὸς Σειρὰχ δίδει πρὸς τὸν κάθε ἄνθρωπον τὶς ἀκόλουθες συμβουλές:

 

 

ΓΕΡΟΝΤΑΣ ΠΟΡΦΥΡΙΟΣ: "ΔΕΝ ΚΕΡΔΙΖΕΙΣ ΜΕ ΤΟ ΑΓΡΙΟ

Μια καλή συμβουλή με ένα παράδειγμα από τον Αίσωπο για το πως να συμπεριφερόμαστε μεταξύ μας έδωσε ο πατήρ Πορφύριος κάποτε σε ένα πολύ ευαίσθητο παιδί που, λόγω της ευαισθησίας του, συμπεριφερόταν απότομα όταν τον πλήγωναν ή τον πρόσβαλαν.

Σημειωτέον ότι ο Γέροντας ήταν ο μόνος που διέκρινε πως η επαναστατική συμπεριφορά του παιδιού οφειλόταν σε ευαισθησία και όχι σε κακό χαρακτήρα.

Γέροντας Πορφύριος - Δεν κερδίζεις με το άγριο

ΠΑΤΗΡ ΠΟΡΦΥΡΙΟΣ: ΑΠΑΛΑ Η ΔΙΟΡΘΩΣΗ, ΧΩΡΙΣ ΒΙΑ...

Την βρήκα στο ιστολόγιο ΧΑΡΜΟΛΥΠΗ

ΛΟΓΙΑ ΣΟΦΙΑΣ

 

 

Πηγή: Όλα από το ενδιαφέρον ιστολόγιο ΧΑΡΜΟΛΥΠΗ

 

ΜΑΓΟΙ ΚΑΙ ΔΑΙΜΟΝΕΣ

 

Περιστατικό με τον γέροντα Παΐσιο:

 

- Γέροντα, ένας άνθρωπος πού έχει αγιότητα δέν μπορεί νά ξεσκεπάση ή νά φρενάρη
έναν μάγο;
- Πώς νά τόν φρενάρη; Έδώ λες σέ κάποιον πού έχει λίγο φόβο Θεού νά προσέξη, γιατί
έτσι όπως ζή δέν πάει καλά, καί πάλι δέν βγαίνει άπό τό δικό του, πόσο μάλλον ό μάγος
πού συνεργάζεται μέ τόν διάβολο. Αυτόν τί νά τόν κάνης; Θά τού πής ορισμένα πράγματα,
άλλά αυτός πάλι μέ τόν διάβολο θά είναι. Δέν γίνεται τίποτε. Μόνον όταν είναι μπροστά
σου ό μάγος καί λές τήν ευχή, εκείνη τήν στιγμή μπορεί νά μπερδευτή τό δαιμόνιο καί νά
μήν μπορή ό μάγος νά κάνη τήν δουλειά του.
Κάποιος είχε ένα πρόβλημα, καί ένας μάγος, πού ήταν μεγάλος απατεώνας, πήγε στό
σπίτι του νά τόν βοηθήση. Εκείνος έλεγε τήν ευχή. Ό καημένος ήταν απλός δέν ήξερε ότι ό
άλλος ήταν μάγος, γι’ αυτό επενέβη ό Θεός. Καί νά δήτε τί επέτρεψε ό Θεός, γιά νά
καταλάβη! Άρχισε νά δέρνεται ό μάγος άπό τούς δαίμονες καί ζητούσε βοήθεια άπό τόν
άνθρωπο τού οποίου θά έλυνε τό πρόβλημα!
- Γέροντα, εκείνος έβλεπε τούς δαίμονες;

ΧΑΡΑ VS ΑΠΕΛΠΙΣΙΑΣ

Νὰ ἔχετε χαράν! Ἡ χαρὰ καὶ ἡ λύπη ἂς σᾶς εἶναι φιλοξενούμενες, ὄχι ὅμως ἡ ἀπελπισία. Τῆς ἀπελπισίας νὰ τῆς κλείνετε τὴν πόρτα! Ὁ Χριστιανὸς δὲν πρέπει οὔτε δειλὸς νὰ εἶναι, οὔτε ἀπελπισία νὰ ἔχει.




Γέρων Ἱερώνυμος τῆς Αἴγινας

Πηγή: http://trelogiannis.blogspot.gr/2012/07/blog-post_6924.html

    

Από τον γέροντα Πορφύριο

και την ιστοσελίδα αφιερωμένη σε αυτόν: ΓΕΡΟΝΤΑΣ ΠΟΡΦΥΡΙΟΣ

Δυσκολίες, πειρασμοὶ καὶ ἀπελπισία




Νὰ ξέρεις, παιδί μου, ὅτι ὁ πονηρὸς ὅταν δὲν μπορεῖ νὰ μᾶς νικήσει ἐσωτερικά, τότε μᾶς κάνει αὐτὲς τὶς ἐξωτερικὲς ἐπιθέσεις μὲ διάφορα συμβάντα, ποὺ ἐπιτρέπει ὁ Θεός, γιὰ νὰ μᾶς φοβίσει.

Δὲν ὑπάρχει ἀπελπισία μέσα στὴν Ἐκκλησία, ὅ,τι καὶ νὰ ἔχεις κάνει, ὅ,τι καὶ νὰ ἔχεις ὑποστεῖ. Δὲν ὑπάρχει ἀπελπισία. Στενοχώρια μπορεῖ νὰ ἔχεις, ἀλλὰ ἀπελπισία ὄχι. Ὁ Θεὸς, μέσα ἀπὸ τὴν ἐξομολόγηση σὲ βοηθᾶ καὶ ξεπερνᾶς αὐτὰ τὰ ὁποῖα μπορεῖ νὰ σὲ ὁδηγήσουν στὰ ἔσχατα ὅρια τῆς ἀπελπισίας.

Ἔχει ὁ Θεός. Ἐκεῖ ποὺ ἀπελίζεσαι, σοῦ στέλνει κάτι ποὺ δὲν τὸ περιμένεις… ἀρκεῖ νὰ Τὸν πιστεύεις καὶ νὰ Τὸν ἀγαπᾶς.

 Πηγή:  ΓΕΡΟΝΤΑΣ ΠΟΡΦΥΡΙΟΣ, ανάρτηση: http://www.porphyrios.net/?p=2578

Πώς φεύγει η ανασφάλεια, η απελπισία, η κατάθλιψη

ΓΕΡΟΝΤΑΣ ΠΟΡΦΥΡΙΟΣ: "Η ΚΟΠΕΛΑ ΜΕ ΤΟ ΣΟΥΠΕΡ-ΜΙΝΙ ΕΧΕΙ ΥΠΕΡΟΧΗ ΨΥΧΗ"

Συχνά η εμφάνισή μας είναι ακραία. Ειδικότερα στους νέους. Μου αρέσει να διαβάζω περιστατικά που αναφέρονται σε γνωστούς μας γέροντες και οι οποίοι κατέχουν το χάρισμα της διάκρισης. Με αυτό δεν κρίνουν ανελέητα αλλά με επιείκια και "βλέπουν" πέρα από την εμφάνιση και πέρα από τα πράγματα.

 

Αυτό βέβαια δεν σημαίνει πως όλα επιτρέπονται ούτε πως όλα είναι καλά και σωστά όταν το παρατραβάμε.

Ας δούμε τι είπε ο Γέροντας Πορφύριος για την εμφάνιση κάποιον κοριτσιών:

Ὁ γέροντας Πορφύριος γιὰ τὴν ἐξωτερικὴ ἐμφάνιση

Δύο περιστατικὰ μὲ τὸν ἅγιο Γέροντα ποὺ καταδεικνύουν τὴν διάκριση μὲ τὴν ὁποία πρέπει νὰ ἀντιμετωπίζουμε τὸν πλησίον



Ἡ κοπέλα μὲ τὸ “σοῦπερ μίνι” ἔχει ὑπέροχη ψυχή!