ΚΑΛΩΣ ΗΛΘΕΣ ΚΟΝΤΑ ΜΑΣ

Μέσα στα σχέδια του Θεού δεν είναι η μοναξιά...

ούτε η ζωή χωρίς φίλους...

Ελάτε μαζί μας στον κόσμο του ΜΑΖΙ ΧΕΡΙ-ΧΕΡΙ για να βαδίσουμε μαζί, να χαρούμε μαζί και να αντιμετωπίσουμε μαζί όλα τα δύσκολα. Με έναν άλλο τρόπο σκέψης, σε μια άλλη διάσταση για να ζήσουμε το θαύμα.

Εμφάνιση αναρτήσεων με ετικέτα Ιστορίες απ' τη ζωή. Εμφάνιση όλων των αναρτήσεων
Εμφάνιση αναρτήσεων με ετικέτα Ιστορίες απ' τη ζωή. Εμφάνιση όλων των αναρτήσεων

Τετάρτη 18 Ιουνίου 2014

ΘΑΥΜΑΤΑ ΤΟΥ ΑΡΧΑΓΓΕΛΟΥ ΜΙΧΑΗΛ ΣΤΟ ΜΑΝΤΑΜΑΔΟ



 Στο Μανταμάδο Λέσβου υπάρχει μία θαυμαστή εικόνα του Ταξιάρχη Μιχαήλ και μπροστά της ένα σπαθί. Η εικόνα είναι ανάγλυφη, μοιάζει κέρινη αλλά δεν είναι έτσι. Λένε μάλιστα ότι ορισμένοι προσκυνητές την βλέπουν σαν φοβερή ή, όταν την προσκυνούν, μαυρίζει ακόμα περισσότερο και προκαλεί φόβο.

Ας δούμε την ιστορία της φοβερής αυτής εικόνας και του σπαθιού που υπάρχει μπροστά της (το σπαθί είναι νεώτερο περιστατικό και ακολουθεί σε βίντεο η διήγηση του ανθρώπου που το παρέδωσε εκεί) :




ΓΥΡΩ στο 10ο με 11ο αιώνα, όταν το Βυζαντινό κράτος μεσουρανούσε, οι Σαρακηνοί πειρατές βρίσκονταν κι αυτοί στις δόξες τους. Λυμαίνονταν τα νησιά του Αιγαίου, λήστευαν, έκαιγαν κι αιχμαλώτιζαν ανθρώπους, πού τους προόριζαν για τα σκλαβοπάζαρα της Ανατολής.
    Ή Λέσβος, πλούσια κι ελκυστική, είχε γίνει διαλεχτή λεία των κουρσάρων. Στην τοποθεσία Λεσβάδος, κοντά στο Μανταμάδο, υπήρχε μια αρχαία πολιτεία, ο Στένακας, και όχι πολύ μακριά της ένα μοναστήρι των Ταξιαρχών, πού ή ίδρυση του χάνεται στα βάθη των αιώνων.
   

Το ιστορικό του το μαθαίνουμε από τη ζωντανή τοπική παράδοση, πού έφτασε ως τις μέρες μας.



    Ήταν οχυρωμένο σαν κάστρο με τείχη και πύργο, κι από νωρίς είχε προκαλέσει το ενδιαφέρον των πειρατών, πού το 'χαν βάλει πείσμα να το πατήσουν.
    Έτσι κάποια άνοιξη, ο αρχιπειρατής Σιρχάν, ένας άγριος και μελαψός γίγαντας, ζωσμένος το μπαλτά και τη σπάθα, κάλεσε το τσούρμο του και τους είπε:
    - Αυτή τη φορά, το δίχως άλλο, θα μπούμε στο μοναστήρι. Εγώ θέλω μόνο το χρυσό ποτήρι, πού λειτουργάνε οι καλόγεροι, για να πίνω το κρασί μου. Όλα τ' αλλά δικά σας.
    Ό ίδιος δεν θα 'παιρνε μέρος στην επιχείρηση. Δεν καταδεχόταν τέτοιες μικροδουλειές.
Έβαλαν πλώρη για τη Λέσβο. Πλησίασαν το μοναστήρι μεσάνυχτα και κρύφτηκαν στα δέντρα.

Δευτέρα 28 Απριλίου 2014

"ΜΕ ΛΕΝΕ ΡΑΦΑΗΛ...ΘΥΜΗΣΟΥ, ΚΑΠΟΙΑ ΣΤΙΓΜΗ ΘΑ ΜΕ ΧΡΕΙΑΣΤΕΙΣ!"




Με μεγάλη συγκίνηση αλλά και λαχτάρα, αξιώνομαι κι' εγώ, ύστερα από δεκαοκτώ ολόκληρα χρόνια, να μοιραστώ με όλους τους χριστιανούς αδελφούς μου, το Μέγα Θαύμα που έκανε και στη δική μου οικογένεια ο Άγιος Ραφαήλ.

Από το γάμο μας έχουμε αποκτήσει τρεις γιούς. Ο τρίτος γιος μας, γεννήθηκε πρόωρα, τον Οκτώβριο του 1994, στις τριάντα εβδομάδες κύησης. Παρέμεινε για αρκετό χρονικό διάστημα σε θερμοκοιτίδα, παρόλ' αυτά, κατάφερε να ανταπεξέλθει και να μεγαλώσει σαν φυσιολογικό μωρό. Εμείς χαιρόμασταν την οικογένειά μας και τίποτε δεν φαινόταν να σκιάζει την ευτυχία μας.

Σάββατο 5 Απριλίου 2014

Ο ΑΕΤΟΣ ΠΟΥ ΥΜΝΟΥΣΕ







Προσπαθώντας να βρω μία ιστορία με κάποιον/κάποιους που κλείστηκαν σε μια σπηλιά και τελικά επιβίωσαν εκεί για 150 χρόνια μιμούμενοι την ηρεμία και ακινησία μίας χελώνας που είδαν εκεί (και όλα αυτά χάριν των δραστηριοτήτων μίας Περιβαλλοντικής Ομάδας που δημιουργούμε στην περιοχή μας) έψαξα και την παρακάτω ιστορία που διάβασα κάποτε ίσως σε κάποιο Γεροντικό.
Είναι διδακτική και μας βάζει να σκεφτούμε πάνω στα μυστήρια του Θεού.








Πως είναι δυνατόν να περάσουν χίλια χρόνια σαν μία ημέρα; (Μέρος Α')







Ζούσε πολύ παλιά σε ένα μοναστήρι κάποιος μοναχός, ο οποίος συνεχώς αναρωτιόταν: «Στον Παράδεισο, πως είναι δυνατόν να περνούν χίλια ολόκληρα χρόνια και όμως να φαίνονται σαν μία ημέρα; Τόσο ωραία είναι εκεί και τέτοια μακαριότητα επικρατεί; Αλλά πάλι… χίλια χρόνια σαν μία μέρα; Πώς γίνεται;».

Ο μοναχός αυτός, ο οποίος είχε το διακόνημα του νεωκόρου και ήταν αρκετά προχωρημένος στην πνευματική ζωή, προσευχόταν στην κυρία Θεοτόκο με αυτά τα λόγια: «Παναγία Μητέρα μας, παρακάλεσε τον Υιό Σου και Σωτήρα μας να μου δείξει πως είναι δυνατόν τα χίλια χρόνια να φαίνονται σαν μία ημέρα.
Διότι είμαι βέβαιος ότι τα λόγια του Αγίου Πνεύματος είναι αληθινά». Έτσι προσευχόταν ο μοναχός για τρία χρόνια και τελικά ο Θεός του έδειξε.

Κάποιο απόγευμα λοιπόν ο μοναχός, μετά τη νυχτερινή ακολουθία, έμεινε μόνος του στο ναό, για να διαβάσει τους Χαιρετισμούς της Θεοτόκου. Ακούμπησε τον σκούφο του στο αναλόγιο και, κρατώντας στο χέρι του το κλειδί της εκκλησίας, διάβαζε.
Ξαφνικά, μπαίνει μέσα στην εκκλησία ένας αετός και κάθεται επάνω στο τέμπλο. Και ήταν μάλιστα τόσο ωραίος αυτός ο αετός, που ποτέ στη ζωή του δεν είχε δει άλλον σαν κι αυτόν.

Σάββατο 15 Μαρτίου 2014

Η ΙΣΤΟΡΙΑ ΤΟΥ ΑΛΑΝ


 

Η παρακάτω ιστορία είναι εξαιρετικά ενδιαφέρουσα για κάθε ηλικία με μεταφυσικές αναζητήσεις. Ο Άλαν ήταν ένας νέος που ψαχνόταν και νόμισε ότι ανακάλυψε κάτι στους γκουρού. Μέχρι που η αναζήτηση τον έφερε ...
Η ιστορία του Άλαν προέρχεται από το βιβλίο "Η Ασκητική της Αγάπης" της Γερόντισας Γαβριηλίας.

Μια φορά στην Ινδία ήταν ένας πολύ μεγάλος «Δάσκαλος», απ’ αυτούς που λένε Γκουρού (εγώ τότε εργαζόμουν στο μικρό νοσοκομείο που ανήκε στο ashram του). Μια μέρα λοιπόν, ήρθε ένας νέος 26 χρονών από την Αυστραλία πολύ χαρούμενος και φέρνοντας μαζύ του ένα μεγάλο κιβώτιο. Παρουσιάστηκε εκεί που ήταν ο μεγάλος αυτός Δάσκαλος και είχε γύρω του κόσμο που τον άκουγε να μιλά…

Όταν μπήκε αυτός ο νέος, ήταν κατακόκκινος από την χαρά και την συγκίνησή του. κοίταζε τον Δάσκαλο, όπως κοιτάζουμε, τι να σας πω, μιαν Εικόνα Αγίου! Αφού λοιπόν ο «Δάσκαλος» τον κοίταξε καλά-καλά, του λέει:

Τρίτη 4 Μαρτίου 2014

Ο ΧΡΙΣΤΟΣ ΚΑΙ Ο ΜΙΣΑ


Μία ιστορία που την ανακάλυψα στο ωραιότατο ιστολόγιο της Ελένης, ΑΛΛΙΩΤΙΚΑ ΘΡΗΣΚΕΥΤΙΚΑστην ετικέτα ΔΙΔΑΚΤΙΚΕΣ ΙΣΤΟΡΙΕΣ όπου μπορείτε να διαβάσετε ακόμα περισσότερα.
Ναι μεν είναι χριστουγεννιάτικη αλλά αληθινή και πάντοτε επίκαιρη.


Το παρακάτω περιστατικό συνέβη σ΄ένα ορφανοτροφείο στη Ρωσία, όπου περιθάλπονται μικρά παιδάκια, εγκαταλελειμμένα και κακοποιημένα. Στο ορφανοτροφείο, λοιπόν, αυτό, πήγε παραμονές Χριστουγέννων ένας καθηγητής να μιλήσει στα παιδιά για τη μεγάλη αυτή γιορτή. Τα περισσότερα άπ’ αυτά άκουγαν για πρώτη φορά για το Χριστό και για τη Γέννηση του. Ένα αγοράκι έξι χρονών, ο Μίσα, άκουγε με ιδιαίτερη προσοχή τα λόγια του καθηγητή.

Στη συνέχεια δόθηκαν στα παιδιά υλικά για να φτιάξουν τη σπηλιά, τη φάτνη και όλα τα σχετικά.

Παρακολουθώντας ο καθηγητής τα χειροτεχνήματα των παιδιών, πρόσεξε κάτι πού του έκαμε εντύπωση σε εκείνο του Μίσα. Μέσα στη φάτνη τοποθέτησε δύο μωρά.

- Ο ένας είναι ο Χριστός, του είπε ο καθηγητής. Ποιο είναι το άλλο παιδάκι στην κούνια;

Παρασκευή 7 Φεβρουαρίου 2014

ΣΤΑ ΔΙΧΤΥΑ ΤΗΣ ΠΟΡΝΕΙΑΣ



Τα νέα παιδιά που γίνονται θύματα αυτού του είδους σωματεμπορίου δεν είναι λίγα, ούτε αυτό είναι θέμα μόνο ενηλίκων γυναικών ή αλλοδαπών.
Αφορά εμάς, όλους μας, και την κοινωνία όπου ζούμε και πιθανότατα γνωρίζουμε και τέτοια περιστατικά στην γειτονιά μας.
Ας δούμε το θέμα από την πλευρά αυτών των γυναικών, για να καταφέρουμε να τις καταλάβουμε, να τις συμπονέσουμε και, αν μπορούμε, να τις βοηθήσουμε.

Ακολουθεί η παρουσίαση της ιστορίας της Ελένης, μιας μικρής που ήθελε δεν ήθελε γνώρισε και αυτή την πτυχή της ζωής ενώ η ιστορία της έγινε βιβλίο στην Κύπρο αλλά και τηλεοπτική σειρά, αφού το βιβλίο γνώρισε μεγάλη επιτυχία.
Το γιατί, θα μας το πει η συγγραφέας,  Αννίτα Νικολάου:



Τρίτη 24 Δεκεμβρίου 2013

ΠΕΝΤΕ ΠΡΑΓΜΑΤΑ ΠΟΥ ΜΕΤΑΝΙΩΝΟΥΝ ΟΙ ΑΝΘΡΩΠΟΙ ΛΙΓΟ ΠΡΙΝ ΠΕΘΑΝΟΥΝ



 
 
H Bronnie Ware εργαζόταν στην…παρηγορητική φροντίδα ασθενών, κυρίως σε αυτούς που γυρνούσαν στα σπίτια τους για να πεθάνουν.
Για χρόνια μιλούσε με ανθρώπους που δεν κατάφερναν να ξεπεράσουν τις ασθένειές τους και κρατούσε σημειώσεις απ’όσα έλεγαν. Έπειτα από καιρό έγραψε και κυκλοφόρησε το βιβλίο «The Top Five Regrets of the Dying», για όσα μετανιώνουν οι άνθρωποι όταν φτάνουν στο τέλος της ζωής τους.

Η ίδια αναφέρει στο blog της:
Οι άνθρωποι ωριμάζουν πολύ όταν έρχονται πρόσωπο με πρόσωπο με το θάνατο. Οι ασθενείς, περνώντας από πολλά και διαφορετικά συναισθήματα (άρνηση, φόβο, θυμό, στεναχώρια, περισσότερη άρνηση), στο τέλος αποδέχονταν το τέλος τους. Κάθε ασθενής έβρισκε την εσωτερική του γαλήνη.
Όταν τους ρωτούσα αν μετάνιωναν για κάτι ή αν θα έκαναν κάτι διαφορετικά, παρατήρησα πως πολλές απαντήσεις ήταν κοινές.

Παρακάτω σας δίνω αυτά που άκουσα πιο συχνά:

1. Εύχομαι να είχα το κουράγιο να ζήσω τη ζωή μου όπως την ήθελα στ’ αλήθεια, κι όχι όπως ήθελαν οι άλλοι.

Κυριακή 8 Δεκεμβρίου 2013

ΜΑΜΑ, ΤΙ ΦΤΑΙΩ;


Τι φταίω;


Μαμά, βγήκα με τους φίλους μου. Πήγα σε ένα πάρτυ και θυμήθηκα αυτό που μου είχες πει, δηλ. να μην πιω αλκοόλ.

Μου είχες ζητήσει να μην πιω, επειδή θα έπρεπε να οδηγήσω μετά. Έτσι ήπια ένα αναψυκτικό. Ήμουν περήφανη για μένα, γιατί είχα ακούσει αυτό που τόσο γλυκά με είχες συμβουλεύσει πριν φύγω, να μην πιω αν πρέπει να οδηγήσω, σε αντίθεση με αυτό που μου έλεγαν οι φίλοι μου.

Έκανα τη σωστή επιλογή! Η συμβουλή σου ήταν η σωστή.

Όταν το πάρτυ τελείωσε, όλοι μπήκαν στα αυτοκίνητά τους χωρίς να είναι σε θέση να οδηγήσουν! Εγώ πήρα το αμάξι μου. Ήμουν σίγουρη ότι ήμουν καθαρή. Δεν μπορούσα να φανταστώ, μαμά, αυτό που με περίμενε …

Δευτέρα 3 Ιουνίου 2013

ΠΩΣ Ο ΓΕΡΟΝΤΑΣ ΠΑΪΣΙΟΣ ΕΦΕΡΕ ΚΟΝΤΑ ΣΤΟ ΘΕΟ ΜΑΝΙΩΔΗ ΚΑΠΝΙΣΤΗ ΧΑΣΙΣ



Μαρτυρία του Λεμονή Ευθυμίου, πρώην σερδάρη Αγίου Όρους, Θεσσαλονίκη:

...Μετά από δυο μήνες ξαναπήγα στο Άγιον Όρος και τον Γέροντα Παϊσιο, με άλλους τρεις φίλους μου...

Πέμπτη 9 Μαΐου 2013

ΜΕ ΛΕΝΕ ΡΑΦΑΗΛ...



Το διάβασα σήμερα και έσπευσα να το αναδημοσιεύσω, γιατί μου θύμησε έντονα ένα περιστατικό στο οποίο ήμουν παρούσα και θα το αναφέρω στην συνέχεια, μαζί με άλλα δύο περιστατικά τα οποία δεν έχουν εκδοθεί σε βιβλίο και μου τα διηγήθηκαν τα πρόσωπα που τα έζησαν.
Ακολουθούν σύνδεσμοι με θαύματα του Αγίου που μπορείτε να διαβάσετε στο διαδίκτυο.


«Με λένε Ραφαήλ…Θυμήσου, κάποια στιγμή θα με χρειαστείς!»

" Με μεγάλη συγκίνηση αλλά και λαχτάρα, αξιώνομαι κι’ εγώ, ύστερα από δεκαοκτώ ολόκληρα χρόνια, να μοιραστώ με όλους τους χριστιανούς αδελφούς μου, το Μέγα Θαύμα που έκανε και στη δική μου οικογένεια ο Άγιος Ραφαήλ.
Από το γάμο μας έχουμε αποκτήσει τρεις γιούς. Ο τρίτος γιος μας, γεννήθηκε πρόωρα, τον Οκτώβριο του 1994, στις τριάντα εβδομάδες κύησης. Παρέμεινε για αρκετό χρονικό διάστημα σε θερμοκοιτίδα, παρόλ’ αυτά, κατάφερε να ανταπεξέλθει και να μεγαλώσει σαν φυσιολογικό μωρό. Εμείς χαιρόμασταν την οικογένειά μας και τίποτε δεν φαινόταν να σκιάζει την ευτυχία μας. 

Σάββατο 13 Απριλίου 2013

Ο ΜΕΘΥΣΜΕΝΟΣ ΚΑΙ ΤΑ 1000 ΡΟΥΒΛΙΑ

 

Εντυπωσιακή ιστορία που σπάει τα στενά όρια της λογικής μας:

Ο μεθυσμένος και τα 1000 ρούβλια


(Από την ζωή του αγίου Σεραφείμ της Βίριτσα, στην Ρωσία)

Κάποτε κάποιοι προσκυνητές, εκεί στη Βίριτσα όπου ζούσε, του έφεραν δώρο 1000 ρούβλια (ρωσικά χρήματα, ως γνωστόν). Ο άγιος τούς είπε: "Δε μου χρειάζονται χρήματα. Όταν λοιπόν θα φεύγετε, δώστε τα στον πρώτο άνθρωπο που θα δείτε μπαίνοντας στο σταθμό του τρένου". Όταν αργότερα πήγαν στο σταθμό, ο πρώτος άνθρωπος που είδαν ήταν ένας μεθυσμένος.

Σάββατο 23 Μαρτίου 2013

Ο ΠΟΝΟΣ ΕΧΕΙ ΝΟΗΜΑ ΚΑΙ ΣΚΟΠΟ




 
Κανείς μας δεν θέλει τον πόνο. Οι περισσότεροι τον θεωρούμε άσκοπο.
Όχι όλοι όμως. Τι καλό μπορεί να βγει από αυτόν; Τι ρόλο παίζε στην ζωή μας;
 
Με λίγα, πολύ λίγα λόγια εξηγεί ο πατήρ Παΐσιος τα ωφέλη του πόνου στην ζωή μας. 
 
Πόσο καλό βγαίνει από τον πόνο............

Ήταν δύο αδέλφια στο Άγιον Όρος, στην Νέα Σκήτη. Ο ένας ήταν συνεχώς άρρωστος. Ο άλλος ήταν πάντοτε υγιής. Τελικά ο ασθενής κοιμήθηκε.

Τρίτη 5 Μαρτίου 2013

ΜΙΑ ΠΡΑΞΗ - ΠΑΡΑΔΕΙΓΜΑ


Πρίν ἀπό μέρες στά ΑΒ Ἁγίας Παρασκευῆς, στό ταμεῖο ἦταν ἕνα γηραιός ρακένδυτος κύριος μέ 3-4 κονσέρβες κι ἕνα γκαζάκι. Ἡ νεαρή ταμίας τόν κοιτάει καί τοῦ λέει:

Τρίτη 26 Φεβρουαρίου 2013

"ΕΡΧΟΜΑΙ ΑΠΟ ΤΟΝ ΑΛΛΟ ΚΟΣΜΟ..."

Αξίζει να διαβάσετε την παρακάτω απίστευτη όσο και αληθινή ιστορία.


Συγκλονιστική ιστορία: Έρχομαι από τον άλλο κόσμo!


Η ιστορία που ακολουθεί πρόκειται για ένα αληθινό περιστατικό που συνέβη στόν γνωστό συγγραφέα και αγιογράφο, Φώτη Κόντογλου...


"Ένα βράδυ, την Δευτέρα του Πάσχα, το 1964… , περασμένα μεσάνυχτα, λίγο πριν κοιμηθώ, βγήκα στο μικρό περιβολάκι που έχουμε πίσω από το σπίτι μας, και στάθηκα για λίγο, κοιτάζοντας τον σκοτεινό ουρανό με τα άστρα. Ένας αγιασμένος γέροντας, μου είχε πει μια φορά, πως γύρω από αυτές τις ώρες ανοίγουν τα ουράνια…

Θα στεκόμουνα εκεί πέρα μονάχος ως το ξημέρωμα. Σαν να μην είχα σώμα, μήτε κανένα δεσμό με τη γή. Αλλά συλλογίστηκα μήπως ξυπνήσει κανένας μέσα στο σπίτι και ανησυχήσουνε που έλειπα, και γι’ αυτό μπήκα μέσα και ξάπλωσα.

Δε με είχε θολώσει καλά – καλά ο ύπνος, δεν ξέρω αν ήμουνα ξυπνητός ή κοιμισμένος, και βλέπω μπροστά μου έναν άνθρωπο με αλλόκοτη όψη.



Πέμπτη 14 Φεβρουαρίου 2013

Η ΑΓΑΠΗ ΓΕΦΥΡΑ ΓΙΑ ΤΟΝ ΟΥΡΑΝΟ!


ΕΝΑ ΠΡΟΤΥΠΟ ΧΡΙΣΤΙΑΝΙΚΗΣ ΑΓΑΠΗΣ!


''Εσύ είσαι Δέσποινα'';

Πρότυπο χριστιανικής αγάπης υπήρξε η Δέσποινα, μητέρα δύο αγοριών εκ των οποίων ο μικρότερος έγινε μετά την κοίμησή της μοναχός στην Ιερά Μονή Γρηγορίου στον Άθωνα. Όλοι οι φτωχοί, οι γέροι και οι ασθενείς της περιοχής που ζούσε, περίμεναν παρηγοριά και ανάπαυσι απ΄ αυτή. Πολλές φορές άφηνε δουλειές του σπιτιού, με την συγκατάθεσι βέβαια τ...ου συζύγου της, και έτρεχε στα φτωχικά σπίτια για να περιποιηθή τα γεροντάκια. Αν δεν τους καθάριζε το σπίτι, δεν τους έλουζε και δεν τους τάϊζε, δεν έφευγε, έστω κι αν η ώρα ήταν περασμένη.
Πολλά χρόνια μετά τον θάνατο της, αν καμμιά ευγενική γυναίκα περιποιόταν με ιδιαίτερη φροντίδα ωρισμένα τυφλά γεροντάκια, τη ρωτούσαν: «Μήπως είσαι η Δέσποινα;»
Την πορεία της θανατηφόρου ασθενείας και το τέλος της ενάρετης αυτής μητέρας μας τα περιέγραψε ο μοναχός γιός της:

Δευτέρα 11 Φεβρουαρίου 2013

Η ΕΥΧΗ ΤΟΥ ΓΟΝΕΑ ΣΩΖΕΙ ΚΑΙ ΑΠΟ ΤΟΝ ΘΑΝΑΤΟ


 
Η παρακάτω διήγηση μου είχε κάνει εντύπωση πριν πολλά χρόνια όταν την πρωτοδιάβασα.
Νόμισα ότι την είδα στο Γεροντικό αλλά όχι.
 
Την έψαχνα παντού και τελικά την βρήκα όταν είχα πάψει να την ψάχνω.

Δείχνει τα μεγάλα μυστήρια της ευχής των γονέων
και την σωτήρια ύπαρξη της Θείας Λειτουργίας.
 
Την αφιερώνω σε όλους σας, γιατί μου αρέσει πολύ.
 

ΔΙΗΓΗΣΗ ΠΕΡΙ ΥΠΑΚΟΗΣ ΣΤΟΥΣ ΓΟΝΕΙΣ και ΣΕΒΑΣΜΟΥ ΤΗΣ ΙΕΡΗΣ ΛΕΙΤΟΥΡΓΙΑΣ



Περιληπτικά ή διήγηση έχει ως έξης.

Στις ήμερες του βασιλιά Θεοδοσίου του Μεγάλου (379-395), ήταν στην Κωνσταντινούπολη κάποιος άνθρωπος ενάρετος και πλούσιος, πού ονομαζόταν Ιουλιανός.
 Αυτός είχε και ένα γιο, πού τον έλεγαν Θεόφιλο.
Όταν γέρασε, έπεσε σε μεγάλη φτώχεια και τότε κάλεσε τον γιο του για να του πει κάτι σημαντικό.
Του ζήτησε λοιπόν να τον πουλήσει σαν δούλο του, για να άνταπεξέλθει στις ανάγκες των τελευταίων χρόνων της ζωής του. Άλλα με την υπόσχεση ότι, θα έκανε πλήρη υπακοή στον αφέντη του και όταν είχε θεία Λειτουργία, πρώτα θα πήγαινε σ' αυτή και έπειτα θα συνέχιζε πρόθυμα την υπηρεσία του. Έτσι θα είχε θαυματουργικές ευεργεσίες από τον Θεό.

Παρασκευή 25 Ιανουαρίου 2013

ΕΝΑ ΑΣΥΛΛΗΠΤΟ ΘΑΥΜΑ ΜΕ ΣΑΟΥΔΑΡΑΒΑ ΣΕΪΧΗ ΣΤΗΝ ΣΥΡΙΑ

Ιερά Μονή Παναγίας Σεϊδανάγιας στην Συρία
 
 
Πριν χρόνια μου έφεραν από ένα προσκύνημα στους Αγίους Τόπους μία φωτοτυπία.
Επρόκειτο για ένα θαύμα από την Παναγία την Σεϊδανάγια στην Συρία, που αφορούσε την νεκρανάσταση ενός Σαουδάραβα Σεΐχη που είχε καταφύγει στην Μονή αυτή προκειμένου η αγαπημένη του γυναίκα να κάνει παιδί.
 
Το θαύμα αυτό έγινε ευρύτερα γνωστό από τα μέσα μαζικής ενημερώσεως, τα οποία μάλιστα αναφέρονταν ονομαστικά στην φωτοτυπία και το αφηγήθηκε ο π. Ιγνάτιος, Ηγούμενος της Μονής των Ποιμένων, Μπετζαχούρ και το οποίο έκανε το γύρο τοῦ κόσμου μέσα από τις ιστοσελίδες του Ίντερνετ, αλλά και μέσα από πολλές αναφορές μέσω ραδιοφώνων και εφημερίδων.

Προσπαθώντας να επικοινωνήσω με την Μονή της Σεϊδανάγιας στην Συρία, τότε βρήκα μόνο το τηλέφωνο του Μετοχίου της Μονής στην Ιερουσαλήμ, όπου εκεί ήταν το σπίτι της γιαγιάς, Μαριάμ, της Παναγίας.

Χρόνια μετά, μόλις χθες, ξαναβρίσκω το θαύμα αυτό με βίντεο ενός ανθρώπου που γνώρισε και μίλησε τον Σαουδάραβα στον οποίο έγινε το θαύμα, γνώρισε δε και έγινε πνευματικό παιδί του Γέροντα Παϊσίου. Αυτός αφηγείται παρακάτω την γνωριμία του με τον Γέροντα Παΐσιο και το θαύμα όπως το άκουσε από τον ίδιο το Σεΐχη.

Πρόκειται για τον Γεώργιο Ταουϊλ, ψυχίατρο της Ν.Α.S.Α. και τον οποίο θα δούμε σε βίντεο να μιλάει ο ίδιος παρακάτω. Το βίντεο, όπως και το θαύμα, κυκλοφορεί ευρέως στο ελληνικό διαδίκτυο και συζητιέται χρόνια στον θρησκευτικό κόσμο.
 

Στην συνέχεια θα δείτε:
 
Α. Την μαρτυρία του π. Ιγνατίου, Ηγουμένου της Μονής Ποιμένων, στη Βηθλεέμ, ο οποίος έμαθε και διέδωσε στους προσκυνητές το θαύμα.
 
Β. Βίντεο με τον Γεώργιο Ταουϊλ, ψυχίατρο της Ν.Α.S.Α., να αναφέρεται στον Γέροντα Παΐσιο και το θαύμα.
 
Γ. Το ίδιο το θαύμα γραπτά, όπως το ανέφερε ο πατήρ Ιγνάτιος.
 
Δ. Ιδιόχειρη γραπτή αναφορά του πατέρα Ιγνάτιου, όπως δόθηκε στους προσκυνητές των αγίων τόπων.
 
Δεν αναφέρω τόσες μαρτυρίες για να αποδειχθεί το θαύμα, αλλά σαν καταγραφή των γραπτών και προφορικών ντοκουμέντων που υπάρχουν σχετικά με αυτό.
Γιατί το κάθε θαύμα, δυστυχώς ή ευτυχώς, είναι μια καθαρά προσωπική υπόθεση του ή των προσώπων στα οποία συνέβη και πρόκειται για μια στιγμή στην ζωή τους που ο Ουρανός κατέβηκε στην Γη και τους άγγιξε.
Αυτή τη στιγμή, όσο γλαφυρά και να την διηγηθούμε, μόνο όποιος την έζησε ξέρει ότι είναι αληθινή. Όλοι οι υπόλοιποι την πιστεύουμε λόγω πίστης, όχι ευπιστίας, ειδικά όταν πρόκειται για πολλαπλές μαρτυρίες πάνω στο ίδιο περιστατικό, αλλά υπάρχουν και αυτοί που δεν θα πιστέψουν αν δεν δουν.
Δεκτή και αυτή η περίπτωση, αρκεί να βάζουμε πάντα σε παρένθεση με σεβασμό αυτά που ακούμε και δεν μπορούμε να πιστέψουμε και όχι να καταφερόμαστε εναντίον ενός θαύματος έχοντας σαν δεδομένο ότι ποτέ δεν έγινε εφόσον δεν το είδαμε.
Είπαμε, το κάθε θαύμα είναι προσωπική υπόθεση αλλά καθώς δεν υπάρχει κρυπτόν που να μη γίνει φανερό, πολλά τέτοια θαύματα βγαίνουν και στην δημοσιότητα.
 
Ευχόμαστε κάποτε να ζήσουν το δικό τους θαύμα και αυτοί που αμφιβάλλουν.
 

Τετάρτη 23 Ιανουαρίου 2013

ΑΡΩΜΑ ΓΕΡΟΝΤΟΣ ΠΟΡΦΥΡΙΟΥ

 

Ιερόν Γυναικείον Ησυχαστήριον "Η Μεταμόρφωσις του Σωτήρος", Μήλεσι Ωρωπού

ΦΩΤΟΓΡΑΦΙΑ ΑΠΟ ΤΟ
ΙΕΡΟΝ ΓΥΝΑΙΚΕΙΟΝ ΗΣΥΧΑΣΤΗΡΙΟΝ
Η ΜΕΤΑΜΟΡΦΩΣΙΣ ΤΟΥ ΣΩΤΗΡΟΣ
ΜΕΤΟΧΙΟΝ ΜΗΛΕΣΙΟΥ

«Να είμαστε ταπεινοί, αλλά να μην ταπεινολογούμε. Η ταπεινολογία είναι παγίδα του διαβόλου, που φέρνει την απελπισία και την αδράνεια, ενώ η αληθινή ταπείνωση φέρνει την ελπίδα και την εργασία των εντολών του Χριστού».

Συχνά μπλέκουμε τις έννοιες. Την μετάνοια με την καταδίκη του εαυτού μας, την ταπεινοφροσύνη με την κακομοιριά και την κατωτερότητα, την θρησκευτικότητα με την θρησκοληψία.

Όσοι, νέοι και μεγαλύτεροι, γνώρισαν τον Γέροντα Πορφύριο, ξέρουν ότι αυτό που γνώρισαν απείχε πολύ από την τυπική και συνηθισμένη ιδέα που έχει ο πολύς ο κόσμος για έναν ιερέα, πόσο μάλλον για έναν ιερομόναχο.
 
Ο Γέροντας Πορφύριος έσπαγε τα δεδομένα. Δεν έκρινε, συμβούλευε. Δεν απαιτούσε, καθοδηγούσε. Δεν στυλίτευε, χαμογελούσε και μιλούσε. Έτσι διορθωνόμασταν όλοι. Και όσοι τον γνώρισαν και αυτοί που δεν τον γνώρισαν αλλά διάβασαν τις διδαχές του μέσα από τα πάμπολλα βιβλία που κυκλοφόρησαν γύρω από αυτόν. Γιατί, δεν ήταν δυνατόν να μην γράψει κανείς για τον Γέροντα Πορφύριο, την μεγαλοψυχία του, την μοναδική κατανόηση της ψυχής του ανθρώπου και ειδικά των νέων που όλοι τους στήνουν στον τοίχο και τους κατηγορούν για όλα. Όχι! Ο Γέροντας Πορφύριος συχνά έστηνε στον τοίχο τους γονείς που του πήγαιναν εκεί τα ατίθασα παιδιά τους για να τα διορθώσει. Αυτούς διόρθωνε πρώτα ο Γέροντας Πορφύριος και όχι τα παιδιά.

Μέρος από τα μεγάλα διδάγματά του θα δούμε στην συνέχεια:




92- Γέροντας Πορφύριος"Αλλο το κόμπλεξ, άλλο η ταπείνωση, άλλο η μελαγχολία"


Μου έλεγε ο Γέροντας μια μέρα: «Ο χριστιανός πρέπει να αποφεύγει την αρρωστημένη θρησκευτικότητα: τόσο το αίσθημα ανωτερότητος για την αρετή του, όσο και το αίσθημα κατωτερότητος για την αμαρτωλότητά του. Άλλο πράγμα είναι το κόμπλεξ και άλλο η ταπείνωση ∙ άλλο η μελαγχολία και άλλο η μετάνοια. Με επισκέφθηκε κάποτε ένας κοσμικός ψυχίατρος και μου κατηγόρησε τον Χριστιανισμό, διότι, όπως είπε, δημιουργεί ενοχές και μελαγχολία. Του απάντησα: Παραδέχομαι ,ότι μερικοί χριστιανοί ,από σφάλματα δικά τους ή άλλων, παγιδεύονται στην αρρώστια των ενοχών, αλλά κι εσύ πρέπει να παραδεχθείς, ότι οι κοσμικοί παγιδεύονται σε μια χειρότερη αρρώστια, την υπερηφάνεια. Και οι μεν θρησκευτικές ενοχές ,κοντά στον Χριστό, φεύγουν με την μετάνοια και την εξομολόγηση, η υπερηφάνεια όμως των κοσμικών, που ζουν μακριά από τον Χριστό, δεν φεύγει.



Χρειάζονται «λίγα» λόγια και πολλή προσευχή
Στους γονείς ενός νέου, που έκανε απόπειρα αυτοκτονίας, για αγνώστους σ’ αυτούς λόγους, ο Γέροντας είπε, όταν τον επισκέφθηκαν αναστατωμένοι: «Το παιδί σας είναι ευαίσθητο ∙ από μικρό έλιωνε από τη ζήλια κι άρχισε σιγά σιγά να αποξενώνεται από σας. Έφθασε μέχρι την απόπειρα αυτοκτονίας μετά από ερωτική απογοήτευση. Θέλει προσοχή ∙ ίσως του ξαναέρθει η στενοχώρια. Για να θεραπευθεί το παιδί από το τραύμα του, χρειάζονται λίγα λόγια και πολλή προσευχή. Όχι συμβουλές, κατακρίσεις και τέτοια. Λίγα προσεγμένα λόγια, που να του τονώσουν την ελπίδα κι αμέσως μετά προσευχή. Πολιορκήστε τον με τις προσευχές σας». Τα γεγονότα δικαίωσαν τα λόγια του Γέροντα.


[ Γ 299-300]

Πέμπτη 10 Ιανουαρίου 2013

Ο ΜΟΝΑΧΟΣ ΠΟΥ ΕΣΩΣΕ ΤΗΝ ΜΗΤΕΡΑ ΤΟΥ ΑΠΟ ΤΗΝ ΚΟΛΑΣΗ



Ο ΜΟΝΑΧΟΣ ΠΟΥ ΕΣΩΣΕ ΤΗΝ ΜΗΤΕΡΑ ΤΟΥ ΑΠΟ ΤΗΝ ΚΟΛΑΣΗ.

Ό επίσκοπος Κύρου Θεοδώρητος, ό όποιος έζησε τον Ε μ.Χ. αιώνα, διηγείται πώς μια φορά τον επισκέφθηκε ένας μοναχός, πού ερχόταν από πολύ μακριά. Τον έβαλε να ξεκουρασθή και να φάγη. Όταν έτρωγε ό μοναχός, παρατήρησε ότι χρησιμοποιούσε μόνο το αριστερό του χέρι και ότι το δεξί του ήταν τυλιγμένο με ένα παλιόρασο.
Ό επίσκοπος τον ρώτησε, όχι από περιέργεια άλλα από ενδιαφέρον, γιατί είναι τυλιγμένο το χέρι του και μάλιστα με ένα παλιόρασο τριμμένο, ενώ εφαίνετο από την όλη του ενδυμασία ότι δεν ήταν μοναχός ρακένδυτος. Μάλιστα, θέλησε να το τραβήξει για να δη, όπως υποψιαζόταν, αν υπήρχε κάποια πληγή στο χέρι του μονάχου, αλλά αυτός δεν τον άφησε και το σκέπασε γρήγορα, διότι άρχισε να βγαίνει αφόρητη δυσοσμία.
Κι ό μοναχός διηγήθηκε τα εξής στον επίσκοπο:
-Σεβασμιότατε, εγώ είχα μια μητέρα πολύ όμορφη, πάγκαλη, ή οποία, δυστυχώς, από πολύ νωρίς, άφ ότου χήρεψε, παρεσύρθη στον κακό δρόμο κι έγινε πόρνη. Λόγω δε της μεγάλης ωραιότατος πού είχε, απέκτησε πολύ μεγάλη “πελατεία” και έγινε πολύ πλούσια κι έτσι εγώ μεγάλωνα μέσα στη χλιδή και στα πλούτη.

Τετάρτη 9 Ιανουαρίου 2013

ΠΩΣ ΚΡΙΝΟΥΜΕ ΤΟΥΣ ΑΛΛΟΥΣ;



"Ο κόσμος έβλεπε χρόνια ένα αλκοολικό μοναχό που σκανδάλιζε τους προσκυνητές, ο Θεός έβλεπε ένα αγωνιστή μαχητή με μεγάλο αγώνα"


 Εμείς τι βλέπουμε, κοιτώντας τους άλλους και καταδικάζοντας μόνο με τα λίγα που ξέρουμε;
Και...αν κάνουμε λάθος;
 
Ο γέροντας Παΐσιος, στην παρακάτω ιστορία που διηγόταν στους προσκυνητές
βάζει τα πράγματα στην θέση τους.


 

 ΔΙΔΑΚΤΙΚΗ ΙΣΤΟΡΙΑ ΑΠΟ ΤΟΝ ΓΕΡΟΝΤΑ ΠΑΪΣΙΟ

Κάποτε στο Άγιον Όρος ήταν ένας μοναχός που διέμενε στις Καρυές. Έπινε καθημερινά και μεθούσε και γινόταν αιτία να σκανδαλίζονται οι προσκυνητές.
Κάποια στιγμή πέθανε και ανακουφισμένοι κάποιοι πιστοί πήγαν στον γέροντα Παΐσιο να του πουν με ιδιαίτερη χαρά ότι επιτέλους λύθηκε αυτό το τεράστιο πρόβλημα.

Δημοφιλείς αναρτήσεις

Αναζήτηση αυτού του ιστολογίου