
Ποιος σημερινός νέος μπορεί να φανταστεί πώς ήταν η αληθινή ζωή πριν 40 χρόνια;
Χωρίς υπολογιστές και ίσως χωρίς τηλεόραση αλλά με ουσιαστική επικοινωνία και συνομιλία με τους συνανθρώπους μας;
Χωρίς νιτέντο και φέις μπουκ αλλά με ζωντανά παραδοσιακά παιχνίδια με τα παιδιά της γειτονιάς;
Χωρίς πάρτι και γαστρονομικές βραδιές αλλά με γευστικό κακάο, πίτες και ψωμί του φούρνου;
Ας μην αναφέρουμε τα γλέντια επί τη ευκαιρία των γιορτών, γάμων και βαπτίσεων!
Αληθινές γεύσεις, αληθινές σχέσεις.
Πραγματικές παρέες, ουσιαστική ζωή.
Πώς ήταν όλα αυτά τότε;
Η απλή, καθημερινή, ακούραστη ζωή;
Ας πάρουμε μία γεύση:

Στό μικρό μας τό χωριό στήν Δοϊράνη, κάθε οἰκογένεια εἶχε 2-3 ἀγελάδες, 10-15 κοτοῦλες, 1-2 προβατάκια ή κατσικάκια καί 1-2 γουρουνάκια.
Ἑπτά ἡ ὥρα τό πρωΐ, ὅλες τίς ἀγελάδες τίς ἔπαιρνε ὁ τσοπάνος ὁ κυρ-Ἀνέστης καί τίς πήγαινε στή βοσκή. Τό βράδυ εἴχαμε φεσκότατο γάλα.
Ἑπτά ἡ ὥρα τό πρωΐ, ὅλες τίς ἀγελάδες τίς ἔπαιρνε ὁ τσοπάνος ὁ κυρ-Ἀνέστης καί τίς πήγαινε στή βοσκή. Τό βράδυ εἴχαμε φεσκότατο γάλα.








.jpg)














