ΚΑΛΩΣ ΗΛΘΕΣ ΚΟΝΤΑ ΜΑΣ

Μέσα στα σχέδια του Θεού δεν είναι η μοναξιά...

ούτε η ζωή χωρίς φίλους...

Ελάτε μαζί μας στον κόσμο του ΜΑΖΙ ΧΕΡΙ-ΧΕΡΙ για να βαδίσουμε μαζί, να χαρούμε μαζί και να αντιμετωπίσουμε μαζί όλα τα δύσκολα. Με έναν άλλο τρόπο σκέψης, σε μια άλλη διάσταση για να ζήσουμε το θαύμα.

Σάββατο, 5 Απριλίου 2014

Ο ΑΕΤΟΣ ΠΟΥ ΥΜΝΟΥΣΕ







Προσπαθώντας να βρω μία ιστορία με κάποιον/κάποιους που κλείστηκαν σε μια σπηλιά και τελικά επιβίωσαν εκεί για 150 χρόνια μιμούμενοι την ηρεμία και ακινησία μίας χελώνας που είδαν εκεί (και όλα αυτά χάριν των δραστηριοτήτων μίας Περιβαλλοντικής Ομάδας που δημιουργούμε στην περιοχή μας) έψαξα και την παρακάτω ιστορία που διάβασα κάποτε ίσως σε κάποιο Γεροντικό.
Είναι διδακτική και μας βάζει να σκεφτούμε πάνω στα μυστήρια του Θεού.








Πως είναι δυνατόν να περάσουν χίλια χρόνια σαν μία ημέρα; (Μέρος Α')







Ζούσε πολύ παλιά σε ένα μοναστήρι κάποιος μοναχός, ο οποίος συνεχώς αναρωτιόταν: «Στον Παράδεισο, πως είναι δυνατόν να περνούν χίλια ολόκληρα χρόνια και όμως να φαίνονται σαν μία ημέρα; Τόσο ωραία είναι εκεί και τέτοια μακαριότητα επικρατεί; Αλλά πάλι… χίλια χρόνια σαν μία μέρα; Πώς γίνεται;».

Ο μοναχός αυτός, ο οποίος είχε το διακόνημα του νεωκόρου και ήταν αρκετά προχωρημένος στην πνευματική ζωή, προσευχόταν στην κυρία Θεοτόκο με αυτά τα λόγια: «Παναγία Μητέρα μας, παρακάλεσε τον Υιό Σου και Σωτήρα μας να μου δείξει πως είναι δυνατόν τα χίλια χρόνια να φαίνονται σαν μία ημέρα.
Διότι είμαι βέβαιος ότι τα λόγια του Αγίου Πνεύματος είναι αληθινά». Έτσι προσευχόταν ο μοναχός για τρία χρόνια και τελικά ο Θεός του έδειξε.

Κάποιο απόγευμα λοιπόν ο μοναχός, μετά τη νυχτερινή ακολουθία, έμεινε μόνος του στο ναό, για να διαβάσει τους Χαιρετισμούς της Θεοτόκου. Ακούμπησε τον σκούφο του στο αναλόγιο και, κρατώντας στο χέρι του το κλειδί της εκκλησίας, διάβαζε.
Ξαφνικά, μπαίνει μέσα στην εκκλησία ένας αετός και κάθεται επάνω στο τέμπλο. Και ήταν μάλιστα τόσο ωραίος αυτός ο αετός, που ποτέ στη ζωή του δεν είχε δει άλλον σαν κι αυτόν.

Τρίτη, 18 Μαρτίου 2014

ΓΙΑΤΙ ΟΙ ΓΑΜΟΙ ΝΑΥΑΓΟΥΝ



Μία εξαιρετική ομιλία από τον πατέρα Ανδρέα Κονάνο, δοσμένη σε τηλεοπτική εκπομπή στην Κύπρο. 

Σάββατο, 15 Μαρτίου 2014

Η ΙΣΤΟΡΙΑ ΤΟΥ ΑΛΑΝ


 

Η παρακάτω ιστορία είναι εξαιρετικά ενδιαφέρουσα για κάθε ηλικία με μεταφυσικές αναζητήσεις. Ο Άλαν ήταν ένας νέος που ψαχνόταν και νόμισε ότι ανακάλυψε κάτι στους γκουρού. Μέχρι που η αναζήτηση τον έφερε ...
Η ιστορία του Άλαν προέρχεται από το βιβλίο "Η Ασκητική της Αγάπης" της Γερόντισας Γαβριηλίας.

Μια φορά στην Ινδία ήταν ένας πολύ μεγάλος «Δάσκαλος», απ’ αυτούς που λένε Γκουρού (εγώ τότε εργαζόμουν στο μικρό νοσοκομείο που ανήκε στο ashram του). Μια μέρα λοιπόν, ήρθε ένας νέος 26 χρονών από την Αυστραλία πολύ χαρούμενος και φέρνοντας μαζύ του ένα μεγάλο κιβώτιο. Παρουσιάστηκε εκεί που ήταν ο μεγάλος αυτός Δάσκαλος και είχε γύρω του κόσμο που τον άκουγε να μιλά…

Όταν μπήκε αυτός ο νέος, ήταν κατακόκκινος από την χαρά και την συγκίνησή του. κοίταζε τον Δάσκαλο, όπως κοιτάζουμε, τι να σας πω, μιαν Εικόνα Αγίου! Αφού λοιπόν ο «Δάσκαλος» τον κοίταξε καλά-καλά, του λέει:

ΑΞΙΖΕΙΣ...


"ΑΣΕ ΤΟΝ ΑΝΕΜΟ... ΘΑ ΣΕ ΠΑΕΙ ΑΥΤΟΣ"



π. Ανδρέας Κονάνος-”Άσε τον άνεμο, θα σε πάει αυτός”

Αξίζεις. Αξίζεις, επειδή είσαι πλάσμα του Θεού, δημιούργημά Του. Επειδή ο Θεός σ’ αγαπάει και όλος ο ουρανός ασχολείται μαζί σου, σε φροντίζει και σου δίνει σημασία. Ακόμα και αν δε σε πάρει κανένας τηλέφωνο για μια μέρα, ακόμα και αν δε σου μιλήσει κανείς, έχεις μια φοβερή δυναμική μέσα σου. Είσαι ένα πλάσμα που όμοιό του δεν υπάρχει σ’ όλη τη γη. Κανείς δεν είναι σαν κι εσένα, δεν έχει τα γνωρίσματά σου, τα χαρίσματά σου μα και τα προβλήματά σου. Ο Χριστός σ’ αγαπάει και σου δίνει σημασία. Θέλει να σε δυναμώσει.

Πώς θα γίνει αυτό; Με τα σκαμπανεβάσματα.

Τρίτη, 4 Μαρτίου 2014

Ο ΧΡΙΣΤΟΣ ΚΑΙ Ο ΜΙΣΑ


Μία ιστορία που την ανακάλυψα στο ωραιότατο ιστολόγιο της Ελένης, ΑΛΛΙΩΤΙΚΑ ΘΡΗΣΚΕΥΤΙΚΑστην ετικέτα ΔΙΔΑΚΤΙΚΕΣ ΙΣΤΟΡΙΕΣ όπου μπορείτε να διαβάσετε ακόμα περισσότερα.
Ναι μεν είναι χριστουγεννιάτικη αλλά αληθινή και πάντοτε επίκαιρη.


Το παρακάτω περιστατικό συνέβη σ΄ένα ορφανοτροφείο στη Ρωσία, όπου περιθάλπονται μικρά παιδάκια, εγκαταλελειμμένα και κακοποιημένα. Στο ορφανοτροφείο, λοιπόν, αυτό, πήγε παραμονές Χριστουγέννων ένας καθηγητής να μιλήσει στα παιδιά για τη μεγάλη αυτή γιορτή. Τα περισσότερα άπ’ αυτά άκουγαν για πρώτη φορά για το Χριστό και για τη Γέννηση του. Ένα αγοράκι έξι χρονών, ο Μίσα, άκουγε με ιδιαίτερη προσοχή τα λόγια του καθηγητή.

Στη συνέχεια δόθηκαν στα παιδιά υλικά για να φτιάξουν τη σπηλιά, τη φάτνη και όλα τα σχετικά.

Παρακολουθώντας ο καθηγητής τα χειροτεχνήματα των παιδιών, πρόσεξε κάτι πού του έκαμε εντύπωση σε εκείνο του Μίσα. Μέσα στη φάτνη τοποθέτησε δύο μωρά.

- Ο ένας είναι ο Χριστός, του είπε ο καθηγητής. Ποιο είναι το άλλο παιδάκι στην κούνια;

Κυριακή, 16 Φεβρουαρίου 2014

ΜΙΑ ΕΚΠΛΗΚΤΙΚΗ ΣΤΙΓΜΗ ΤΡΥΦΕΡΟΤΗΤΑΣ ΝΕΟΓΕΝΝΗΤΩΝ ΔΙΔΥΜΩΝ





Τα δίδυμα που δεν ξέρουν ακόμα πως γεννήθηκαν

Δύο νεογέννητα δίδυμα αδέλφια δεν γνωρίζουν ακόμα πως έχουν γεννηθεί, γιατί μετά την έξοδό τους από τη μήτρα, βρέθηκαν και τα δυο αμέσως σε μια λεκάνη με νερό, καθώς αυτό αποτελεί μια νέα μέθοδο για τα νεογνά, που γίνεται στην Clinique de la Muette στο Παρίσι.

Η μέθοδος περιλαμβάνει χάδια και μασάζ στα νεογέννητα, σε ένα λουτρό χωρίς σαπούνι βεβαίως, που διαρκεί από 10 έως 15 λεπτά.

Τα δυο μωρά λοιπόν, που θεωρούν ότι βρίσκονται ακόμα στη μήτρα της μητέρας τους, συμπεριφέρονται φυσιολογικά όπως έκαναν τόσο καιρό μέσα σε αυτή, δηλαδή με απέραντη συντροφικότητα, χάδια, αγκαλιές και αγάπη μεταξύ τους!

Μια απίστευτα τρυφερή και συγκινητική στιγμή...

ΥΓ. Αν και η μέθοδος είναι μια χαλαρωτική εμπειρία για τα νεογνά, η κλινική προειδοποιεί ότι οι γονείς δεν θα πρέπει να το κάνουν μόνοι τους, σε περίπτωση τοκετού στο σπίτι.

Η αγάπη των διδύμων είναι γνωστή.

Σε αυτή τη φωτό βλέπετε δυο άλλα δίδυμα που γεννήθηκαν στην Ισπανία με την ίδια μέθοδο και συνέχισαν να κρατιούνται για ώρα από το χέρι.




Πηγή: http://www.eyedoll.gr/

Παρασκευή, 7 Φεβρουαρίου 2014

ΣΤΑ ΔΙΧΤΥΑ ΤΗΣ ΠΟΡΝΕΙΑΣ



Τα νέα παιδιά που γίνονται θύματα αυτού του είδους σωματεμπορίου δεν είναι λίγα, ούτε αυτό είναι θέμα μόνο ενηλίκων γυναικών ή αλλοδαπών.
Αφορά εμάς, όλους μας, και την κοινωνία όπου ζούμε και πιθανότατα γνωρίζουμε και τέτοια περιστατικά στην γειτονιά μας.
Ας δούμε το θέμα από την πλευρά αυτών των γυναικών, για να καταφέρουμε να τις καταλάβουμε, να τις συμπονέσουμε και, αν μπορούμε, να τις βοηθήσουμε.

Ακολουθεί η παρουσίαση της ιστορίας της Ελένης, μιας μικρής που ήθελε δεν ήθελε γνώρισε και αυτή την πτυχή της ζωής ενώ η ιστορία της έγινε βιβλίο στην Κύπρο αλλά και τηλεοπτική σειρά, αφού το βιβλίο γνώρισε μεγάλη επιτυχία.
Το γιατί, θα μας το πει η συγγραφέας,  Αννίτα Νικολάου:



Δευτέρα, 3 Φεβρουαρίου 2014

ΟΤΑΝ ΘΕΛΟΥΝ ΝΑ ΣΕ ΘΛΙΨΟΥΝ, ΜΗ ΘΛΙΒΕΣΑΙ ΕΣΥ...



ΦΙΛΕ, ΔΙΚΟ ΣΟΥ ΤΟΥ ΠΡΟΒΛΗΜΑ!

Μην έχεις την απαίτηση
να έχουν όλοι την ίδια σκέψη
με σένα....
Άλλη η δική σου πορεία.
Άλλη των άλλων.

Σε άλλες καρέκλες
έκατσες εσύ,
σε άλλες αυτοί.

Άλλοι γονείς,
άλλοι φίλοι,
συγγενείς.
Άλλα γονίδια
και κληρονομικά.

Συμπέρασμα:
ζήσε τη ζωή σου,
αγάπα όλους,
κοντά με όλους,
μα και μακριά απ' όλους.

Όταν θέλουν να σε θλίψουν,
μη θλίβεσαι εσύ.
Το πρόβλημα
είναι δικό τους.
Μην το οικειοποιείσαι
ως δικό σου.
Αλλο εσύ,
άλλο το πρόβλημα του άλλου.

Να 'σαι
σαν το λάδι με το νερό
μέσα στο καντήλι.

π. Ανδρέας Κονάνος



Παρασκευή, 31 Ιανουαρίου 2014

ΠΙΣΤΗ ΧΡΕΙΑΖΕΤΑΙ, ΚΑΙ ΣΤΟΝ ΚΟΣΜΟ ΤΩΝ ΕΠΙΧΕΙΡΗΣΕΩΝ


ΠΙΣΤΗ ΧΡΕΙΑΖΕΤΑΙ!

Ένας επιχειρηματίας ήταν βαθιά χρεωμένος και δεν έβλεπε με ποιο τρόπο θα μπορούσε να βρει μια διέξοδο στα οικονομικά του προβλήματα.
Οι πιστωτές του τον πίεζαν.
Οι προμηθευτές του απαιτούσαν τα χρήματά τους.
Καθόταν μόνος και απελπισμένος σε ένα παγκάκι, όταν τον πλησίασε ένας ηλικιωμένος άνδρας.

ΟΛΟΖΩΝΤΑΝΑ ΘΑΥΜΑΤΑ ΤΟΥ ΑΓΙΟΥ ΙΩΑΝΝΗ ΤΟΥ ΡΩΣΣΟΥ


Η πολύ γλυκιά, νεανική μορφή του Αγίου Ιωάννου του Ρώσσου και τα άπειρα θαύματά του ελκύουν εκατοντάδες πιστούς κάθε χρόνο στο Προκόπι Ευβοίας.
Η διαδρομή είναι λίγο μακριά αλλά πανέμορφη.
Ο δε ξενώνας που έχει φτιάξει με πολύ φροντίδα και τα καλύτερα υλικά ο πατήρ Ιωάννης Βερνέζος, μπορεί να φιλοξενήσει αρκετούς προσκυνητές, αρκεί να ειδοποιήσετε έγκαιρα.
Όποια μέρα και να καταφθάσετε στον προσκύνημα αυτό, μοιάζει σαν να είναι μια μεγάλη γιορτή.
Τα τοπικά μαγαζιά είναι πάντα γεμάτα.
Ας δούμε λίγα από τα θαύματα του Αγίου Ιωάννη, για να καταλάβουμε γιατί ο κόσμος καταφθάνει από όλα τα μέρη του κόσμου εκεί για να προσκυνήσει αυτόν τον μεγάλο Άγιο.



Εδώ έχω να αναφέρω μαρτυρία από άτομο που γνωρίζω προσωπικά.
Είναι κάτοικος Ευβοίας.
Η φίλη αυτή, όταν ακόμα ήταν αρχάρια στα πνευματικά, πήγε να προσκυνήσει τον Άγιο με παρέα,
Ξεκινώντας από την Χαλκίδα, και με
 την ελπίδα να κοινωνήσει κιόλας στην Λειτουργία της Κυριακής, δεν είχε φάει τίποτα.
Έφτασαν όμως αργά, και έτσι σκέφθηκε ότι απλά θα προσκυνήσει.
Όταν η παρέα όμως μπήκε στον ναό, ο ιερέας (πατήρ Ιωάννης Βερνέζος) μόλις είχε κοινωνήσει τους πιστούς. Η κοπέλα έτρεξε και πρόλαβε την Θεία Κοινωνία από την πόρτα του ιερού.
Ο ιερέας την κοίταξε παράξενα και εκείνη σκέφθηκε ότι θα ενοχλήθηκε από την αργοπορία της.
Μόνο μετά από χρόνια κατάλαβε. Είχε πάει πολύ έντονα βαμμένη, όπως συνήθιζαν οι νέοι να το παρακάνουν. Εκείνη, άπειρη στα πνευματικά, δεν ήξερε τι ρόλο έπαιζε η απλότητα στην Εκκλησία και την ζωή μας γενικά. 
Αν ο ιερέας δεν είχε δείξει τόση διάκριση, κατανόηση και ανεκτικότητα και την είχε διώξει ή προσβάλλει, η κοπέλα, όπως μου είπε χρόνια αργότερα, ίσως και να είχε φύγει εντελώς από την Εκκλησία.

Η διάκριση ενός ιερέα κέρδισε μία ψυχή.

Τα παρακάτω θαύματα είναι όλα από το φόρουμ http://agiooros.net/forum/viewtopic.php?f=45&t=2054, όχι απαράιτητα με την σειρά που αναφέρονται εκεί. 



Ένας άνθρωπος αφηγείται με πολύ παραστατικό τρόπο, την βοήθεια που είχε από τον άγιο Ιωάννη τον Ρώσσο σε απλά και καθημερινά ζητήματα της ζωής του

"..Τον θεωρώ προστάτη μου από τότε που στο λύκειο ανακάλυψα ένα ξωκλήσσι του στο βουνό πίσω απ' το σπίτι μου. Έτσι, σε κάθε μικροδυσκολία άρχισα να ζητάω τη βοήθειά του. Το κουφό της υπόθεσης είναι ότι του έβαζα και διορία! Στην οποία έπεφτε πάντα μέσα. Τυπικότατος ο Άγιος δεν μπορώ να πω. Η πρώτη φορά ήταν μετά από έναν έντονο καβγά που είχα με τους δικούς μου [καθότι έφηβος και αρκετά θερμόαιμος]. Θυμάμαι είχε γίνει της μουρλής στο σπίτι. Έτρεξα κι εγώ στον Άγιο και παρακάλεσα. Χμ.. βασικά δεν έμεινα μόνο στο παρακαλητό αλλά ζήτησα να τα βρούμε με τους δικούς μου μέχρι το βράδυ [ήταν τότε μεσημέρι] χωρίς πολλά διαδικαστικά [μάλλον δεν θα με συνέφερε]. Απ' τη στεναχώρια μου δεν γύρισα σπίτι αλλά τριγυρνούσα στην πόλη.

Δημοφιλείς αναρτήσεις

Αναζήτηση αυτού του ιστολογίου

Φόρτωση...