Ο ΛΥΚΟΣ, Ο ΟΣΙΟΣ ΚΑΙ ΤΑ ΓΑΪΔΟΥΡΑΚΙΑ

Στην περιοχή του Μγβίμε, όπου ασκήτευε ό Όσιος Σίω ό Σπηλαιώτης, τα θηρία, και κυρίως οι λύκοι, κατασπάραζαν συχνά τα ζώα των ανθρώπων, πού έφθαναν ως εκεί ζητώντας θεραπεία, αλλά και τα γαϊδουράκια, πού είχαν οι ασκητές, για να μεταφέρουν διάφορα φορτία. 

Ό Όσιος Σίω, βλέποντας τόσο τούς προσκυνητές όσο και τούς μοναχούς να θλίβονται για την απώλεια των υποζυγίων τους, προσευχήθηκε στον Κύριο, να οδηγήσει μπροστά του όλα τα άγρια ζώα πού ζούσαν στον Μγβίμε. 

"ΜΕ ΛΕΝΕ ΡΑΦΑΗΛ...ΘΥΜΗΣΟΥ, ΚΑΠΟΙΑ ΣΤΙΓΜΗ ΘΑ ΜΕ ΧΡΕΙΑΣΤΕΙΣ!"

Με μεγάλη συγκίνηση αλλά και λαχτάρα, αξιώνομαι κι' εγώ, ύστερα από δεκαοκτώ ολόκληρα χρόνια, να μοιραστώ με όλους τους χριστιανούς αδελφούς μου, το Μέγα Θαύμα που έκανε και στη δική μου οικογένεια ο Άγιος Ραφαήλ.

Από το γάμο μας έχουμε αποκτήσει τρεις γιούς. Ο τρίτος γιος μας, γεννήθηκε πρόωρα, τον Οκτώβριο του 1994, στις τριάντα εβδομάδες κύησης. Παρέμεινε για αρκετό χρονικό διάστημα σε θερμοκοιτίδα, παρόλ' αυτά, κατάφερε να ανταπεξέλθει και να μεγαλώσει σαν φυσιολογικό μωρό. Εμείς χαιρόμασταν την οικογένειά μας και τίποτε δεν φαινόταν να σκιάζει την ευτυχία μας.

ΟΛΟΖΩΝΤΑΝΑ ΘΑΥΜΑΤΑ ΤΟΥ ΑΓΙΟΥ ΙΩΑΝΝΗ ΤΟΥ ΡΩΣΣΟΥ

Η πολύ γλυκιά, νεανική μορφή του Αγίου Ιωάννου του Ρώσσου και τα άπειρα θαύματά του ελκύουν εκατοντάδες πιστούς κάθε χρόνο στο Προκόπι Ευβοίας.

Η διαδρομή είναι λίγο μακριά αλλά πανέμορφη.

Ο δε ξενώνας που έχει φτιάξει με πολύ φροντίδα και τα καλύτερα υλικά ο πατήρ Ιωάννης Βερνέζος, μπορεί να φιλοξενήσει αρκετούς προσκυνητές, αρκεί να ειδοποιήσετε έγκαιρα.
Όποια μέρα και να καταφθάσετε στον προσκύνημα αυτό, μοιάζει σαν να είναι μια μεγάλη γιορτή.
Τα τοπικά μαγαζιά είναι πάντα γεμάτα.

Ας δούμε λίγα από τα θαύματα του Αγίου Ιωάννη, για να καταλάβουμε γιατί ο κόσμος καταφθάνει από όλα τα μέρη του κόσμου εκεί για να προσκυνήσει αυτόν τον μεγάλο Άγιο.

Εδώ έχω να αναφέρω μαρτυρία από άτομο που γνωρίζω προσωπικά.

Είναι κάτοικος Ευβοίας.

Η φίλη αυτή, όταν ακόμα ήταν αρχάρια στα πνευματικά, πήγε να προσκυνήσει τον Άγιο με παρέα,

Ξεκινώντας από την Χαλκίδα, και με

 την ελπίδα να κοινωνήσει κιόλας στην Λειτουργία της Κυριακής, δεν είχε φάει τίποτα.

Έφτασαν όμως αργά, και έτσι σκέφθηκε ότι απλά θα προσκυνήσει.

Όταν η παρέα όμως μπήκε στον ναό, ο ιερέας (πατήρ Ιωάννης Βερνέζος) μόλις είχε κοινωνήσει τους πιστούς. Η κοπέλα έτρεξε και πρόλαβε την Θεία Κοινωνία από την πόρτα του ιερού.

Ο ιερέας την κοίταξε παράξενα και εκείνη σκέφθηκε ότι θα ενοχλήθηκε από την αργοπορία της.

Μόνο μετά από χρόνια κατάλαβε. Είχε πάει πολύ έντονα βαμμένη, όπως συνήθιζαν οι νέοι να το παρακάνουν. Εκείνη, άπειρη στα πνευματικά, δεν ήξερε τι ρόλο έπαιζε η απλότητα στην Εκκλησία και την ζωή μας γενικά. 

Αν ο ιερέας δεν είχε δείξει τόση διάκριση, κατανόηση και ανεκτικότητα και την είχε διώξει ή προσβάλλει, η κοπέλα, όπως μου είπε χρόνια αργότερα, ίσως και να είχε φύγει εντελώς από την Εκκλησία.

Η διάκριση ενός ιερέα κέρδισε μία ψυχή.

Τα παρακάτω θαύματα είναι όλα από το φόρουμ http://agiooros.net/forum/viewtopic.php?f=45&t=2054, όχι απαράιτητα με την σειρά που αναφέρονται εκεί. 

Ένας άνθρωπος αφηγείται με πολύ παραστατικό τρόπο, την βοήθεια που είχε από τον άγιο Ιωάννη τον Ρώσσο σε απλά και καθημερινά ζητήματα της ζωής του

"..Τον θεωρώ προστάτη μου από τότε που στο λύκειο ανακάλυψα ένα ξωκλήσσι του στο βουνό πίσω απ' το σπίτι μου. Έτσι, σε κάθε μικροδυσκολία άρχισα να ζητάω τη βοήθειά του. Το κουφό της υπόθεσης είναι ότι του έβαζα και διορία! Στην οποία έπεφτε πάντα μέσα. Τυπικότατος ο Άγιος δεν μπορώ να πω. Η πρώτη φορά ήταν μετά από έναν έντονο καβγά που είχα με τους δικούς μου [καθότι έφηβος και αρκετά θερμόαιμος]. Θυμάμαι είχε γίνει της μουρλής στο σπίτι. Έτρεξα κι εγώ στον Άγιο και παρακάλεσα. Χμ.. βασικά δεν έμεινα μόνο στο παρακαλητό αλλά ζήτησα να τα βρούμε με τους δικούς μου μέχρι το βράδυ [ήταν τότε μεσημέρι] χωρίς πολλά διαδικαστικά [μάλλον δεν θα με συνέφερε]. Απ' τη στεναχώρια μου δεν γύρισα σπίτι αλλά τριγυρνούσα στην πόλη.

ΔΙΔΑΧΕΣ ΑΠΟ ΤΟΝ ΑΓΙΟ ΓΕΡΟΝΤΑ ΠΟΡΦΥΡΙΟ ΓΙΑ ΓΟΝΕΙΣ, ΠΑΙΔΙΑ ΚΑΙ ΣΥΖΥΓΟΥΣ

ΑΓΙΟΚΑΤΑΤΑΞΙΣ ΓΕΡΟΝΤΟΣ ΠΟΡΦΥΡΙΟΥ

Στην αγιοκατάταξη του Γέροντος Πορφυρίου προχώρησε η Αγία και Ιερά Σύνοδος του Οικουμενικού Πατριαρχείου, κατά την συνεδρίαση της 27ης Νοεμβρίου 2013.

Όσοι γνώρισαν τον Άγιο Γέροντα, έχουν πολλά να πουν.

Να κάποια από αυτά τα λίγα, κάποιες από την πληθώρα των διδαχών που καταγράφηκαν για να τιμήσουν τον Άγιο και να βοηθήσουν εμάς:

Ἔλεγε ὁ π. Πορφύριος ὅτι τὸ ἐνδιαφέρον τοῦ καλοῦ πατέρα γιὰ τὸ παιδί του πρέπει νὰ μένει ἀμείωτο, ἀκόμη κι ὅταν τὸ παιδὶ μεγαλώνει καὶ σκληρύνεται καὶ ἐπαναστατεῖ καὶ δὲν τὸν ἀκούει καὶ παίρνει ἀκόμη καὶ θέσεις ἐχθρικὲς καὶ ἀντίθετες. Ἐκεῖ θὰ φανεῖ ἡ δεξιοτεχνία, ἀλλὰ καὶ ἡ ἀγάπη τοῦ καλοῦ πατέρα, γιατὶ τὰ παιδιά, μέχρι νὰ εἰσέλθουν εἰς τὴν ἀνδρικὴ ἡλικία, κάνουν πολλὲς ἀνέμπειρες καὶ ἀνόητες ἐνέργειες καὶ προκαλοῦν τοὺς γονεῖς, εἰδικὰ τὸν πατέρα.

Ὁ πατέρας καμιὰ φορὰ σκληρύνεται καί, ἀπὸ ἀπερισκεψία λησμονεῖ τὴ θέση τοῦ καλοῦ πατέρα καὶ γίνεται ἀστυνομικὸς σκληρὸς καὶ κάνει στὸ παιδί του, πολλὲς φορές, ἀνεπανόρθωτο κακό.

Ἂν τὸ ἀνώριμο παιδί, ὁ νέος αὐτός, ψυχολογήσει τὸν πατέρα του ὅτι εἶναι πραγματικὰ καλὸς πατέρας, ὅτι κάνει παράλογες παραχωρήσεις καὶ ὑπομονὴ πατρική, τότε τὸ παιδὶ αὐτό, μέχρι νὰ πεθάνει, θὰ ἔχει συνεχῶς στὸ στόμα του τὸ ὄνομα τοῦ πατέρα του, καὶ θὰ λέει: Ἐμένα ὁ πατέρας μου ἤτανε ἅγιος· τὸν γνώρισα, ὅταν εἶχα τὶς νεα­νικές μου τρέλες.

(Ἀνθολόγιο Συμβουλῶν Γέροντος Πορφυρίου, 296)

Μὲ τόσες ψυχολογικὲς γνώσεις, καί… ἔχασαν τὸ παιδί τους!

Γιὰ τοὺς γονεῖς ἑνὸς παραστρατημένου παιδιοῦ, μοῦ ἔλεγε μὲ λύπη: «Οἱ γονεῖς του, μὲ τόση μόρφωση, μὲ τόσες ψυχολογικὲς γνώσεις, μὲ τόση ἐπιστημονικὴ κατάρτιση, ἔχασαν τὸ παιδί τους μέσα ἀπὸ τὰ χέρια τους. Τί νὰ σοῦ κάνει ἡ μόρφωση; Μόνο ἡ χάρη τοῦ Θεοῦ, μόνο ἡ ἀληθινὴ ἀγάπη μας, ποὺ θυσιάζεται μυστικὰ γιὰ τοὺς ἄλλους, μπορεῖ νὰ σώσει καὶ τοὺς ἄλλους καὶ ἐμᾶς».

(Ἀνθολόγιο Συμβουλῶν Γέροντος Πορφυρίου, 295π.)

http://www.porphyrios.net/?p=2617

Ἐμεῖς καὶ τὰ παιδιά

Οὔτε μιὰ φορὰ δὲν πρέπει νὰ τσακωθεῖτε

μπροστὰ στὰ παιδιά

— Οὔτε μιὰ φορὰ δὲν πρέπει νὰ σᾶς ἀκούσουν τὰ παιδιά σας νὰ τσακώνεστε ἤ, ἔστω, νὰ ὑψώνετε τὸν τόνο τῆς φωνῆς σας ὁ ἕνας στὸν ἄλλο.

— Μὰ εἶναι δυνατὸ αὐτό, Γέροντα;

— Καὶ βέβαια εἶναι. Καὶ μάλιστα ἔτσι, ὅπως σᾶς τὸ λέω· οὔτε μιὰ φορά.

Τὰ παιδιὰ δὲν θέλουν καταπίεση

Σὲ μιὰ μητέρα, ποὺ ρώτησε τὸ Γέροντα Πορφύριο ἂν εἶναι προτιμότερο νὰ πάρει τὰ παιδιά της καὶ νὰ ἐγκατασταθεῖ στὸ Λονδίνο, εἶπε: «Μὴν ἀγοράσεις σπίτι στὸ Λονδίνο, μὴν πᾶς ἐκεῖ. Δὲν ἔχεις τὴν ἐργασία σου ἐκεῖ. Τὸ κλίμα εἶναι ὑγρό, οἱ ἄνθρωποι ξένοι, ψυχροί, ἑτερόδοξοι. Τὰ παιδιά σου θὰ εἶναι λυπημένα ἐκεῖ. Εἶναι καλύτερα νὰ μείνουν ἐδῶ, ποὺ οἱ ἄνθρωποι εἶναι χριστιανοὶ ὀρθόδοξοι, Ἕλληνες. Τὸ κλίμα ἐδῶ εἶναι καλὸ καὶ θὰ τὸ χαροῦν τὰ παιδιά.

Τὰ παιδιὰ δὲν θέλουν καταπίεση. Ὅταν κάνουν ἀταξίες, σὰν μητέρα λάβε τὰ μέτρα σου, ἀλλὰ μὴν τὰ πιέζεις. Καλὰ κάνεις, ποὺ τοὺς διαβάζεις τὴν Ἁγία Γραφὴ κάθε μέρα. Ἂν ἕνα σου παιδὶ ἀντιδρᾶ, ἄφησέ το, πάρε τὰ ἄλλα, πήγαινε σ’ ἄλλο δωμάτιο καὶ συνέχισε τὸ διάβασμα. Ὅταν πηγαίνεις στὴν ἐκκλησία καὶ τὰ παιδιά σου δὲν θέλουν νὰ σὲ ἀκολουθήσουν, μὴν τὰ ἐξαναγκάζεις, ἀλλὰ καὶ μὴν ἀδιαφορήσεις γι’ αὐτά. Νά, πές τους: Ἐγώ, παιδιά, φεύγω γιὰ τὴν ἐκκλησία. Ὅποιος θέλει μπορεῖ νὰ ἔρθει μαζί μου, τώρα ἢ ἀργότερα. Αὐτὰ τὰ λόγια νὰ τοὺς πεῖς καὶ νὰ κάνεις πολλὴ προσευχὴ γιὰ τὰ παιδιά. Μὲ τὴν προσευχή σου θὰ τοὺς μιλήσει ὁ Θεός».

http://www.porphyrios.net/?p=1317

Το χάρισμα της Διάκρισης στην ορθόδοξη πνευματική καθοδήγηση, 283, 284

Δυσκολίες, πειρασμοὶ καὶ ἀπελπισία



Νὰ ξέρεις, παιδί μου, ὅτι ὁ πονηρὸς ὅταν δὲν μπορεῖ νὰ μᾶς νικήσει ἐσωτερικά, τότε μᾶς κάνει αὐτὲς τὶς ἐξωτερικὲς ἐπιθέσεις μὲ διάφορα συμβάντα, ποὺ ἐπιτρέπει ὁ Θεός, γιὰ νὰ μᾶς φοβίσει.

Δὲν ὑπάρχει ἀπελπισία μέσα στὴν Ἐκκλησία, ὅ,τι καὶ νὰ ἔχεις κάνει, ὅ,τι καὶ νὰ ἔχεις ὑποστεῖ. Δὲν ὑπάρχει ἀπελπισία. Στενοχώρια μπορεῖ νὰ ἔχεις, ἀλλὰ ἀπελπισία ὄχι. Ὁ Θεὸς, μέσα ἀπὸ τὴν ἐξομολόγηση σὲ βοηθᾶ καὶ ξεπερνᾶς αὐτὰ τὰ ὁποῖα μπορεῖ νὰ σὲ ὁδηγήσουν στὰ ἔσχατα ὅρια τῆς ἀπελπισίας.

Ἔχει ὁ Θεός. Ἐκεῖ ποὺ ἀπελίζεσαι, σοῦ στέλνει κάτι ποὺ δὲν τὸ περιμένεις… ἀρκεῖ νὰ Τὸν πιστεύεις καὶ νὰ Τὸν ἀγαπᾶς.


Τὸ μέλλον τοῦ τόπου μας καὶ τῆς ἀνθρωπότητας



Τόσο στὴν προσωπική μας ζωή, ὅσο καὶ στὴ ζωὴ τοῦ τόπου μας καὶ τῆς ἀνθρωπότητος, ἔβλεπε σημάδια ἐλπίδας. Ἕνα βράδυ ποὺ τοῦ εἴχαμε ἐμπιστευθεῖ τὴ θλίψη μας καὶ τὴ στενοχώρια μας γιὰ τὰ ὅσα συνέβαιναν γύρω μας, μᾶς ἐκμυστηρεύθηκε.

“Ἡ ἐποχή μας εἶναι σὰν τὴν ἐποχὴ τοῦ Χριστοῦ. Καὶ τότε ὁ κόσμος εἶχε φθάσει σὲ μιὰ ἄθλια κατάσταση. Ὁ Θεὸς ὅμως, μᾶς λυπήθηκε.

Καὶ τώρα δὲν πρέπει ν’ ἀπελπιζόμαστε. Βλέπω μέσα ἀπὸ τὴ συμφορὰ νὰ ἐμφανίζεται κάποιος πολὺ σπουδαῖος ἄνθρωπος τοῦ Θεοῦ, ὁ ὁποῖος θὰ συνεγείρει καὶ θὰ ἑνώσει τὸν κόσμο πρὸς τὸ καλό”

(Ἀνθολόγιο ΣυμβουλῶνΓέροντος Πορφυρίου, σελ. 82)

Ὁ ἄνθρωπος ποὺ δίνεται στὸν Χριστὸ ξεπερνάει τὶς δυσκολίες χωρὶς νὰ φθείρεται

Η ΜΕΓΑΛΕΙΩΔΗΣ ΜΟΡΦΗ ΤΟΥ ΜΕΓΑΛΟΥ ΒΑΣΙΛΕΙΟΥ ΜΕΣΑ ΑΠΟ ΕΝΑ ΜΟΝΑΔΙΚΟ ΚΑΙ ΣΠΑΝΙΟ ΝΤΟΚΥΜΑΝΤΕΡ

Καλή και ευλογημένη χρονιά σε όλους τους αναγνώστες μας.

Χρόνια πολλά στους εορτάζοντες και εορτάζουσες.

Το ντοκυμαντέρ που ακολουθεί είναι μοναδικό σε εικόνα και ήχο όσο και από άποψη περιεχομένου.

Η ζωή και το έργο του Μεγάλου Βασιλείου και οδοιπορικό στην Καπαδοκία με σπάνιες εικόνες από την περιοχή.

 

 

 



Για την Βασιλειάδα, την πόλη που ίδρυσε ο Μέγας Βασίλειος με ιδρύματα, σχολεία και φροντίδα για τους άρρωστους, φτωχούς, ανήμπορους και παιδιά, καθώς και για να διαβάσετε θαύματα του Μεγάλου Βασιλείου αλλά και τον τρόπο να τον προσεγγίσουν τα παιδιάκάντε κλικ εδώ:

ΕΝΑΣ ΑΠΛΟΣ ΤΡΟΠΟΣ ΓΙΑ ΝΑ ΓΝΩΡΙΣΟΥΝ ΤΑ ΠΑΙΔΙΑ ΤΟΝ ΑΛΗΘΙΝΟ ΑΪ-ΒΑΣΙΛΗ

Για να ξεχωρίσουν τα παιδιά την αλήθεια από το ψέμμα, απλούς τρόπους θα βρούμε εδώ:

Ο ΑΪ - ΒΑΣΙΛΗΣ: ΑΛΗΘΕΙΕΣ ΚΑΙ ΨΕΜΜΑΤΑ.

(Διαβάστε το περιστατικό με τα παιδιά του Δημοτικού):

"...Ας φροντίσουμε όμως να μιλήσουμε έγκαιρα στα παιδιά για την σωστή μορφή του Μέγα Βασιλείου γιατί, όταν μεγαλώσουν αρκετά και αρχίσουν να ξεχωρίζουν από μόνα τους την αλήθεια απ' το ψέμα, εάν δεν τους έχουμε μεταδώσει Θεό και δεν έχουν γνωρίσει τα μυστήριά Του, τότε θα αρνηθούν τον ψεύτικο άι-Βασίλη αλλά δεν θα τους έχει μείνει πλέον και τίποτα να πιστεύουν, κανένας να τον αντικαταστήσει..."

 ΚΑΛΗ ΣΑΣ ΧΡΟΝΙΑ ΚΑΙ ΕΥΛΟΓΗΜΕΝΗ!

ΜΕ ΛΕΝΕ ΡΑΦΑΗΛ...

Το διάβασα σήμερα και έσπευσα να το αναδημοσιεύσω, γιατί μου θύμησε έντονα ένα περιστατικό στο οποίο ήμουν παρούσα και θα το αναφέρω στην συνέχεια, μαζί με άλλα δύο περιστατικά τα οποία δεν έχουν εκδοθεί σε βιβλίο και μου τα διηγήθηκαν τα πρόσωπα που τα έζησαν.
Ακολουθούν σύνδεσμοι με θαύματα του Αγίου που μπορείτε να διαβάσετε στο διαδίκτυο.

«Με λένε Ραφαήλ…Θυμήσου, κάποια στιγμή θα με χρειαστείς!»

" Με μεγάλη συγκίνηση αλλά και λαχτάρα, αξιώνομαι κι’ εγώ, ύστερα από δεκαοκτώ ολόκληρα χρόνια, να μοιραστώ με όλους τους χριστιανούς αδελφούς μου, το Μέγα Θαύμα που έκανε και στη δική μου οικογένεια ο Άγιος Ραφαήλ.
Από το γάμο μας έχουμε αποκτήσει τρεις γιούς. Ο τρίτος γιος μας, γεννήθηκε πρόωρα, τον Οκτώβριο του 1994, στις τριάντα εβδομάδες κύησης. Παρέμεινε για αρκετό χρονικό διάστημα σε θερμοκοιτίδα, παρόλ’ αυτά, κατάφερε να ανταπεξέλθει και να μεγαλώσει σαν φυσιολογικό μωρό. Εμείς χαιρόμασταν την οικογένειά μας και τίποτε δεν φαινόταν να σκιάζει την ευτυχία μας. 

Ο ΙΩΣΗΦ: ΕΝΑ ΣΠΟΥΔΑΙΟ ΠΡΟΤΥΠΟ ΓΙΑ ΤΑ ΝΕΑ ΠΑΙΔΙΑ

 

Θα παραθέσω τώρα την ιστορία του Ιωσήφ του Παγκάλου, του γνωστού μας Ιωσήφ που βλέπουμε και στα έργα της τηλεόρασης κατά την διάρκεια της Μεγάλης Εβδομάδας, και ο οποίος εξήγησε τα όνειρα του Φαραώ.

 

Ευτυχώς που η τηλεόραση δείχνει ακόμα τέτοιες ταινίες.

Την ιστορία του Ιωσήφ την θεωρώ το κατ' εξοχήν πρότυπο για τα νέα παιδιά, αυτά που επιθυμούν την φυσική ομορφιά και την σωματική ανδρεία, που δεν έχουν σκεφθεί όμως να τα συνδυάσουν αυτά με την ψυχική ομορφιά και την πίστη.

Αποκαλείται Πάγκαλος = παν + κάλος, δηλαδή κάθε κάλος=ομορφιά ήταν μαζεμένη επάνω του, φυσική αλλά και ψυχική. Ήταν από κάθε άποψη αυτό που σαν γενική έκφραση θα λέγαμε "τέλειος" όχι φυσικά με την ουράνια τελειότητα αλλά με βάση τα ανθρώπινα δεδομένα.

 

 

Εάν προσέξουμε την ιστορία του Ιωσήφ του Παγκάλου θα δούμε ότι έφερε χαρακτηριστικά που θα θέλαμε και εμείς να τα δούμε στα παιδιά μας:

Αδιαμφισβήτητη ομορφιά αλλά και ταπεινοφροσύνη, ανδρεία αλλά και πίστη, αγαθότητα, αγάπη και συγχωρητικότητα και πλήθος άλλων ψυχικών αγαθών, που τον έκαναν να ξεχωρίζει όπου βρισκόταν.

Ο πατέρας του τον αγάπησε φοβερά γιατί ήταν το πρώτο παιδί από την γυναίκα που αγαπούσε, ίσως γι' αυτό και το παιδί αυτό, που βγήκε από τέτοια αγάπη, είχε πάνω του όλα τα χαρίσματα.

Πάνω απ' όλα όμως είχε ανυποχώρητη αγάπη και πίστη στον Θεό.

Προχώραγε "με τον Σταυρό στο χέρι" όπως λέμε σήμερα, δεχόμενος αγόγγυστα ό,τι του έφερνε η κάθε ημέρα, τα καλά της και τα απρόοπτά της.

Δεν άλλαζε την πίστη του με τίποτα και δεν ντρεπόταν γι' αυτό, ούτε στην ξένη χώρα που τελικά βρέθηκε.

Δεν απορροφήθηκε από την αίγλη της Αιγύπτου, ούτε των αξιωμάτων που παρέλαβε, δεν αλλαξοπίστησε αλλά δικαιώθηκε από τον ίδιο τον Θεό για την σταθερότητά του αυτή, η οποία δοκιμάστηκε σκληρά.

 

Ο πατέρας του τον ξεχώρισε από όλα τα παιδιά του, και αυτό ξεσήκωσε την ζήλεια τους.

Δεν έπρεπε να το είχε δείξει και να κάνει τέτοια διάκριση, άκουσα κάποτε σε μία ομιλία για τον Ιωσήφ, και σαν αποτέλεσμα αυτής της διάκρισης πλήρωσε το τίμημα να χωριστεί από τον υπερβολικά αγαπημένο του γιο.

Όμως, αυτό ήταν τελικά και το σχέδιο του Θεού για να δοξαστεί ο Ιωσήφ και μαζί με αυτόν κάθε παιδί που θα του μοιάσει στον χαρακτήρα.

 

 

 

ΘΑΥΜΑΣΤΟ ΓΕΓΟΝΟΣ ΣΤΗΝ ΚΥΠΡΟ ΜΕ ΕΙΚΟΝΑ ΤΟΥ ΑΓΙΟΥ ΓΕΩΡΓΙΟΥ

 

Εικόνα του Αγίου Γεωργίου μυρόβλησε την Δευτέρα του Πάσχα στην Κύπρο.

Για να διευκρινιστεί το φαινόμενο αυτό έγινε έρευνα από εμπειρογνώμονες,

οι οποίοι παρ' όλα αυτά δεν βρήκαν φυσικά αίτια στο γεγονός αυτό.

Ξαφνικά και ανεξήγητα όμως, βάρυνε και η εικόνα, όπως θα διαβάσετε στο κείμενο που ακολουθεί.

 

ΤΟ ΚΕΛΙ ΤΟΥ ΓΕΡΟΝΤΑ ΠΑΪΣΙΟΥ ΣΤΟ ΑΓΙΟ ΟΡΟΣ

 

Ο τόπος που έζησε και ασκήτεψε ο Γέροντας Παΐσιος

και δέχθηκε εκεί χιλιάδες ανθρώπων κάθε ηλικίας.

χριστιανών και μη, πιστών, αθέων, απίστων,

βασανισμένων, κουρασμένων και απογοητευμένων από την ζωή

αλλά και χριστιανών με ζωντανή πίστη, χαρά και αισιοδοξία.

 

Όλοι πέρνανε χαρά και δύναμη από την παρουσία και τα λόγια του,

ενώ τα προβλήματά τους βρίσκανε λύση και η ζωή τους έμπαινε σε άλλο ρυθμό

μετά από τις προσευχές και τις συμβουλές τους.

 

Κοινώς, εκεί σώζονταν ψυχές και "περιπλανώμενοι" έβρισκαν τον δρόμο τους.

Ο ΜΕΘΥΣΜΕΝΟΣ ΚΑΙ ΤΑ 1000 ΡΟΥΒΛΙΑ

 

Εντυπωσιακή ιστορία που σπάει τα στενά όρια της λογικής μας:

Ο μεθυσμένος και τα 1000 ρούβλια


(Από την ζωή του αγίου Σεραφείμ της Βίριτσα, στην Ρωσία)

Κάποτε κάποιοι προσκυνητές, εκεί στη Βίριτσα όπου ζούσε, του έφεραν δώρο 1000 ρούβλια (ρωσικά χρήματα, ως γνωστόν). Ο άγιος τούς είπε: "Δε μου χρειάζονται χρήματα. Όταν λοιπόν θα φεύγετε, δώστε τα στον πρώτο άνθρωπο που θα δείτε μπαίνοντας στο σταθμό του τρένου". Όταν αργότερα πήγαν στο σταθμό, ο πρώτος άνθρωπος που είδαν ήταν ένας μεθυσμένος.

ΘΑΥΜΑΤΑ ΤΟΥ ΟΣΙΟΥ ΙΩΑΝΝΟΥ ΤΟΥ ΡΩΣΟΥ

Έχουμε πάει εκεί και έχουμε δει και ακούσει πολλά.

Ο λόγος για τον όσιο Ιωάννη τον Ρώσο και τα θαύματά του,

στο γνωστό προσκυνηματικό Ναό, στο Προκόπι Ευβοίας, δύο ώρες από την Χαλκίδα.

 

Μπορώ να πω πως κάθε φορά που πήγαμε, όλο και κάτι καλό και θαυμαστό μας συνέβαινε.

Τα παρακάτω περιστατικά δεν μας φαίνονται καθόλου παράδοξα,

αφού από τον πατέρα Ιωάννη Βερνέζο ακούσαμε άλλα τόσα για τον άγιο.

 

Σας αφήνω να τα διαβάσετε.  Επιτρέψτε μου να πω όμως πως όποιος έχει την τάση να βγάλει αρνητικότητα για όλα αυτά που θα διαβάσει,

καλύτερα να πάει πρώτα εκεί να προσκυνήσει, να προσευχηθεί (και ας μην πιστεύει)

στον Θεό που για πολλούς παραμένει άγνωστος,

να μιλήσει στον άγιο, να τον χαιρετήσει σαν φίλο, να σταθεί πλάι του αντί να φύγει αμέσως,

και να του πει κρυφά, μυστικά, τα προβλήματά του.

 

Μετά, ας πάει να πιει ένα καφεδάκι στα γύρω παραδοσιακά καφενεδάκια και,

αν θέλει, ας πάρει και ένα ενθύμιο από τον άγιο: μία εικόνα, ένα κομποσκοίνι και σίγουρα λαδάκι του αγίου και σκοινάκι που περνούσαν γύρω από την μέση του,

που, τότε τουλάχιστον, μας μοίραζαν δωρεάν.

 

Όταν τελικά φύγει, ας αφήσει την ζωή του και τα προβλήματά του στα χέρια του καλού Θεού

και του οσίου Ιωάννου του Ρώσου.

 

 Ξέρω κάποιον που πήγε εκεί σκεπτόμενος πως η δική του ιστορία ποτέ δεν θα γραφτεί στο βιβλίο με τα θαύματα του αγίου. Εκεί που καταγράφονταν οι αληθινές μαρτυρίες εκατοντάδων ανθρώπων για θαύματα που ζήσανε με την βοήθεια του αγίου.

Για τον άνθρωπο που συζητάμε το ζήτημα ήταν θέμα ζωής και θανάτου.

Μετά από χρόνια, αντιλήφθηκε πως το ζήτημά του είχε πλέον λυθεί και διευθετηθεί και ο κίνδυνος είχε περάσει. Ήταν ένα πολύ προσωπικό βίωμα το οποίο λίγοι θα καταλάβουν και ίσως γι΄αυτό δεν το ανέφερε για να γραφτεί στο βιβλίο των θαυμάτων.

 

Ας δούμε τώρα μερικά από τα θαυμαστά γεγονότα που συμβαίνουν πλάι στο σκήνωμα του οσίου.

ΘΑΥΜΑΤΑ ΤΟΥ ΑΓΙΟΥ ΙΩΑΝΝΟΥ ΤΟΥ ΡΩΣΟΥ (VIDEO) 

 

Διηγήσεις του Πατρός Ιωάννου Βερνέζου, Προϊσταμένου Ιερέως στον Όσιο Ιωάννη το Ρώσο, στο Νέο Προκόπι της Εύβοιας

1) Αλλαγή των αμφίων.

“…Ο Άγιος ζητάει μόνος του να του αλλάξουμε τα άμφια. Τότε μπορούμε να ανοίξουμε και την λάρνακα. Η λάρνακα δεν ανοίγει όποτε εμείς θελήσουμε, αλλά όταν θέλει ο Άγιος.

Πως ειδοποιεί γιά την αλλαγή των αμφίων του; Νά, έρχεται π.χ. σε μιά καλή ψυχή και λέει στον ύπνο (σέ διάφορα μέρη, στην Ν. Υόρκη, στην Αυστραλία, στην Θεσσαλονίκη), έλα να... με χαιρετήσης, είμαι ο Ιωάννης από την Ρωσία’ έλα στην εκκλησία μου και να πης στον Ιερέα ήρθε ο καιρός να μου αλλάξουν τους χιτώνες. Έτσι έγινε το 1937, το 1955, το 1977 που έγινα αποδέκτης εγώ. Επήρα εγώ τίς πληροφορίες από πιστούς.

ΤΙ ΕΛΕΓΕ Ο ΓΕΡΟΝΤΑΣ ΠΟΡΦΥΡΙΟΣ ΓΙΑ ΤΗΝ ΘΕΡΑΠΕΙΑ ΤΟΥ ΚΑΡΚΙΝΟΥ

 

http://apantaortodoxias.blogspot.gr/2013/02/blog-post_8528.html

ΜΙΑ ΨΥΧΗ ΜΕ ΣΘΕΝΟΣ ΚΑΙ ΤΟΛΜΗ

Η Πολιούχος των Aθηνών Αγία Φιλοθέη.
19 Φεβρουαρίου

Η Αγία Φιλοθέη η Αθηναία, τον καιρό της Τουρκοκρατίας προστάτεψε νέες κοπέλες από τους Τούρκους και τις περιέθαλψε, καθώς και τα ορφανά και τους ηλικιωμένους.

Αν και γυναίκα, αντιστάθηκε στον τρόμο των κατακτητών και έγινε η προστάτης πλήθους πιστών.
Έχτισε πολλά μοναστήρια, ορφανοτροφεία και γηροκομεία .


Από αρχοντική οικογένεια, το γένος Μπενιζέλου, μόλις χήρεψε έχτισε μοναστήρι δίπλα από την Μητρόπολη Αθηνών και ακολούθησε τον μοναχισμό.

 

Ας δούμε κάποια βασικά σημεία της ζωής της και της ατρόμητης ψυχής της, που δεν φοβήθηκε ούτε τον πασά:

 Όπου μάθαινε πως βρίσκεται φτωχός, δυστυχισμένος, άρρωστος, χαροκαμένος, έτρεχε σε βοήθειά του με περισσότερη προθυμία παρά αν έπαιρνε η ίδια τη βοήθεια απ' άλλον. Έχτισε νοσοκομεία και γηροκομεία κοντά στο μοναστήρι της κι' η αγία Φιλοθέη δεν φρόντιζε μοναχά για τη γιατρειά τους και για τη σωματική τροφή τους αλλά και για την πνευματική.

Κοντά της έβρισκαν καταφυγή πολλά νέα κορίτσια

Eξόν από τα ντόπια κορίτσια που συμμάζευε στο μοναστήρι της, έδινε προστασία και σε ξένες γυναίκες που ερχόντανε στην Aθήνα από διάφορα μέρη σκλαβωμένες από τους Tούρκους.

Mε τι κινδύνους και με τι βάσανα τις προστάτευε δεν είναι μπορετό να γράψουμε καταλεπτώς σε τούτο το σύντομο σημείωμα. Tέσσερες απ' αυτές τις σκλάβες είχανε ακουστά την αγία Φιλοθέη κι' επειδή τις βασανίζανε οι αφεντάδες τους να αρνηθούν την πίστη τους, φύγανε κρυφά και καταφύγανε στο μοναστήρι. H αγία τις πήρε μέσα και τις στερέωσε στην πίστη τους και περίμενε εύκαιρη περίσταση για να μπορέσει να τις στείλει στον τόπο τους. Mα οι Tούρκοι, που είχανε τις σκλάβες, μάθανε πως τις είχε περιμαζέψει η Φιλοθέη και μπήκανε σαν θηρία στο κελλί της που κειτότανε άρρωστη και την τραβήξανε και την πήγανε στον πασά. Kαι κείνος πρόσταξε να τη ρίξουνε στη φυλακή.

ΚΥΡΙΑΚΑΤΙΚΟ ΜΗΝΥΜΑ

"Η κακία είναι μεταδοτική. Πριν την εκφράσουμε με λόγια ή με έργα, κατοπτρίζεται στο πρόσωπο μας, στα μάτια μας και μεταδίδεται στη ψυχή του ανθρώπου εναντίον του οποίου την τρέφουμε. Αν ξεριζώσεις μέσα σου το πάθος που έχεις εναντίον του αδελφού σου, ξεριζώνεις το ίδιο πάθος μέσα του. Αν ειρηνεύσεις, θα ειρηνεύσει και εκείνος. Πόσο στενή είναι η συνάφεια μεταξύ των ψυχών!!"

 

Άγιος Ιωάννης της Κρονστάνδης

Πηγή: "Αν Θα Μπορούσα Τον Κόσμο Να Άλλαζα"

ΠΩΣ ΠΛΑΤΑΙΝΕΙ Η ΚΑΡΔΙΑ;

‎___________✟_____________
ΑΓΑΠΗ ΜΗΤΡΙΚΗ ΓΙΑ ΟΛΟΥΣ!
(Γέροντος Παϊσίου)
``````````````````````````

... -Γέροντα, πώς μπορεί νά βάλει κανείς όλον τον κόσμο μέσα στην καρδιά του;
Πώς μπορεί να άγκαλιάσει όλον τον κόσμο, όταν τα χέρια του είναι μικρά;

- Για να βάλει κανείς όλον τον κόσμο στην καρδιά του, πρέπει να πλατύνει την καρδιά του.

-Πώς θα γίνει αυτό, Γέροντα;

-Με την αγάπη. Αλλά κι αυτό δεν φτάνει.

Χρειάζεται ΜΗΤΡΙΚΗ ΑΓΑΠΗ!
````````````````````````

ΠΩΣ ΜΠΟΡΕΙ ΚΑΠΟΙΟΣ ΝΑ ΤΟΝ ΓΔΕΡΝΟΥΝ ΚΑΙ ΝΑ ΜΗΝ ΝΟΙΩΘΕΙ ΠΟΝΟ;

 

Είναι εντυπωσιακή η ζωή του αγίου Χαράλαμπου, του αγίου που "έλαμπε από χαρά" όπως μου αρέσει να λέω. Γιορτάζει στις 10 Φεβρουαρίου.

Ο ΑΓΙΟΣ ΧΑΡΑΛΑΜΠΟΣ

Ήταν Ιερέας στη Μαγνησία της Μ. Ασίας. Ή ζωή του ήταν μια συνεχής υπηρεσία αφοσίωσης στο Χριστό και αγάπης προς τον πλησίον.

 Όταν το 198 ο Σεπτίμιος Σεβήρος εξαπέλυσε διωγμό κατά των Χριστιανών, ο έπαρχος Λουκιανός έφερε μπροστά του το Χαράλαμπο και τον απείλησε ότι θα τον βασάνιζε πολύ σκληρά, για να αρνηθεί το Χριστό, ο γέροντας Ιερέας χαμογέλασε και απάντησε:

Η ΔΥΝΑΜΙΚΗ ΦΩΤΙΣΜΕΝΗ ΜΑΘΗΣΗ ΤΩΝ ΤΡΙΩΝ ΙΕΡΑΡΧΩΝ

Οι Άγιοι Τρεις Ιεράρχες. Από τον 110 αι.

Προστάτες της παιδείας: Μ. Βασίλειος, Ιωάννης ο Χρυσόστοµος, Γρηγόριος ο Μέγας

Υποστηρικτές της ανάγκης για αρµονική σχέση μεταξύ κλασικής παιδείας και χριστιανικής πίστης.

Synaxis of the Three Hierarchs St Basil The Great, St Gregory Theologian and St John Chrysostom used the art of education and the Greek classics to teach about God (11thc.)

 

Πηγή: από τον χρήστη ΜΟΝΑΣΤΗΡΙΑΚΑ

 

 

 

Αυτό που μου έκανε εντύπωση στους πιο φωτισμένους χριστιανούς, όπως ήταν και οι 3 Ιεράρχες, ήταν ότι δεν αρνήθηκαν την διδασκαλία της αρχαιοελληνικής παιδείας με το πρόσχημα ότι ήταν ειδωλολατρική σοφία αλλά αντιθέτως ήξεραν να την εκτιμήσουν και να επιλέξουν το απόσταγμά της ακριβώς όπως η μέλισσα μαζεύει την γύρη, το καλύτερο δηλαδή από κάθε λουλούδι, για να δημιουργήσει το μέλι ενώ παράλληλα την συμπλήρωσαν με την φωτισμένη νέα γνώση της χριστιανικής παιδείας. Έτσι δημιουργούσαν όχι μόνο σκεπτόμενα άτομα αλλά και ξεχωριστούς χαρακτήρες, κάτι που πλέον, με την άρνηση της Πίστης, κινδυνεύει να εκλείψει.

 

Έτσι και η παιδεία μας, όπως εξελίχθηκε στην πορεία του χρόνου, περιείχε το διηθημένο απόσταγμα της  Κλασσικής Αρχαιότητας φιλτραρισμένο από την φωτισμένη χριστιανική διδασκαλία.

 

Εμείς σήμερα κατέχουμε το καλύτερο μείγμα αυθεντικής παιδείας, γι' αυτό ας μην ζηλεύουμε τα εκπαιδευτικά συστήματα του εξωτερικού. Ας διαμορφώσουμε το δικό μας σύστημα σαν Έλληνες:

Όχι υπερφόρτωση υλικού για διάβασμα. Τα σχολεία πρέπει να γίνουν σημείο συνάντησης μαθητών που μαθαίνουν να σκέφτονται, να συζητάνε, να αναλύουν και να αγαπούν την μάθηση.

 

Από τα σχολεία μας πρέπει να βγαίνουν όχι μόνο σκεπτόμενα άτομα αλλά και ηθικοί και ενάρετοι χαρακτήρες. Όχι εγγράμματοι αλλά καλλιεργημένοι. Όχι με στοιβαγμένη γνώση αλλά με επιλεκτική γνώση και φωτισμένη άποψη. Αυτός θα έπρεπε να είναι ο ρόλος των Γραμμάτων και όχι υπερφόρτωση των κυκλωμάτων του εγκεφάλου και των θρανίων των φροντιστηρίων.

 

ΣΥΜΒΟΥΛΗ: ΕΧΕΤΕ ΤΗΝ ΕΙΚΟΝΑ ΤΩΝ ΤΡΙΩΝ ΙΕΡΑΡΧΩΝ ΚΟΝΤΑ ΣΤΟ ΓΡΑΦΕΙΟ ΟΠΟΥ ΔΙΑΒΑΖΟΥΝ ΤΑ ΠΑΙΔΙΑ.

ΣΗΜΕΡΑ ΔΕΝ ΥΠΑΡΧΟΥΝ ΠΟΛΛΟΙ ΔΙΔΑΣΚΑΛΟΙ ΝΑ ΜΑΣ ΕΜΠΝΕΟΥΝ.

 

 ΚΑΛΗ ΠΡΟΟΔΟ, ΜΕ ΤΗΝ ΒΟΗΘΕΙΑ ΚΑΙ ΤΟΝ ΦΩΤΙΣΜΟ

ΤΩΝ ΤΡΙΩΝ ΙΕΡΑΡΧΩΝ

Ο ΑΓΙΟΣ ΤΗΣ ΕΡΗΜΟΥ ΣΤΗΝ ΕΡΗΜΙΑ ΤΩΝ ΠΟΛΕΩΝ

 

Στην ερημιά των πόλεων και της ψυχικής απόστασης που ζούμε σήμερα μεταξύ μας,

ο Μέγας Αντώνιος, ο σπουδαίος ασκητής της ερήμου,

έχει πολλά να μας προσφέρει αν του το ζητήσουμε:

 

Παρηγοριά, δύναμη, αγάπη, κατανόηση, στήριξη, θάρρος, αισιοδοξία, έμπνευση.

Μπορεί να μας ανορθώση, να μας ξαναστηρίξει στα πόδια μας

για να συνεχίσουμε να προχωράμε μπροστά.

 

Πώς μπορεί να μας κάνει να βγούμε από την αποτυχία και την απογοήτευση και να τα καταφέρουμε;

Αυτό μόνο ο Μεγάλος Θεός το ξέρει και εκείνοι που τον αγάπησαν.

 

Ας τους αφήσουμε να μας βοηθήσουν.

 

Γιατί η ερημιά της ερήμου δεν είναι χειρότερη από την ερημιά της ψυχής.




Η ζωή του Μεγάλου Αντωνίου

Ο Μέγας Αντώνιος είναι Άγιος της Ορθόδοξης Εκκλησίας και ο πρώτος ασκητής του Χριστιανισμού, που θεμελίωσε τον υγιή μοναχισμό.

Ο ΜΟΝΑΧΟΣ ΠΟΥ ΕΣΩΣΕ ΤΗΝ ΜΗΤΕΡΑ ΤΟΥ ΑΠΟ ΤΗΝ ΚΟΛΑΣΗ

Ο ΜΟΝΑΧΟΣ ΠΟΥ ΕΣΩΣΕ ΤΗΝ ΜΗΤΕΡΑ ΤΟΥ ΑΠΟ ΤΗΝ ΚΟΛΑΣΗ.

Ό επίσκοπος Κύρου Θεοδώρητος, ό όποιος έζησε τον Ε μ.Χ. αιώνα, διηγείται πώς μια φορά τον επισκέφθηκε ένας μοναχός, πού ερχόταν από πολύ μακριά. Τον έβαλε να ξεκουρασθή και να φάγη. Όταν έτρωγε ό μοναχός, παρατήρησε ότι χρησιμοποιούσε μόνο το αριστερό του χέρι και ότι το δεξί του ήταν τυλιγμένο με ένα παλιόρασο.
Ό επίσκοπος τον ρώτησε, όχι από περιέργεια άλλα από ενδιαφέρον, γιατί είναι τυλιγμένο το χέρι του και μάλιστα με ένα παλιόρασο τριμμένο, ενώ εφαίνετο από την όλη του ενδυμασία ότι δεν ήταν μοναχός ρακένδυτος. Μάλιστα, θέλησε να το τραβήξει για να δη, όπως υποψιαζόταν, αν υπήρχε κάποια πληγή στο χέρι του μονάχου, αλλά αυτός δεν τον άφησε και το σκέπασε γρήγορα, διότι άρχισε να βγαίνει αφόρητη δυσοσμία.
Κι ό μοναχός διηγήθηκε τα εξής στον επίσκοπο:
-Σεβασμιότατε, εγώ είχα μια μητέρα πολύ όμορφη, πάγκαλη, ή οποία, δυστυχώς, από πολύ νωρίς, άφ ότου χήρεψε, παρεσύρθη στον κακό δρόμο κι έγινε πόρνη. Λόγω δε της μεγάλης ωραιότατος πού είχε, απέκτησε πολύ μεγάλη “πελατεία” και έγινε πολύ πλούσια κι έτσι εγώ μεγάλωνα μέσα στη χλιδή και στα πλούτη.

Η ΙΣΤΟΡΙΑ ΤΗΣ ΒΑΣΙΛΟΠΙΤΑΣ

 

Και κάτι για να ασχοληθούν τα παιδιά μας την Πρωτοχρονιά.

Από το βιβλίο ΑΞΕΧΑΣΤΗ ΠΡΩΤΟΧΡΟΝΙΑ, εκδόσεις ΑΓΚΥΡΑ