Αγαπώ το νησί μου παρ' όλες τις δυσκολίες του. Έχει κάτι που σε τραβάει και σε δένει μαζί του.
Το ίδιο λένε και όσοι το επισκέπτονται: μοναδική ομορφιά, ανεπανάληπτα τοπία, απόκρυφες παραλίες και τόποι προς εξερεύνηση, κουλτούρα και δρώμενα είναι κάποιοι από τους λόγους που δεν μας αφήνουν να φύγουμε από εδώ.
Ένα πολύ μεστό οδοιπορικό στην Κεφαλλονιά βρήκα στο ΕΘΝΟΣ.GR το οποίο θεωρώ ότι δίνει στον επισκέπτη να καταλάβει αρκετά από το τι εστί Κεφαλονιά. Τα υπόλοιπα θα τα ανακαλύψει μόνος του και...αυτό είναι και το ωραίο.
"Σπάνια σε ένα νησί συνταιριάζονται τόσο αρμονικά, εκπληκτικές παραλίες με
ψηλά βουνά, θρησκευτικά και αρχαιολογικά μνημεία με όμορφους οικισμούς, λαϊκός
πολιτισμός με χολιγουντιανή λάμψη. Με «αλατοπίπερο» την περιβόητη «τρέλα» των
κατοίκων της, η Κεφαλονιά είναι ένα «πιάτο» ιδιαίτερο, πλήρες και
χορταστικό.
"Σπάνια σε ένα νησί συνταιριάζονται τόσο αρμονικά, εκπληκτικές παραλίες με ψηλά βουνά, θρησκευτικά και αρχαιολογικά μνημεία με όμορφους οικισμούς, λαϊκός πολιτισμός με χολιγουντιανή λάμψη. Με «αλατοπίπερο» την περιβόητη «τρέλα» των κατοίκων της, η Κεφαλονιά είναι ένα «πιάτο» ιδιαίτερο, πλήρες και χορταστικό.
Η Κεφαλονιά είναι ένα νησί που γοητεύει με τις αντιφάσεις του. Το μεγαλύτερο του Ιονίου και έκτο μεγαλύτερο της Ελλάδας (μετά την Κρήτη, την Εύβοια, τη Ρόδο, τη Λέσβο και τη Χίο) είναι κατά βάση ένα ορεινό νησί, όπου κυριαρχεί ο όγκος του Αίνου, του ψηλότερου βουνού των Επτανήσων (1.628 μέτρα), που έχει χαρακτηριστεί Εθνικός Δρυμός.
Πανοραμική άποψη του Αργοστολίου.
Το «Μαύρο Βουνό» («Monte Nero» το ονόμαζαν οι Ενετοί), με τα χαρακτηριστικά ενδημικά «μαύρα» έλατα (Abies Cepha-lonica) δεσπόζει, αλλά παρ' όλα αυτά η Κεφαλονιά είναι γνωστή κυρίως για τις εντυπωσιακές παραλίες που συχνά διακρίνονται σε κάθε είδους διαδικτυακή δημοσκόπηση, με θέμα τις ωραιότερες παραλίες της χώρας, ακόμα και του κόσμου ολόκληρου.
Είναι επίσης γνωστή για διάφορα γεωλογικά «μυστήρια», όπως οι Καταβόθρες, το σπήλαιο της Μελισσάνης και η Κουνόπετρα, αλλά την ίδια στιγμή, αυτή η γεωλογική της «ιδιαιτερότητα» της έχει προκαλέσει πολλά προβλήματα, με αποκορύφωμα την καταστροφή που προκάλεσαν οι τρομακτικοί σεισμοί του 1953, αφήνοντας συντρίμμια σε ολόκληρο σχεδόν το νησί.
Το 1953 είναι η χρονιά ορόσημο για τη σύγχρονη ιστορία της Κεφαλονιάς. Μετά τους σεισμούς τίποτα δεν ήταν ίδιο στο νησί, με κυριότερη συνέπεια τη δραματική μείωση του πληθυσμού στο μισό, λόγω μαζικής μετανάστευσης. Απ' όλα τα νησιά του Ιονίου που επλήγησαν από τον Εγκέλαδο, η Κεφαλονιά ήταν αυτή που χρειάστηκε τον περισσότερο χρόνο για να ορθοποδήσει ξανά.
Ο οβελίσκος (γνωστός ως «Κολόνα») που βρίσκεται δίπλα
στη γέφυρα του Δραπάνου
και μνημονεύει το έτος κατασκευής της
(1813).
Μήπως είναι το νησί του Οδυσσέα;
Αναρτήσεις
