Ο ΛΥΚΟΣ, Ο ΟΣΙΟΣ ΚΑΙ ΤΑ ΓΑΪΔΟΥΡΑΚΙΑ

Στην περιοχή του Μγβίμε, όπου ασκήτευε ό Όσιος Σίω ό Σπηλαιώτης, τα θηρία, και κυρίως οι λύκοι, κατασπάραζαν συχνά τα ζώα των ανθρώπων, πού έφθαναν ως εκεί ζητώντας θεραπεία, αλλά και τα γαϊδουράκια, πού είχαν οι ασκητές, για να μεταφέρουν διάφορα φορτία. 

Ό Όσιος Σίω, βλέποντας τόσο τούς προσκυνητές όσο και τούς μοναχούς να θλίβονται για την απώλεια των υποζυγίων τους, προσευχήθηκε στον Κύριο, να οδηγήσει μπροστά του όλα τα άγρια ζώα πού ζούσαν στον Μγβίμε. 

Ο ΤΙΜΙΟΣ ΣΤΑΥΡΟΣ ΚΑΙ Η ΑΓΙΑ ΣΟΦΙΑ

"Τον συγκλονιστικό πραγματικά ισχυρισμό ότι κάπου μέσα στον χώρο της Αγίας Σοφίας Κωνσταντινούπολης κρύβεται μέχρι σήμερα ο Τίμιος Σταυρός του Ιησού Χριστού, παραθέτει ο πολύ γνωστός Τούρκος δημοσιογράφος της εφημερίδας, Sabah, Hıncal Uluç, επικαλούμενος τις πολυετείς και εντατικές έρευνες του επίσης πολύ γνωστού Τούρκου ιστορικού, Radi Dikici από την Σαμψούντα του Πόντου..."

Διαβάστε όλο το άρθρο του Νίκου Χειλαδάκη, Δημοσιογράφου-Συγγραφέα-Τουρκολόγου, εδώ: Μέσα στην Αγία Σοφία «Κρύβεται » ο Τίμιος Σταυρός του Ιησού Χριστού

Το βρήκα στο: http://www.diakonima.gr

Ο ΣΠΟΡΟΣ!

Αν σπείρεις εντιμότητα, θα θερίσεις εμπιστοσύνη.


Αν σπείρεις καλοσύνη, θα θερίσεις φίλους.


Αν σπείρεις ταπεινοφροσύνη, θα θερίσεις μεγαλείο.


Αν σπείρεις επιμονή, θα θερίσεις νίκη.


Αν σπείρεις στοχασμό, θα θερίσεις αρμονία.

Αν σπείρεις σκληρή δουλειά, θα θερίσεις επιτυχία.


Αν σπείρεις συγχώρηση, θα θερίσεις συμφιλίωση.


Αν σπείρεις ειλικρίνεια, θα θερίσεις καλές σχέσεις.


Αν σπείρεις υπομονή, θα θερίσεις βελτίωση.


Αν σπείρεις πίστη, θα θερίσεις θαύματα.

Αν σπείρεις ανεντιμότητα, θα θερίσεις δυσπιστία.


Αν σπείρεις εγωισμό, θα θερίσεις μοναξιά.


Αν σπείρεις περηφάνια, θα θερίσεις καταστροφή.


Αν σπείρεις ζήλια, θα θερίσεις ταλαιπωρία.


Αν σπείρεις οκνηρία, θα θερίσεις στασιμότητα.


Αν σπείρεις πικρία, θα θερίσεις απομόνωση.


Αν σπείρεις πλεονεξία, θα θερίσεις απώλεια.


Αν σπείρεις κακολογία, θα θερίσεις εχθρούς.


Αν σπείρεις στενοχώριες, θα θερίσεις ρυτίδες.


Αν σπείρεις αμαρτίες, θα θερίσεις ενοχές.


Πρόσεχε, λοιπόν, τι σπέρνεις τώρα. Αυτό θα καθορίσει τι θα θερίσεις αύριο.

ΠΟΙΟΣ ΘΑ ΜΠΕΙ ΣΤΟ ΣΠΙΤΙ ΜΑΣ;

Μια γυναίκα φρόντιζε τον κήπο του σπιτιού της, όταν ξαφνικά βλέπει τρεις γέροντες, φορτωμένους με τις εμπειρίες της ζωής, να την πλησιάζουν στην είσοδο του σπιτιού.
Παρ' όλο που δεν τους γνώριζε, τους είπε:
Δεν σας γνωρίζω, όμως πρέπει να πεινάτε. Περάστε, αν θέλετε, να φάτε κάτι.
Αυτοί την ρωτάνε:
- Ο άντρας σου είναι στο σπίτι;
- Όχι, δεν είναι εδώ, απάντησε εκείνη.
- Τότε δεν μπορούμε να έρθουμε, της λένε οι γέροντες.
Όταν επιστρέφει ο σύζυγος, η γυναίκα του περιγράφει το περιστατικό.
- Ας έρθουν τώρα που επέστρεψα! ........

"ΜΕ ΛΕΝΕ ΡΑΦΑΗΛ...ΘΥΜΗΣΟΥ, ΚΑΠΟΙΑ ΣΤΙΓΜΗ ΘΑ ΜΕ ΧΡΕΙΑΣΤΕΙΣ!"

Με μεγάλη συγκίνηση αλλά και λαχτάρα, αξιώνομαι κι' εγώ, ύστερα από δεκαοκτώ ολόκληρα χρόνια, να μοιραστώ με όλους τους χριστιανούς αδελφούς μου, το Μέγα Θαύμα που έκανε και στη δική μου οικογένεια ο Άγιος Ραφαήλ.

Από το γάμο μας έχουμε αποκτήσει τρεις γιούς. Ο τρίτος γιος μας, γεννήθηκε πρόωρα, τον Οκτώβριο του 1994, στις τριάντα εβδομάδες κύησης. Παρέμεινε για αρκετό χρονικό διάστημα σε θερμοκοιτίδα, παρόλ' αυτά, κατάφερε να ανταπεξέλθει και να μεγαλώσει σαν φυσιολογικό μωρό. Εμείς χαιρόμασταν την οικογένειά μας και τίποτε δεν φαινόταν να σκιάζει την ευτυχία μας.

Ο ΑΕΤΟΣ ΠΟΥ ΥΜΝΟΥΣΕ

Προσπαθώντας να βρω μία ιστορία με κάποιον/κάποιους που κλείστηκαν σε μια σπηλιά και τελικά επιβίωσαν εκεί για 150 χρόνια μιμούμενοι την ηρεμία και ακινησία μίας χελώνας που είδαν εκεί (και όλα αυτά χάριν των δραστηριοτήτων μίας Περιβαλλοντικής Ομάδας που δημιουργούμε στην περιοχή μας) έψαξα και την παρακάτω ιστορία που διάβασα κάποτε ίσως σε κάποιο Γεροντικό.

Είναι διδακτική και μας βάζει να σκεφτούμε πάνω στα μυστήρια του Θεού.

Πως είναι δυνατόν να περάσουν χίλια χρόνια σαν μία ημέρα; (Μέρος Α')







Ζούσε πολύ παλιά σε ένα μοναστήρι κάποιος μοναχός, ο οποίος συνεχώς αναρωτιόταν: «Στον Παράδεισο, πως είναι δυνατόν να περνούν χίλια ολόκληρα χρόνια και όμως να φαίνονται σαν μία ημέρα; Τόσο ωραία είναι εκεί και τέτοια μακαριότητα επικρατεί; Αλλά πάλι… χίλια χρόνια σαν μία μέρα; Πώς γίνεται;».

Ο μοναχός αυτός, ο οποίος είχε το διακόνημα του νεωκόρου και ήταν αρκετά προχωρημένος στην πνευματική ζωή, προσευχόταν στην κυρία Θεοτόκο με αυτά τα λόγια: «Παναγία Μητέρα μας, παρακάλεσε τον Υιό Σου και Σωτήρα μας να μου δείξει πως είναι δυνατόν τα χίλια χρόνια να φαίνονται σαν μία ημέρα.
Διότι είμαι βέβαιος ότι τα λόγια του Αγίου Πνεύματος είναι αληθινά». Έτσι προσευχόταν ο μοναχός για τρία χρόνια και τελικά ο Θεός του έδειξε.

Κάποιο απόγευμα λοιπόν ο μοναχός, μετά τη νυχτερινή ακολουθία, έμεινε μόνος του στο ναό, για να διαβάσει τους Χαιρετισμούς της Θεοτόκου. Ακούμπησε τον σκούφο του στο αναλόγιο και, κρατώντας στο χέρι του το κλειδί της εκκλησίας, διάβαζε.
Ξαφνικά, μπαίνει μέσα στην εκκλησία ένας αετός και κάθεται επάνω στο τέμπλο. Και ήταν μάλιστα τόσο ωραίος αυτός ο αετός, που ποτέ στη ζωή του δεν είχε δει άλλον σαν κι αυτόν.

ΓΙΑΤΙ ΟΙ ΓΑΜΟΙ ΝΑΥΑΓΟΥΝ

Μία εξαιρετική ομιλία από τον πατέρα Ανδρέα Κονάνο, δοσμένη σε τηλεοπτική εκπομπή στην Κύπρο. 

Η ΙΣΤΟΡΙΑ ΤΟΥ ΑΛΑΝ

 

Η παρακάτω ιστορία είναι εξαιρετικά ενδιαφέρουσα για κάθε ηλικία με μεταφυσικές αναζητήσεις. Ο Άλαν ήταν ένας νέος που ψαχνόταν και νόμισε ότι ανακάλυψε κάτι στους γκουρού. Μέχρι που η αναζήτηση τον έφερε ...
Η ιστορία του Άλαν προέρχεται από το βιβλίο "Η Ασκητική της Αγάπης" της Γερόντισας Γαβριηλίας.

Μια φορά στην Ινδία ήταν ένας πολύ μεγάλος «Δάσκαλος», απ’ αυτούς που λένε Γκουρού (εγώ τότε εργαζόμουν στο μικρό νοσοκομείο που ανήκε στο ashram του). Μια μέρα λοιπόν, ήρθε ένας νέος 26 χρονών από την Αυστραλία πολύ χαρούμενος και φέρνοντας μαζύ του ένα μεγάλο κιβώτιο. Παρουσιάστηκε εκεί που ήταν ο μεγάλος αυτός Δάσκαλος και είχε γύρω του κόσμο που τον άκουγε να μιλά…

Όταν μπήκε αυτός ο νέος, ήταν κατακόκκινος από την χαρά και την συγκίνησή του. κοίταζε τον Δάσκαλο, όπως κοιτάζουμε, τι να σας πω, μιαν Εικόνα Αγίου! Αφού λοιπόν ο «Δάσκαλος» τον κοίταξε καλά-καλά, του λέει:

ΑΞΙΖΕΙΣ...

"ΑΣΕ ΤΟΝ ΑΝΕΜΟ... ΘΑ ΣΕ ΠΑΕΙ ΑΥΤΟΣ"

π. Ανδρέας Κονάνος-”Άσε τον άνεμο, θα σε πάει αυτός”

Αξίζεις. Αξίζεις, επειδή είσαι πλάσμα του Θεού, δημιούργημά Του. Επειδή ο Θεός σ’ αγαπάει και όλος ο ουρανός ασχολείται μαζί σου, σε φροντίζει και σου δίνει σημασία. Ακόμα και αν δε σε πάρει κανένας τηλέφωνο για μια μέρα, ακόμα και αν δε σου μιλήσει κανείς, έχεις μια φοβερή δυναμική μέσα σου. Είσαι ένα πλάσμα που όμοιό του δεν υπάρχει σ’ όλη τη γη. Κανείς δεν είναι σαν κι εσένα, δεν έχει τα γνωρίσματά σου, τα χαρίσματά σου μα και τα προβλήματά σου. Ο Χριστός σ’ αγαπάει και σου δίνει σημασία. Θέλει να σε δυναμώσει.

Πώς θα γίνει αυτό; Με τα σκαμπανεβάσματα.

Ο ΧΡΙΣΤΟΣ ΚΑΙ Ο ΜΙΣΑ

Μία ιστορία που την ανακάλυψα στο ωραιότατο ιστολόγιο της Ελένης, ΑΛΛΙΩΤΙΚΑ ΘΡΗΣΚΕΥΤΙΚΑ, στην ετικέτα ΔΙΔΑΚΤΙΚΕΣ ΙΣΤΟΡΙΕΣ όπου μπορείτε να διαβάσετε ακόμα περισσότερα.

Ναι μεν είναι χριστουγεννιάτικη αλλά αληθινή και πάντοτε επίκαιρη.

Το παρακάτω περιστατικό συνέβη σ΄ένα ορφανοτροφείο στη Ρωσία, όπου περιθάλπονται μικρά παιδάκια, εγκαταλελειμμένα και κακοποιημένα. Στο ορφανοτροφείο, λοιπόν, αυτό, πήγε παραμονές Χριστουγέννων ένας καθηγητής να μιλήσει στα παιδιά για τη μεγάλη αυτή γιορτή. Τα περισσότερα άπ’ αυτά άκουγαν για πρώτη φορά για το Χριστό και για τη Γέννηση του. Ένα αγοράκι έξι χρονών, ο Μίσα, άκουγε με ιδιαίτερη προσοχή τα λόγια του καθηγητή.

Στη συνέχεια δόθηκαν στα παιδιά υλικά για να φτιάξουν τη σπηλιά, τη φάτνη και όλα τα σχετικά.

Παρακολουθώντας ο καθηγητής τα χειροτεχνήματα των παιδιών, πρόσεξε κάτι πού του έκαμε εντύπωση σε εκείνο του Μίσα. Μέσα στη φάτνη τοποθέτησε δύο μωρά.

- Ο ένας είναι ο Χριστός, του είπε ο καθηγητής. Ποιο είναι το άλλο παιδάκι στην κούνια;