ΚΑΛΩΣ ΗΛΘΕΣ ΚΟΝΤΑ ΜΑΣ

Μέσα στα σχέδια του Θεού δεν είναι η μοναξιά...

ούτε η ζωή χωρίς φίλους...

Ελάτε μαζί μας στον κόσμο του ΜΑΖΙ ΧΕΡΙ-ΧΕΡΙ για να βαδίσουμε μαζί, να χαρούμε μαζί και να αντιμετωπίσουμε μαζί όλα τα δύσκολα. Με έναν άλλο τρόπο σκέψης, σε μια άλλη διάσταση για να ζήσουμε το θαύμα.

Σάββατο, 15 Σεπτεμβρίου 2012

Ο ΣΤΑΥΡΟΣ ΤΟΥ ΚΥΡΙΟΥ ΕΙΣΑΓΓΕΛΕΩΣ

 



Σε μια διακοπὴ συνεδριάσεως, μιᾶς ἀπὸ τὶς τελευταῖες μεγάλες δίκες, ὁ Εἰσαγγελεὺς κ. Λυμπέρης Παπανδρέου, μοῦ διηγήθηκε τὰ ἑξῆς, ὅταν πρόσεξε ὅτι εἶχα στὸ λαιμό μου ἕνα σταυρό.
Μοῦ ἔδειξε ἕνα σταυρὸ ποὺ φοροῦσε κι αὐτὸς στὸν λαιμό του καὶ μοῦ εἶπε:
- Αὐτὸς ὁ σταυρὸς μοῦ ἔσωσε τὴν ζωή. Χωρὶς αὐτὸν θὰ ἤμουν ἤδη ἀπὸ τὸν χειμῶνα τοῦ 1943 νεκρός. ῏Ηταν ἡ περίοδος, κατὰ τὴν ὁποία ὅποιος ἔπεφτε στὰ χέρια τῶν Γερμανῶν καὶ ὡδηγεῖτο εἰς τὸ ἄντρον τῶν βασανιστῶν των, εἰς τὴν ὁδὸν Μέρλιν, δὲν ἔφευγεν ἀπὸ αὐτὸ παρὰ διὰ τὸ νεκροταφεῖον.

᾿Εκείνην την ἐποχὴ συνελήφθην καὶ ἐγώ. Εἶχα κατηγορηθῆ ἀπὸ ἕνα ἀνώτατον ὑπάλληλον τοῦ Δήμου Πειραιῶς -ὄργανον τῶν Γερμανῶν- καὶ ἕνα Δήμαρχον Συνοικισμοῦ τοῦ Πειραιῶς ὡς... Γενικὸς Εἰσαγγελεὺς τῶν Κομμουνιστῶν, διότι καὶ τοὺς δύο αὐτοὺς κυρίους συνέλαβα διὰ καταχρήσεις τροφίμων, ἀπὸ ἐκεῖνα ποὺ διετίθεντο διὰ τοὺς πεινασμένους. ῾Η ἄρνησις, τὴν ὁποίαν ἀντέτασσα εἰς κάθε «κατηγορῶ», ἐξηγρίωνε τοὺς ἀνακριτάς μου. Ετσι παρεδόθην εἰς βασανιστήρια. Τὴν τρίτην ἡμέραν τοῦ μαρτυρίου μου ὡδηγήθην εἰς ἕνα εὐρύχωρον δωμάτιον. Εἰς αὐτὸ ὑπέστην τὰ πάνδεινα. Παρήλασαν καὶ πέντε γιγαντόσωμοι βασανισταί, καθένας τῶν ὁποίων ἐξήντλησεν ὅλας τὰς δυνάμεις του ἐπάνω μου.

Σιγὰ-σιγὰ ἄρχισα νὰ αἰσθάνωμαι ὅτι σὲ λίγο θὰ ἔμενα νεκρὸς ἐκεῖ.Μετὰ τοὺς γιγαντοσώμους βασανιστάς, μὲ παρέλαβεν ὁ ἴδιος ὁἀνακριτής. Εἰς μίαν στιγμὴν ἔξαλλος μὲ ἔπιασε μὲ τὰ δυό του χέρια ἀπὸ τὸ λαιμὸ καὶ ἄρχισε νὰ τὸν σφίγγη. ῎Ενοιωσα ὅτι θὰ πέθαινα ἀπὸ ἀσφυξία. Διέθεσα ὅσες δυνάμεις εἶχα καὶ ἀπηλλάγην ἀπὸ τὰ χέρια του. ᾿Αμέσως ἄνοιξα, σχίζοντας τὸ πουκάμισό μου, τὸ στῆθος. Ηθελα νὰ ἀναπνεύσω. Δὲν εἶχα σκεφθῆ κἄν τί εἶχα κάνει.
Τὴν ἴδια ὅμως στιγμὴ ἀντίκρυσα τὸν βασανιστή μου νὰ γίνεται χλωμός. ῎Εγινε ἄσπρος ὕστερα, περισσότερο καὶ ἀπὸ τὸν κάτασπρο τοῖχο τοῦ δωματίου. Προσπαθοῦσε νὰ σηκώση τὰ χέρια του καὶ δὲν τὸ κατώρθωνε.
῎Αρχισε τότε νὰ κλαίει... Ναί, νὰ κλαίει τρομαγμένα καὶ σὰν μικρὸ παιδί!... ῎Επειτα ἦλθε κοντά μου, ἔσκυψε στὸ στῆθος μου καί... φίλησε αὐτὸν ἐδῶ τὸν σταυρό !... ῾Ομολογῶ ὅτι δὲν πίστευα στὰ μάτια μου διὰ ὅσα ἔβλεπα.
Σὲ λίγο φώναξε καὶ τοῦ ἔφεραν ἕνα ποτήρι νερό. Μὲ αὐτὸ ἔπλυνε μόνος του, μὲ τὰ χέρια του, ποὺ τώρα ἐκινοῦντο, τὶς πληγές μου καὶ ἀφοῦ μὲ κάθισε σὲ μιὰ καρέκλα νὰ συνέλθω ἔφυγε γιὰ νὰ ἐπιστρέψη μὲ ἀρκετοὺς συναδέλφους του, μπροστὰ στοὺς ὁποίους ἀφηγήθη τὰ ἑξῆς:
-Μόλις ἄνοιξε ὁ ἄνθρωπος αὐτὸς τὸ στῆθος του, ἔλαμψε στὰμάτια μου σὰν ἀστραπὴ αὐτὸς ὁ μικρούτσικος σταυρός. Καὶ ἡ λάμψις σχημάτισε ἕνα φλογερὸ «νάϊν» (ὄχι). Τώρα ποὺ ἔχω συνέλθει,κύριοι, μπορῶ νὰ πῶ ὅτι ὁ Θεὸς βρίσκεται κοντὰ στοὺς πιστούς.
῎Επειτα ἀπετάνθη πρὸς ἐμὲ καὶ μοῦ εἶπε:
-Θὰ Σᾶς παρακαλοῦσα νὰ μοῦ προσφέρετε αὐτὸ τὸ σταυρὸ γιὰ νὰ μὲ προφυλάσση ἀπὸ τὴν ἄδικη κρίσι. ῎Οχι ἀπὸ τὸν θάνατο,διότι δὲν τὸν φοβοῦμαι. ᾿Αλλὰ δὲν εἶμαι ἄξιος... Δὲν πιστεύω ὅπως ἐσεῖς εἰς τὸν Θεόν. Διότι ἐὰν ἐπίστευα...
Καὶ σταμάτησε ἀπότομα τὴν φράσι.
-Ετσι, ἀγαπητέ μου, ἐσώθην ἀπὸ βέβαιον θάνατον χάρις εἰς τὴν πίστιν μου, κατέληξεν ὁ Εἰσαγγελεὺς κ. Λυμπέρης Παπανδρέου


Αναδημοσίευση : Κατηχητικά Σχολεία Όθους Καρπάθου - Τμήμα Χειροτεχνίας

Φίλοι Ενορίας Αγίων Κωνσταντίνου Καλοχωρίου -Παντειχίου

http://www.orthodoxia-ellhnismos.gr

3 σχόλια:

christina's eyes είπε...

Η πίστη αποτελεί μια από τις μεγαλύτερες αξίες. Δε μου αρέσει να βάζω ταμπέλες στους ανθρώπους. Ούτε κανόνες. Ο κάθε ένας δείχνει την πίστη του στον Κύριο όπως την αντιλαμβάνεται και όπως νιώθει την ανάγκη να την εκφράσει. Το ζητούμενο είναι να είσαι στο κοντά στο Θεό!

Eleni Di. είπε...

Πολύ σωστά, Χριστίνα. Αν εμβαθύνει κανείς στην διδασκαλία του Κυρίου, θα δει ότι Αυτός πρώτος έσπασε τις ταμπέλες και πήγε αντίθετα με τα καθωσπρέπει δεδομένα της εποχής του: έτρωγε και συναναστρεφόταν τελώνες και αμαρτωλούς αντί να καθήσει με τους "καθωσπρέπει" και "δίκαιους" Φαρισαίους, απευθυνόταν σε γυναίκες ισάξια με τους άντρες (πράγμα αδιανόητο για την εποχή) και πολλές μάλιστα εκδιδόμενες (τρις χειρότερα), τα έσπασε στον Ναό και πέταξε έξω όσους έκαναν αγοραπολησίες μέσα σε αυτόν (πώς τόλμησε αφού οι ιερείς τους το είχαν επιτρέψει; Ποιός ήταν Αυτός;)...
Να ποιός ήταν ο Χριστός, που τόλμησε να ονομάσει τους πιστούς Του (δηλαδή τους Γραμματείς και Φαρισαίους"υποκριτές" και "τάφους κεκονιαμένους" και "κύμβαλλα αλαλλάζοντα" ("άδειους τενεκέδες" κατά την ελεύθερη μετάφραση κάποιου ιεροκύρηκα που άκουσα κάποτε)και να πει στον κόσμο "αυτό που σας λένε (οι ιερείς της εποχής τους) να το κάνετε αλλά αυτά που κάνουν να μην τα κάνετε. Πρώτος Αυτός έκανε επανάσταση κατά των ετικετών, της τυπολατρείας, της επιφανειακής και υποκριτικής πίστης και είπε "στον Οίκο του Πατρός μου (στον Παράδεισο) πολλές μονές (τόποι διαμονής) υπάρχουν" ξεκαθαρίζοντας πως δεν θα σωθούν αποκλειστικά οι Χριστιανοί ή οι καλοί ή οι ανθρωπιστές ή οι Φαρισαίοι. Αξίζει να εμβαθύνουμε λίγο περισσότερο στην διδασκαλία Του. Δεν θα χάσουμε. Χάρηκα που άκουσα την γνώμη σου και θα χαρώ να την ξανακούσω.
Καλή Κυριακή και καλή εβδομάδα.

Eleni Di. είπε...

Να κάνω μία διευκρίνηση στο "δεν θα σωθούν αποκλειστικά... οι καλοί...". Θα έπρεπε να γράψω "οι υποτιθέμενοι καλοί"

Δημοφιλείς αναρτήσεις

Αναζήτηση αυτού του ιστολογίου

Φόρτωση...