ΚΑΛΩΣ ΗΛΘΕΣ ΚΟΝΤΑ ΜΑΣ

Μέσα στα σχέδια του Θεού δεν είναι η μοναξιά...

ούτε η ζωή χωρίς φίλους...

Ελάτε μαζί μας στον κόσμο του ΜΑΖΙ ΧΕΡΙ-ΧΕΡΙ για να βαδίσουμε μαζί, να χαρούμε μαζί και να αντιμετωπίσουμε μαζί όλα τα δύσκολα. Με έναν άλλο τρόπο σκέψης, σε μια άλλη διάσταση για να ζήσουμε το θαύμα.

Παρασκευή, 30 Μαρτίου 2012

ΠΟΙΟΣ ΘΑ ΦΑΕΙ ΠΟΙΟΝ: ΕΠΙΧΕΙΡΗΣΕΙΣ ΚΑΙ ΗΘΟΣ



Έχουν θέση τα ηθικά διδάγματα σε μία επιχείρηση; Σε μία Πολυεθνική; Βρίσκεται ανάμεσά μας πνεύμα Θεού όταν κλείνονται εμπορικές συμφωνίες; Παίζει ρόλο ο ηθικός νόμος στην ζωή ενός επιχειρηματία ή τελικά είναι αλήθεια ότι "δεν πάει κανείς μπροστά με τον Σταυρό στο χέρι";

Οι εμπορικές τακτικές και ο τρόπος συμπεριφοράς σε μία επιχείρηση φαίνεται να διέπονται από τους δικούς τους νόμους. Η ιστορία όμως ενός Προέδρου κάποιας Πολυεθνικής (τα ονόματα για ευνόητους λόγους παραλείπονται) και ο τρόπος που εκείνος κέρδισε την προαγωγή αποδεικνύουν ότι με τον Σταυρό στο χέρι ανεβαίνεις ψηλά, ίσως όχι γρήγορα αλλά σίγουρα, αργά και σταθερά.

Το παρακάτω περιστατικό συνέβη αρκετά χρόνια πριν, σε εισερχόμενο τότε στέλεχος στον κόσμο των επιχειρήσεων. Τώρα είναι πλέον καταξιωμένος επιχειρηματίας και παγκοσμίως γνωστός. Μου το διηγήθηκε ο ίδιος προσωπικά.




ΠΟΙΟΣ ΘΑ ΦΑΕΙ ΠΟΙΟΝ;

Ο πρωταγωνιστής του περιστατικού αυτού ξεκίνησε ως βοηθός Νομικού Σύμβουλου μιας μεγάλης Πολυεθνικής εταιρίας και επί σειρά ετών ταξίδευε εκτός έδρας κάνοντας ευσυνείδητα την δουλειά του και συντάσσοντας τα νομικά έγγραφα της εταιρίας ως βοηθός των κατά τόπων Νομικών Συμβούλων.

Σε κάποιο από τα μέρη που ταξίδεψε, ο Αντιπρόεδρος της εταιρίας καθώς ετοιμαζόταν για συνέλευση, αναγνώρισε από το γράψιμο του βοηθού αυτού τον πραγματικό συντάκτη όλων αυτών των νομικών εγγράφων για τα οποία είχαν πάρει τα εύσημα οι αντίστοιχοι Νομικοί Σύμβουλοι.
Ο Αντιπρόεδρος του έκανε το τραπέζι δίνοντάς του παράλληλα συμβουλές για να ανέβει και αυτόςστην κλίμακα της εταιρίας και να πάρει προαγωγές.
"Αυτός ο κόσμος είναι ένας σκυλίσιος κόσμος (αμερικάνικη έκφραση) όπου ο ένας σκύλος τρώει τον άλλο. Έτσι παίρνεις προαγωγή. Κοίτα εμένα που είμαι Αντιπρόεδρος. Έτσι έφτασα εδώ".


Ο βοηθός αυτός, φεύγοντας από αυτό το τραπέζι, σκέφθηκε και αποφάσισε την δική του στρατηγική: "Μιας και όλοι αυτοί είναι σκύλοι, ας αφήσουμε τους σκύλους να φαγωθούν μεταξύ τους και στο τέλος θα κυριαρχήσουν οι γάτες.
Επομένως, ας γίνω εγώ η γάτα, να μη σηκώσω κεφάλι και να αφήσω την δουλειά μου να μιλήσει για μένα.
Και, όταν θα είναι όλοι φαγωμένοι και τραυματισμένοι, η αξία της δουλειάς μου θα μου δώσει την προαγωγή και όχι τα επιχειρήματα στα οποία βασιζόντουσαν οι σκύλοι".

Τα χρόνια πέρασαν και ο βοηθός έβαλε το κεφάλι κάτω και δούλευε όσο πιο σωστά μπορούσε. Πράγματι, η δουλειά του μιλούσε γι' αυτόν. Σιγά-σιγά ανέβαινε στην ιεραρχία της εταιρίας, χωρίς να σκέφτεται τα ψηλά αξιώματα παρά μόνο πώς να κάνει σωστά την δουλειά του.
Τα χαρίσματά του δε, εκτός από την αδιαμφισβήτητα εξαιρετική εργασία που έκανε, ήταν η ειλικρίνεια, η διάθεση για δουλειά, η τιμιότητα και η ευσυνειδησία. Ήταν το πλέον έμπιστο πρόσωπο των μεγάλων στελεχών της εταιρίας. Μπορούσαν να στηριχθούν πάνω του. Δεν πρόδιδε ποτέ την εμπιστοσύνη κανενός, βοηθούσε όποιους και όποτε μπορούσε και δεν εξαγοραζόταν με τίποτα. Κανένα χρηματικό ποσόν δεν μπόρεσε ποτέ να εξαγοράσει την συνείδησή του.
Πέρασε χρόνια με μια βαλίτσα στο χέρι, ταξιδεύοντας από τόπο σε τόπο, κάτι που οι συνάδελφοί του προσπαθούσαν με κάθε τρόπο να αποφύγουν. Βρισκόταν σε πτήσεις και συνεχείς μετακινήσεις σχεδόν 365 μέρες τον χρόνο.

Κάποιο Φθινόπωρο, 8 περίπου χρόνια μετά από εκείνη την συνάντηση με τον Αντιπρόεδρο, ο τότε νομικός βοηθός και πλέον Γενικός Νομικός Σύμβουλος και Πρώτος Αντιπρόεδρος της Εταιρίας, ανέλαβε την προεδρεία της.
Τότε κάλεσε τον Αντιπρόεδρο στον γραφείο του και τον ρώτησε αν τον θυμάται. Εκείνος είπε "όχι" και ο νέος Πρόεδρος του θύμισε το περιστατικό και τις συμβουλές του.
Ο Αντιπρόεδρος ξαφνιάστηκε και στη συνέχεια απάντησε "βλέπεις; Η συμβουλή μου ήταν σωστή και σου βγήκε σε καλό".
Και η απάντηση του Προέδρου: "Λάθος κάνεις. Η συμβουλή σου μου έδωσε να καταλάβω τι να μην είμαι. Και γι' αυτό, μετά από 8 χρόνια εσύ είσαι ακόμα Αντιπρόεδρος και εγώ ο Πρόεδρος. Η εταιρία αυτή δεν έχει χώρο για τραυματισμένους σκύλους. Γι' αυτό απολύεσαι".

Όταν μου διηγήθηκε αυτό το περιστατικό, τον ρώτησα απέλυσε τον Αντιπρόεδρο, και αυτός μου απάντησε: "Γιατί δεν ήθελα κατά την διάρκεια της θητείας μου να υπάρχουν στην Εταιρία ατομιστές που πατάνε επί πτωμάτων χάριν της προαγωγής.  Αντιθέτως, ήθελα πνεύμα συνεργασίας και ομόνοιας."



Άρα, για να ανέβεις πρέπει να φας τους άλλους; Όχι! Γιατί...

"ΤΟ ΚΑΛΟ ΔΕΝ ΕΙΝΑΙ ΚΑΛΟ

ΑΝ ΔΕΝ ΓΙΝΕΙ ΜΕ ΚΑΛΟ ΤΡΟΠΟ"

(Πατερικό απόφθεγμα) 

1 σχόλιο:

Ανεράιδα είπε...

Ελένη, συγνώμη που δε σου απάντησα νωρίτερα....εννοείται ότι μπορείς να αναρτήσεις αυτό που μου ζητάς και σε ευχαριστώ για το σχόλιό σου, αλλά και για την ευγένειά σου να το ζητήσεις!

Δημοφιλείς αναρτήσεις

Αναζήτηση αυτού του ιστολογίου

Φόρτωση...